Tiger - muntendrop

Drop uit Deventer gemaakt voor de Engelstalige markt onder de paraplu van een Italiaans bedrijf (Senzora BV) met een exotische naam (Tiger); voor heel weinig (€0,55) bij de Xenos. En dat laatste is Grieks voor vreemd. Vreemd, inderdaad. De verpakking geeft weinig feitelijke informatie, maar ziet er met de opdruk van rood lakmoeszegel kwalitatief goed uit. De muntdropjes erin hebben een reliëfopdruk van verschillende euro's (2, 5, 10, 20, 50), rondom een opstaande rand en verder enkel een afbeelding van een tak met bladeren.
Harde muntdrop die pas na enkele pogingen tussen de kiezen ka- pot breekt (tandenplakfactor: 6). Vermenging met het speeksel ge- beurt stapsgewijs, waardoor de mildzoete smaak even op zich laat wachten. Die smaak blijkt daarna die van goede volle muntdrop; niks mis mee.
Eindoordeel: 8,0.

Dropwafels

Een nogal sjiek uitziend "nostalgisch snoeppotje" van echt glas met metalen draaideksel erop, gevuld met tientallen stuks wafelvormig suikergoed, wordt in een delicatessenwinkel in Edam aangeprezen als "streekspecialiteit op natuurlijke basis met een vleugje anijs" en is vervolgens voor een aanstootgevende €4,75 te koop. Die prijs is volgens de makers schijnbaar gerechtvaardigd omdat het "hand- gemaakt snoep" betreft, jammer dat die makers van deze Edammer streekspecialiteit gehuisvest blijken in Nieuwegein...
Na verbreking van het papieren 'zegel', laten de dropwafels zich ge- willig uit de pot schudden. Het geruite wafelpatroon van de snoep- jes is gedetailleerd; dat moet gezegd. Maar dit snoep is gemaakt van suiker en nog eens suiker (glucosestroop) met de toevoeging van zoethoutextract en anijsolie. Meer niet. Maakt het dat dan tot een drópje? Feitelijk betreft het mooi vormgegeven stukjes harde suikerkaramel met een mat grijszwarte kleur, een dropassociatie middels zoethout en een doordringend puur anijsaroma (met dito geur en nasmaak). Het wafeltje mist wat salmiak voor de volledige dropervaring, maar is als anijssnoepje goed te pruimen.
Eindoordeel: 8,0.

Oudhollandse drop zout (Smikkelbeer)

Als het huismerk van supermarkt Em-té brengt het zogeheten 'Smikkelbeer' zoute en (deze) zoete Oudhollandse dropjes op de markt; beide met een hoog gehalte Arabische gom en dus beide keihard; in een kartonnen doosje zonder binnenverpakking. De zoute dropjes hebben een divers bootthema gaande (zie foto), daar waar de zoete variant (blijkens uit de fabriek van Kraepelien &Holm) naar bekende sprookjes zijn gevormd.
Ook op deze zoute dropjes krijgen de kiezen niet zomaar vat. Fei- telijk is de kans groter dat het bootje vroegtijdig te groot wordt doorgeslikt, dan dat het ordentelijk gekauwd zal worden (tanden- plakfactor: 7). Tijdens het kauwwerk komt af en toe een vlaag drop in het speeksel, waardoor een prettig zoute, volle dropsmaak zich openbaart. Goede smaak, jammer dat de dropjes zo (te) stevig zijn: het is rustig sabbelen of spierpijn.
Eindoordeel: 7,5.

Verrukkelijk... maar gevaarlijk

Vintage Wybert reclames uit respectievelijk "De Prins" (1930) en "De Weesper Courant" (1925).

