Meenk munten

Dit keer een mixzak met daarin onder andere Meenk munten. "Lekker van nature" en meer woorden maakt Meenk er feitelijk niet aan vuil. Er is een stemmige pentekening van een meneertje op zowel de voor-als de achterkant van de verpakking. En verder alleen informatieve tekst met de ingrediëntenlijst en de voedingswaarde in negen talen. Of het nou aan de weinige promotie ligt; maar de mixzakken van Meenk zijn niet echt makkelijk terug te vinden. In de supermarkt liggen ze meestal niet. Deze zak komt bij een tabaksspeciaalhandel vandaan.

De munten zijn lichtbruin met een interessante reliëfopdruk. Door de kleur en de muntvorm denk je direct aan salmiakriksen en daarin word je dan ook niet teleurgesteld. Plus deze droppen hebben een doorsnede van meer dan 3cm. Joekels zijn het. Ze zijn net te hard om makkelijk door te bijten en vrij stevig met een best wel zoute salmiak smaak (tandenplakfactor: 8). Best wel heel erg zout; maar je zou het ook 'lekker pittig zout' kunnen noemen. Na doorslikken is dat hele zoute snel verdwenen, dus dat is de oplossing als het even te salmiak wordt.

Eindoordeel: 8,0.

Gemengde Drop - zoet (AH)

Een grote zak (450g) gemengde zoete drop in een "rijke mix van hard en zacht". De verpakking heeft een prachtige kobaltblauwe kleur die subtiel overgaat in dropzwart, met een brede witte band bovenlangs waar het logo en de naam van Albert Heijn instaan. Een grote supermarktketen als AH kan ook bijna niet anders dan onder het huismerk met een eigen dropmix te komen.

De helft van de munten in deze mix, ziet eruit als één euro munten, net als de AH salmiakdrop. De andere zijn ronde dropschijven met alleen het AH logo. Ze smaken beide nagenoeg zoals de bekende dropmunten van A-merken; alleen duurt het iets langer voordat de lekkere volledropsmaak op gang komt. De textuur is stevig tot hard. Eindoordeel: 7,5.

In de zak zit een overdaad aan dropnoppen. Deze dropjes zijn saai, gemaakt zonder opsmuk. En dat geldt dan voor zowel het uiterlijk, als de smaak. Het zijn vrij zachte dropbolletjes met een mild zoete, licht bittere smaak die met een beetje fantasie in de nasmaak mis- schien aan honing doet denken. Eindoordeel: 7,0.

De droptoefjes zijn gejat van Venco, maar dan niet met dezelfde heerlijke smaak. Deze zijn bij doorbijten even hard om dan toch vooral erg zacht te blijken. De smaak is bitterzoet met een klein mufje erin. Eindoordeel: 6,0.

De opvallendste dropjes uit de mélange zijn de vuurtorentjes. Ze zijn zo klein dat ze bijna niet zouden opvallen, ware het niet dat ze de meeste weerstand bieden tussen de tanden. Een stevig dropje dat bij aanvang krokant kraakt en lang stevig blijft, ondanks ver- woed kauwen. De malende kiezen krijgen maar geen grip op de vuurtorendrop, die ondertussen wel een gladzoete smaak afgeeft. Qua smaak lijkt deze wel op trekdrop. En daarmee is het bij verre het beste dropje in de hele zak. Én de mooiste. Eindoordeel: 8,0.

Polét

Toms is de grootste chocolade-en snoepfabrikant in Denemarken. Hier kennen we Toms van Heksehyl. Wat in de jaren '80 (en '90?) als Heksehyl van Pingvin op de markt werd gebracht. Polét, een "Danske originaler" werd aanvankelijk eveneens onder het merk Pingvin verkocht. Dat verklaart dan weer die pinguïn op de zak. Maar waarom staat dat beest daar met een winkelwagentje? Nou, omdat de Polét dropjes een waarheidsgetrouwe kopie zijn van de muntjes zoals die vroeger in trams (en andere wagentjes?!) werden gebruikt; "betalingspoletter" noemden ze dat. Elk dropje (1,6cm doorsnede) heeft op de bovenzijde een prachtig gedetailleerde zeemeermin in reliëfopdruk. En het moet gezegd worden dat de meeste dropjes goed, met erg weinig luchtbellen, uit hun vorm zijn gekomen. Tussen de vele zwarte dropmuntjes zitten ook enkele transparant bruinrode. De smaak is nagenoeg hetzelfde, alleen hebben de bruine een bij aanvang meer krakende bite, naast de stevig-elastische, plakkende (Arabische gom) textuur van de zwarte (tandenplakfactor: 8). De volle dropsmaak is, zoals wel vaker bij "salt lakrids" Scandinavische dropjes, gelardeerd met mentholfris. Dat is even anders, maar stiekem niet eens onprettig. Heel heel licht klinkt salmiak door in de nasmaak.

Eindoordeel: 7,0.

Koopvaarders

Een nieuw dropje van Klene (!), uit 'mijn persoonlijke selectie' van Johannes Coenradus Klene. Mooi gedetailleerde dropjes (zoals we niet anders meer verwachtten van ons eigen "Neerlandsch Eenige Echte"), waarin je de VOC mentaliteit zou terugzien en proeven. In ieder geval is het in één kl(h)ap duidelijk dat de drop is gemaakt van (bijna een kwart) Arabische gom, met die typische, stevige beet (tandenplakfactor: 7). De bijbehorende smaak is die van een zoete licorice. Het is een volzoet dropje, maar toch ook weer niet helemaal door de onmiskenbare melasse die de mond in sijpelt. En lang bitterzoet blijft nasmaken. Geen dropje voor watjes. Alleen dat beloofde "vleugje karamelsmaak" is niet te ontdekken. Maar een 'vleugje' wordt dan ook gedefinieerd als 'een zeer weinig van iets'. Of is het vleugje gevlogen?

