dinsdag 22 juli 2014

Mentos Pure Fresh: black mint

De ronde plastic pot in stemmig zwart is nou niet bepaald van het formaat dat in je binnenzak past. Verre van, zelfs. En deze "pure fresh" kauwgum van Mentos is qua prijs nou ook niet bepaald het soort van kauwgum dat je even snel koopt voor onderweg. Bijna vier euro kost zo'n pot met 50 'dragees'. Daar krijg je dan wel "met groene thee extract" voor, maar wat heb je dáár nou aan? Nou, volgens Mentos draagt dat extract bij aan "een zuiver frisse adem" en "een intense sensatie van frisheid in je mond". Daar moeten we de fabrikant dan maar op zijn woord voor geloven. Net zoals dat een schamele "0,1% groene thee extract" voor zoveel effect zou kunnen zorgen. En de smaak zou dan weer "drop mint" zijn, dankzij zoethoutwortelextract en aroma's. Verder bevat deze kauwgum elke zoetstof die je maar kunt verzinnen, met uitzondering van steviolglycosiden. Lekker dan. De kauwgum zelf ziet er ook niet uit als kauwgum, vandaar dat ze wellicht "dragees" genoemd worden. Het klinkt allemaal net iets te pretentieus om "pure" te zijn. Wel weer grappig is de gespikkelde coating, die de dragees het uiterlijk van misvormde kievitseieren geeft. Maar het moet gezegd worden, fris zijn ze absoluut! Langdurig ook. Lang lang na uitspugen van de kauwgum is die frisheid er nog. Dat effect geeft een glas groene thee nou nooit. Gek, hè. Als je het trouwens niet zou weten, zou je de zoethout nooit proeven. De oplettende kauwer zal soms een vlaag van drop denken te ontwaren, maar of dat nou daadwerkelijk zo is of een subtiel gevalletje 'hineinredenieren'?!
Eindoordeel (zeer goede kauwgum maar zeker niet drop): 8,0.

Lekker kontje, hè!

maandag 21 juli 2014

Apekoppen

Guitige 'apies' van schuimsnoep met banaansmaak, onconventio- neel gecombineerd met zachtzoete drop. Hoewel drop met banaan vandaag de dag best een gekende combinatie is die meer en meer in het dropvak terugkomt: de luchtige leeuwen van Klene (6,5), de big foots van Autodrop, de trekdrop met banaan (7,5) van Haribo (plus de black bananas (6,5) van dezelfde maker) en uiteraard deze apekoppen van Katja. Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijk- heid waren apekoppen de eerste dropjes met banaan. Ze zijn zacht en luchtig en happen prettig weg, ondanks hun formaat. De milde banaansmaak is meer de smaak van banaansnóep dan van echte banaan. En de zoethouterige drop die vooral naar het einde toe wordt geproefd, maakt het snoep net iets minder suikerzoet. Met recht een klassieker, hoewel Katja's slogan (op de website) "niet te stoppen, apekoppen" ook weer een beetje overdreven is.
Eindoordeel: 7,5.

zaterdag 19 juli 2014

Host-ikke

De stijlvol gestreepte zakjes van Nørregade (wat zich letterlijk ver- taalt als 'Noordstraat') zijn allemaal hetzelfde; voor alle zestien de snoepvarianten. Op de namen na, natuurlijk. De 'bolcher' (dat zijn: snoepjes) maakt het Deense merk sinds 1924. En deze 'host-ikke' doen wat apothecair aan, met hun klinisch uiterlijk en dat reliëf- kruis boven-en onderop (zien we daar trouwens de kenmerkende Nørregade strepen terugkomen in het snoepje?!), maar de smaak heeft weinig met apothekers te maken. Dit zijn zachte (tandenplak- factor: 8) suikerkaramels met een stevige salmiakzoute smaak. En een hint van menthol (aroma). Dat lijkt wel een typisch Deens ding: zoute salmiakdrop met mentholfris. Hoe langer het zakje open is, hoe zachter de snoepjes worden en hoe meer ze aan de kiezen blijven plakken.
Eindoordeel: 8,0.