Oceaandrop (Katja)

Dat is best een flinke zak (300g) die Katja aan oceaandrop levert. Een relatief nieuw dropje dat echter alweer uit de schappen lijkt te verdwijnen. Qua vormgeving is dat alvast zéér onterecht, want de dropjes zijn, afgezien van wat scheurtjes, vrijwel zonder al te veel fabrikagefouten (als luchtbellen en dergelijke) en daarbij met zulk diep reliëf dat met name de zeester bijna een echte lijkt (afgezien van het formaat). Brailledropjes, zeg maar!
De drop is stevig maar niet hard van buiten, en zacht scheurbaar van binnen. De feitelijk glanzendzwarte kleur wordt door een flinke laag bruin zwart/wit poeder gemaskeerd. In de mond komt al na enkele seconden een pittig zoute salmiaksmaak naar boven, die wonderwel past bij de prettige textuur van het dropje. Doordat deze oceaandropjes zich lekker laten wegsabbelen wordt achter- eenvolgens salmiak-zoet-(zee)zout-salmiak geproefd. Eigenlijk een blijvertje, zelfs voor wie niet (zo) van zoute drop houdt.
Eindoordeel: 9,0.

Zoute kristallen

De dropmakers van Venco hebben zeker niet stil gezeten de laatste tijd, want niet alleen zijn er drie nieuwe droppen met de zogeheten "smaak van toen: dropglorie", er is ook een nieuwe lijn met bewust suikervrije dropjes. Deze komen alledrie (zoet, zout en honing) in een glimmend metallic zakje met een inhoud van 100 gram. Venco wil hiermee de bewuste dropliefhebber bereiken, die natuurlijk wel van een zuivere karakteristieke dropsmaak behoort te houden.
Deze zoute kristallen zijn scherp gevormd in een tweetal verschil- lende geometrische vormen, met licht tapstoelopende zijkanten en bovenop een opstaande reliëfrand. Slechts enkele luchtbellen ontsieren de strakke vormgeving. De dropjes zijn als gevolg van het hoge gehalte Arabische gom (37%) in combinatie met zoet- stoffen vrij rubberig, ookal zegt Venco zelf dat ze "zout hard" zijn. Deze consistentie blijkt nogmaals bij kauwen (tandenplakfactor: 8); het dropje is een stevige doorbijter. Doordat alle aandacht wordt gevangen door de textuur, valt de smaak wat minder op, maar die is goed: subtiel zout met een licht pittige 'afdronk' van salmiak.
Eindoordeel: 8,0.

Zoete beertjes

Dit kleine gele plastic zakje (van 6 bij 11), wat al sinds jaar en dag bij snoepwinkels en in snoepautomaten verkrijgbaar is, doet met z'n grote gehalte jeugdsentiment menig hart sneller kloppen. Door de transparante tekening van een grote en een kleine beer heen is de kostelijke inhoud, het beige zwartwitpoeder, verleidelijk zicht- baar. Die likkebaardende grijns is marketingtechnisch helemaal niet nodig.
Door één punt van het zakje af te knippen, is het snoeppoeder op de palm van een hand te strooien (het resultaat is een matte plek), waarvan het met de tongpunt kan worden opgelikt (met als gevolg een plakkerige natte plek). Eenmaal uitgeschud zwartwitpoeder kan eigenlijk niet meer terug het zakje in en enig poedergeklieder is dan ook onvermijdbaar. Maar dat maakt niet uit. De lichte geur van zoete salmiak is al prettig, maar de pittige smaak van vooral salmiak met een vleugje zoethout doet helemaal wonderen. Puur troost'voedsel'. En te bekomen voor €0,25!
Eindoordeel: 9,5.

Doodskøpjes

Een hard plastic doosje van Kindly's (met over de gehele zijkant Kindly's logo in kleurendruk op een achtergrond van uitvergrote traanplaat; en op de onderkant nauwelijks andere tekst dan de ingrediëntenlijst) met bovenop in witte printletters 'doodskøpjes extra zout'. En inderdaad zijn door het deksel dropschedels zicht- baar. Deze dropjes zijn van hard suikergoed gemaakt en met een stevige laag salmiakpoeder bepoederd.
Vanaf het eerste contact met de tong is een pittig salmiakzout te proeven dat direct volledig de overhand heeft. Al sabbelend komt daarna de smaak van het suikerzoete dropje zelf vrij, maar bij het afbijten van snoepschilfers (tandenplakfactor: 8) openbaart zich nog de kern van salmiakpoeder. In elk opzicht een pittig dropje.
Eindoordeel: 8,5.

Sali-Kritz

In de Duitse supermarkt liggen logischerwijs veel meer zakken uit de fabriek van (het Duitse) Haribo dan hier in Nederland. Deze fel- gekleurde dropruiten, genaamd Salikritz ('Lakritz' is Duits voor drop en 'sali' zal wel op salmiak slaan) komen er ook vandaan. De suikercoating heeft vooral de smaak van fruitkauwgom. De zeven verschillende topkleuren lijken elk een net iets andere chemische zoete smaak te geven, maar of dit ook echt zo is is niet interessant. Wél boeiend wordt het vanaf het moment dat de kiezen door de buitenlaag heen in de dropkern wegzakken (tandenplakfactor: 7). Het overmatig zoete valt bijna niet te negeren, maar dan komt er tenminste ook een lekker zoethoutsmaakje bij. En blijkt het tòch wel een intrigerend dropje.
Eindoordeel: 7,5.

DropFruit Duo's gaan aan de rol!

Russische briketten

Dergelijke harde salmiakdrop als deze, met (vaak) een kern van salmiakpoeder heeft meestal een Scandinavische naam ('Dansk peber' bijvoorbeeld), maar door De Tuinen worden ze 'Russische briketten' genoemd. Ach ja, als het maar flink buitenlands klinkt; toch?! Indien enige tijd geleden gekocht, plakken de briketten in het zakje met hun licht gesmolten buitenlaag aan elkaar, maar verder zijn de suikerstaven kéihard. Om je kiezen op stuk te bijten in ieder geval (waarbij het suikergruis tot diep in de groeven wordt gebeten; tandenplakfactor: 8). Aan de schilfers drop zou je daarbij bijna je tong opensnijden. De smaak van zoete salmiakdrop wordt explosief doorkliefd door een uiterst pittig salmiakzout van de poedervulling. Deze blijft na doorslikken bijna heet op de tong nabranden. Goed!
Eindoordeel: 8,5.

Sallos - Weichlakritz

Het Duitse merk Sallos (uit Emmerich) verpakt zijn suikerwerk steevast in zwart/witte verpakkingen. Dat geldt ook weer voor de- ze zak kruidigzachte 'Weichlakritz', slechts opgesierd met enkele rode balken en letters. De dropjes zelf zijn matzwarte, strakke, taps toelopende, blokken met in haarscherpe letters 'SALLOS' er op in reliëfprint. Erg zacht bij afbijten, maar toch ook met een zekere rubberige consistentie (tandenplakfactor: 7). Aanvankelijk is de smaak louter die van zoete drop, maar dan komt er menthol vrij dat zich achter in de mond richting keel nestelt, terwijl achter op de tong pittige salmiak wordt geproefd. Bovendien is er nog een zeker kruidig accent. Wonderlijk genoeg levert deze eclectische mix van smaken geen schizofreen geheel op, maar een prettig spannend dropje. Alleen die frisse nasmaak is een beetje vreemd (maar wel lekker).
Eindoordeel: 8,0.

Liquorice - original sweet

Dat Oldtimers ook drop op de buitenlandse markt uitbrengt, was al bekend door bepaalde reclames. Maar om daadwerkelijk zo'n blik- je te zien (Xenos; waar anders), is toch wel soort van onwerkelijk. Als een bijzondere vondst. Op de zijkant van het retrogroene blikje korte anekdotes over de vlinderstrik, de cloche en het oude zwem- pak met pijpen. Deze exportdropjes ontberen een pakkende naam; de dropmedaillons met reliëfopdruk binnen het thema 'old-time fashion' zijn simpelweg getiteld: liquorice, original sweet.
De smaak van de dropjes doet sterk denken aan die van de Echte volzoete Scheepsknopen drop: stevige volzoete dropsmaak met een klein bittertje in de nasmaak en een lichte hint van zoethout. Wat dan zou betekenen dat dubbel zoveel geld is betaald voor deze Oldtimers die enkel qua vorm verschillen van hun Nederlandse variant. Desalniettemin lekker hoor!
Eindoordeel: 8,5.