♫ Fresh goes better with Mentos fresh and full of life ♫ (Mentos, the Freshmaker)











Mentos

De hele familie van Melle reist al vanaf halverwege de 18de eeuw de wereld af op zoek naar recepten voor vernieuwend snoepgoed; van de fijnst gevulde melkbonbon tot de zuiverste vruchtendrops. Hét grote moment breekt aan als de broers Isaak en Pierre samen naar Polen reizen vanwege geruchten over een zachte fruitkara- mel. Pierre komt op het idee om daarvan een pepermuntvariant te maken en bingo: het Mentos snoepje is geboren.
Kort na de Tweede Wereldoorlog verhuist de Mentosfabriek naar Rotterdam. Orders uit Frankrijk, Duitsland en Engeland stromen binnen en de unieke Mentosmint verspreidt zich razendsnel over de hele wereld. In de jaren zestig wordt de eerste Mentos in een rol gemaakt! In 1990 wordt "Mentos the Freshmaker" de nieuwe (en erg succesvolle) reclamecampagne.
Vanaf 2001 bloeit de jarenlange vriendschap van de familie van Melle met de Italiaanse snoep-en bonbonfabrikant Perffetti uit tot een samenwerkingsverband. En sinds 2006 is Mentos er ook als kauwgum.

Mentos Consumentenservice
Antwoordnummer 10390
4800 VB Breda
(U krijgt zo snel mogelijk antwoord)

Lekkerrr... lollies van Lemco

Drop Triangel

'Double Dutch' is in het Engels een uitdrukking voor moeilijk te begrijpen taal. En hoewel 'dubbelzoute drop' wel degelijk dubbel nederlands is (én zout én drop) is weinig aan deze dropklassieker moeilijk te begrijpen. Het is zout. Punt. Deze versie van Meenk is net even anders, aangezien deze dropjes lekker zacht zijn. Ze zijn makkelijk door te bijten en blijken na een paar kauwbewegingen verdwenen te zijn. Hoewel er wel drop in de kiezen blijft plakken (tandenplakfactor: 8). Over de smaak kan het volgende gezegd worden: goed zout (maar niet té).
Eindoordeel: 8,0.

Blueberry Liquorice

De "lovingly made" blueberry liquorice (van Panda) is gekocht in Finland, maar achterop staan de ingrediënten ook in het Italiaans, Engels, Frans, Duits, Nederlands, Spaans, Russisch, Pools, Deens, Noors en Zweeds vermeldt. Dus de maker gokt met dit product op de hele Europese markt. Deze 'bosbessendrop' is gemaakt met "real blueberries" en wel 1,3% bosbessenpuree. 
Bij openen van de zak valt de zoetfruitige geur op. De dropjes zijn glad glibberige snoepjes met een, laten we eerlijk zijn, bijzonder onprettige korreltextuur na doorbijten (tandenplakfactor: 7). In de smaak zit iets van ongekookte bloem, zoals wanneer je een roux hebt gemaakt maar de bloem niet genoeg in de boter hebt gegaard. Het kenmerkend bittere van melasse wordt gelukkig weggevaagd door een fruitig bessig iets, maar als dropje is dit alleen echt lekker na doorslikken. Raar heel raar 'dropje'.
Eindoordeel: 6,0.

maandag 14 juli 2014

Likkebaard drop zacht zout

Deze blauwe zak (500 gram) met zacht zoute drop van Likkebaard (€1,16, Action) is eigenlijk de voorheen Waddendrop uit dezelfde fabriek, te weten die van Kraepelien&Holm.

Dropkrakelingen (Donkers)

Deze dropkrakelingen van Donkers zijn net even anders gevormd dan de klassieke krakelingen van Haribo. Dit zijn meer dropstaven die als krakeling gelegd zijn, zodat het dropje hoger en hoekiger is. De drop zelf is niets meer en niets meer dan een gelatinegom; dat merk je meteen aan de textuur (tandenplakfactor: 6). Er zit wel érg veel suiker op, wat het dropje aanvankelijk veel te zoet maakt en bovendien de hele mond vult met korreltjes. Maar gelukkig heeft de drop een hele goede smaak die al dat mierzoet overstemt: een beetje pittig salmiak met vooral een knallende zoethout. De drop is alleen te groot om in één keer de mond in te gaan.
Eindoordeel: 8,0.

zondag 13 juli 2014

Drops Krachtige Salmiak (zout)

Er is iets nieuws van Venco: een suikervrij dropje. Die toepasselijk 'drops' heet. Er zijn twee varianten (ook nog exotisch fruit) wat bij lange niet het arsenaal suikervrije drop van Klene benadert (maar liefst 15 verschillende). De ronde drops zitten in een hersluitbaar, langgerekt kartonnen doosje. En de pastilles, gezoet met stevia (en maltitol en sorbitol en steviolglycosiden; maar daar hebben ze het verder niet over), hebben een prachtig reliëfpatroon dat sterk aan een authentiek Zeeuws knopje doet denken. De drops zijn rubberig en een beetje stevig (tandenplakfactor: 8). En ze hebben een lekke- re zoute salmiaksmaak die meer naar drop smaakt dan je wellicht zou verwachten. Dus daarom heten ze ook drops..
Eindoordeel: 8,0.

Lakulehmä

Op de één of andere manier is die koe op de stijlvolle zwartwit ver- pakking een stilzwijgende belofte van een romige botersmaak. Het is een heuse 'dropkoe', als je tenminste weet dat 'lehmä' Fins voor 'koe' is, en laku een vervoeging van drop. Want de 'lakutoffee' op de voorkant laat zich vertalen als 'licorice toffee'. En Prix brengt dit voor Prescott Oy op de Finse markt, ookal staat op de achterkant dat het 'Ursprungsland' Polen is. Poolse droptoffee uit Finland. Dat zal dan wel niet zo pittig salmiak zijn zoals de Finnen het zelf graag blieven. Dezelfde dropkoe staat ook afgedrukt op elke individuele wikkel en het blokje zwart snoep dat eruit tevoorschijn komt is geenszins recht en hoekig. Het is nogal een slordig ding, maar dat hoort dan schijnbaar zo. De toffee is zacht met een suikerzoete dropsmaak. Tot zover is het oké, behalve dat de nadruk wel sterk op suikerzoet ligt. Niks romige boter. Maar die textuur, die is naar. Érg korrelig. Waardoor dat eigenlijk nog het enige is dat je merkt: een zeer korrelig mondgevoel met hoofdsmaak suiker. En iets van drop. Mooh; ik bedoel mwah.
Eindoordeel: 6,0.

zaterdag 12 juli 2014

SalloS Xpresso

Nieuw van Katja is SalloS "keiharde drop met karakter". Er zijn vier varianten en de doosjes waarin ze zijn verpakt hebben allemaal hetzelfde ontwerp. De SalloS zijn vrij harde salmiakkaramels met verschillende vullingen. Ze zijn per stuk in bedrukte folie verpakt. En dat moet ook wel, want uitgepakt smelten ze al binnen een dag aan elkaar.
Maar deze Xpresso blijkt stiekem helemaal niet zo heel nieuw. Dit is namelijk niets minder dan de Sallos X-presso (van Villosa) die al zeker twee jaar in Duitsland op de markt is. En dus weten we ook al dat drop en koffie, in ieder geval in dít snoepje, helemaal niet zo'n weerzinwekkende combinatie is als het klinkt. Absoluut niet zelfs. De zoute drop en de sterke espresso versterken elkaar op een zeer eigenaardige manier die heel, heel lekker kan worden gevonden. Ook door theeliefhebbers ;)
Eindoordeel: 8,0.

Läkerol kumquat licorice

Wie de wereld bereist, ontdekt nog eens een ander dropje. Zo blijkt Finland de vindplaats van kumquatdropjes. Met een ehh, zullen we zeggen, toepasselijke (?) foto van olifanten op de voorkant... 
Deze suikervrije droppastilles van Läkerol zitten in het bekende, hersluitbare, fliptop kartonnen doosje. En de snoepjes hebben ook het bekende uiterlijk: ronde pastilles met de reliëfopdruk van een 'A', door stralen omgeven.  En ook weer met die bekende elastische textuur, zoals alleen een hoog aandeel Arabische gom kan geven. Deze variant met kumquat heeft vanaf het begin een prettig fruitig smaakje dat alleen niet echt (echt niet) als 'kumquat' te herkennen is. En overigens smaakt een echte kumquat onmiskenbaar bitter en dàt geldt in ieder geval niet voor deze Läkerol pastilles. Deze smaken zoetig fruitig met zo naar het einde toe een in intensiteit toenemende dropsmaak die eindigt met een heel licht menthol frisje. Lijkt wel wat op Läkerol licorice persimon.
Eindoordeel: 7,5.