Tiger - zacht zoete drop

Bij de Xenos kun je nog terecht voor een zakje héle goedkope drop (150g €0,55). Deze, van het onbekende merk Tiger (gefabriceerd voor Senzora BV, Deventer), bevat zachte zoete drop. En zo heten de dropjes ook: "zachte zoete drop". Hoewel de (zes) verschillende vormen anders doen vermoeden, smaken ze allemaal hetzelfde. Een dropje heeft een stevige beet (tandenplakfactor: 7) maar laat zich gemakkelijk tot zachte pulp kauwen. De smaak is onmiskenba- re 'zoete drop'smaak met een heel klein melassebittertje. Helaas een beetje een duizend-in-een-dozijn smaak maar dan wel uit de top twintig van die duizend. Het meest opmerkelijk van deze drop zijn nog de vormpjes: een kikker en een kat die niet zoals verwacht naar boerderijdrop smaken en ook niet hard stevig zijn; een gaper die daar qua thema helemaal niet bij past; dan een soort Romeinse munt en tenslotte twee dropjes (op de foto onder de lucifer) waar je hoe je ze ook draait nog niet van weet of het nou de voorkant van een volkswagen of de kop van een slang moet voorstellen.
Eindoordeel: 7,0.

Zien we daar een dropkomediant?

Zoetmakertjes

De zoetmakertjes ("blijf bij je leest"?) van Venco, behoren net als de honingraatjes tot de nieuwe lijn dropglorie. "Dropjes met de smaak van toen!" Deze zwarte platte reliëfdropjes lijken in ieder geval gevormd met een artisanale apotheek 'van toen' in het achterhoofd. De dropjes zijn prettig zacht en verspreiden een aangename zoete smaak in de mond. Met enkele ferme happen (tandenplakfactor: 6) is het hele dropje richting maag verdwenen, de eter vertwijfeld achterlatend over waar dit nou precies naar smaakt. Feitelijk gewoon naar zachtzoete drop, met een hele lichte hint van zoethout.
Eindoordeel: 7,5.

Hoesttabletten (Meenk)

De Tuinen verkoopt van het huismerk dit doorzichtige zakje hoest- tabletten. Het betreft ovale pastilles met een vale grijsbeige kleur die aan de ene kant een reliëfopdruk hebben van de letters 'HOEST PASTILLE' en aan de andere kant, hóe opmerkelijk (!) het logo van Meenk. Deze laatste is als fabrikant onder andere verantwoordelijk voor zakken drogistendrop en komt sinds kort ook met een eigen lijn drop (onder de paraplu van Van Vliet the Candy Company). Maar alsof het gedrukt staat, is de link met De Tuinen dus onmis- kenbaar. Dit wordt op verpakking of website van genoemd huis- merk niet nader gespecificeerd. Opvallend.
Genoemde hoesttabletten zijn in eerste instantie vrij hard, ookal laten ze zich relatief gemakkelijk met de vingers doormidden bre- ken. De dropjes zijn wit bepoederd (talk). In de mond vermengt een tablet zich in geen tijd met het speeksel en smelt daarbij op de tong weg. Enige druk van de kiezen (tandenplakfactor: 8) doet het snoepje in gruis uiteenvallen. De prettige smaak van anijs komt daarbij in flarden door het 'zanderige' zoet heen en om heel eerlijk te zijn, doet de hoestpastille onmiddellijk denken aan de textuur (niet de smaak) van stophoest. Wat feitelijk een veel betere naam is voor een antihoestmiddel dan 'hoesttablet'..
Eindoordeel: 8,0.

Alle zoetheid op een stokje

Aldi Dropsticks €1,59

Lakritztoffee

Tien beigebruine, per stuk verpakte vierkanten droptoffee in één wikkel, met niet meer dan de naam 'Lakritztoffee'. Drie rollen zijn samen verpakt te koop bij de Duitse supermarkt Kaufland (€1,39); waar drop overigens goedkoop is. De fabrikant blijkt Perfetti van Melle, die ook in ons land verantwoordelijk is voor het brengen van droptoffee op de markt.
De toffee is lekker stevig en wordt door erop te kauwen zeer snel zachter (tandenplakfactor: 6); net dropklei. Maar dan met een fijn pittige salmiaksmaak die prettig zoet is. Erg aangenaam om op te eten (zo'n rol..).
Eindoordeel: 8,5.