Helemaal uniek:

vrijdag 11 juli 2014

Blue Jeans

Blue Jeans. Niet van Dr. Hook ("Baby makes her blue jeans, yes she makes her blue jeans talk") maar van Toms Pingvin (ook bekend van Heksehyl). Het zakje werd gekocht in Kopenhagen en het zijn (dunne!) dropmunten met de reliëfopdruk 'blue jeans'. Maar zelfs met een heel internet aan vertaalmogelijkheden, blijft volledig in het midden waar die naam vandaan komt. Of wat 'Tom' ermee wil zeggen. We weten dat het "skon og mild saltlakrids" (mild zoute drop) is. En dat Pingvin "Deense kwaliteit maakt sinds 1902". En dat het zakje met 140 gram in de supermarkt bijna drie euro heeft gekost. Dure dropjes; of zijn dat Scandinavische prijzen?! 
De textuur is in ieder geval precies zoals je zou verwachten van muntdrop: hard, stevig, een beetje plakkerig (tandenplakfactor: 8). Dit is een dropje dat ondanks verwoed kauwen, heel blijft. Ook de smaak lijkt veel op die van muntdrop behalve dat er misschien een heel klein mentholfrisje kan worden ontwaard. Alleen; hóe is dit zoute drop? Dit smaakt namelijk niet eens míld zout; dit smaakt gewoon volzoet. Of is dat een cultuurverschil?
Eindoordeel: 7,5.

maandag 7 juli 2014

Polly Rocks! - Dregen edition

Het hardrock-eske stoere uiterlijk van deze verpakking (met zelfs een piercing door de tekst) intrigeert zelfs nog niet half zo veel als de tekening van het snoepgoed dat hierin zou zitten. Polly Rocks! "with a rocking taste of salty licorice, lemon and milk chocolate" werd gemaakt in Zweden maar gekocht in Finland. Maker Cloetta heeft een heel aantal zakjes Polly; schuimbollen met een coating van het één of ander. Deze Polly Rocks! werden door Dregen, (je weet wel ;) die Zweedse gitarist, gepimpt. 
De snoepnoppen zijn zachte marshmallow-achtige schuimnoppen. In de verpakking zit een mix van 'skum'bollen met melkchocolade (mmm), zurige citroen (ook oké) én pittig zoute salmiakdrop met een heerlijke zoete drop nasmaak die duurt en duurt. De coating is van het niet-krokante, zachtsmeltende soort. De zachte snoepjes zelf dragen bij aan het mondgevoel door de superzachte textuur, maar de heerlijk héérlijke dropsmaak is de absolute topper. OMG, zó lekker. Vanaf de eerste sabbel smelt de drop door je hele mond heen. Dit smaakt precies naar de salmiakkern van Aldi's dropsticks en had alleen beter gekund als de kern óók drop was geweest.
Eindoordeel: 9,0.

Big Foots

Ik werd benaderd (via deze site) door Autodrop. En via een leuke gezamenlijke actie kwam ik in het bezit van een (gratis) doosje Big Foots, de nieuwste snoepjes in het assortiment. De "fruitgum met soms drop d'r op" komt in drie monster truckvarianten: aardbei, sinaasappel (deze beide worden hier verder buiten beschouwing gelaten) en een zachtgele "gaan met die banaan" met dropzwarte banden. Echter, deze dropzwarte banden blijken alles te zijn wat er aan "soms drop d'r op" op het snoepgoed zit. En dan letterlijk drop- zwárt, niet drop. In de ingrediëntenlijst staan namelijk helemaal geen zoethout en/of salmiak. Deze banaansnoepjes smaken alleen naar (citroenzure) banaan. Geen drop te bekennen (en dus niet becijferd hier). Wel met een lekker stevige schuimtextuur.