Eindoordeel: 7,0.

Wereldmunten

Alles draait om geld, zelfs in dropland. Er zijn ontelbare geldstuk- ken gemaakt met salmiak en zoethout en daar voegt CandyPoint (de zoetwaren groothandel uit Enschede) deze wereldmunten aan toe. Platte drop in verschillende geometrische vormen, elk met een opstaand randje en reliëfopdruk van letters en een getal. Maar daar waar de meeste, echte geldstukken worden opgesmukt met allerhande tooi en versiering, ontberen deze dropmunten ieder decorum. Waarschijnlijk neemt daardoor de zielige connotatie van derdewereldlandengeld nog extra toe. Want bij goed lezen, blijken alle munten uit Afrikaanse landen afkomstig. Dat doet echter niks af aan de smaak. Want dit is een stevig (tandenplakfactor: 8) zoet dropje met een rubberige afbeet, dan een vlaag van een frisje en een prettige zoethout nasmaak. Samengesteld uit slechts enkele ingrediënten, als we de verpakking mogen geloven.

Eindoordeel: 8,0.

Dropmunten (Eurimpex)

In een vergeten hoek van Nijmegen, in het Waterkwartier waar de Kanaalweg uit de Weurtseweg ontspruit, worden bij de buurtsuper Jan Linders diverse dropsilo's gevonden; en zo te zien rechtstreeks van de (Belgische) groothandel. Voor €2,95 per stuk kunnen deze plastic voordeelverpakkingen van Eurimpex mee naar huis wor- den genomen. Op de ene kleine sticker wordt niet meer vermeld dan het gewicht (550 gram), de ingrediënten (zie tabel hieronder) en de houdbaarheisdatum. De munten zijn wat dikker; allemaal met reliëfopdruk van '1€' en een ribbelrand rondom. Dat laatste wordt zelden bij muntdrop gezien en het maakt deze munten meer waarheidsgetrouw. De smaak begint zachtzoet (tandenplakfactor: 6), met de gladde textuur van (veel) gelatine, maar allengs komt een steeds sterker wordende salmiaksmaak door. Die ook de na- smaak overheerst.

Eindoordeel: 8,0.

Muntendrop (Venco)

Munt(en)drop komt in vele vormen en maten (bijvoorbeeld), want de zichzelf respecterende dropmaker kan het zich feitelijk niet ver- oorloven een klassieker als deze níet in het assortiment te hebben. Waar wij als consumenten dankbaar van profiteren. Ookal moeten we dan in het midden laten wie er ooit met dropmunten begonnen is. In ieder geval geldt voor het meerendeel van de Nederlanders muntdrop als populairste dropje. Hoog tijd dus voor een recensie van Venco's versie:

Om te beginnen: goede prijs! (€1,20 voor een zakje met bijna een half pond 'rinkelende' munten). Grote concurrent Klene heeft het over 'muntdrop' zodat er minder verwarring kan ontstaan met de muntendrop van Venco. Strak ontwerp van de verpakking, in de hoofdkleuren rood en zwart. Merk op hoe het driepuntige kroontje boven de 'C' subtiel impliceert dat 't hier om koninklijke kwaliteit gaat. De munten zelf glanzen alsof ze net zijn opgepoetst! De letters 'VENCO' zijn wat minder geraffineerd in laurierkransen verwerkt als bij de munten van Klene, maar verder zijn de droppen strak uit de vorm gekomen met relatief weinig luchtbellen. "Stevig", zei Venco al en dat is inderdaad zo (en dat zònder Arabische gom..). Er is wel even het betere kauwwerk voor nodig (tandenplakfactor: 8) maar dan vult de mond zich ook met een licht kruidige, volle dropsmaak. Een lekker puur dropje!

Eindoordeel: 8,0.

Geluksdubbeltjes

Oh, joepie, een nieuw dropje uit de Klene fabriek!!!! Of eigenlijk: nieuwe dropjeS. Geluksdubbeltjes, misschien wel vernoemd naar het allereerste dubbeltje dat Dagobert Duck ooit verdiende en dat zowel door Zwarte Magica als de Zware Jongens hevig geambieerd werd. Klene vindt zijn gesuikerde dubbeltjes "gelukzalig zoet" en spoort op de verpakking aan, de dubbeltjes met iedereen te delen. Nou, bij deze dus (of bedoelde je het zo niet, JCK?)!

De 'dubbeltjes' komen in vier verschillende uitvoeringen waarvan er twee daadwerkelijk iets met '10' te maken hebben (voor de iets jongeren onder ons; een dubbeltje was een schattig klein muntstuk met een waarde van 0,10 gulden), plus verder een klavertje vier en een hoefijzer (bekend van wijlen Gelukzoekers). Alle dropjes bestaan uit een onderlaag van bruine schuimgom met daarop een zwarte dropgom (zie doorsnede). De dropjes zijn lekker dik en afgepoederd met fijne kristalsuiker. De bite is stevig, maar een dropje blijkt na enig kauwen toch prettig zacht (tandenplakfactor: 6). De smaak is uiteraard eerst zoet, met dan weer een fijne salmiak dan weer een interessante zoethout boventoon. Maar het is vooral de textuur die anders is, waardoor de dubbeltjes wegsmeltende oppropdropjes blijken.

Eindoordeel: 8,0.

Muntendrop (deBron)

De zakjes (suikervrije) drop van 'de Bron' zien er weinig appetijte- lijk uit. Te veel grote letters, te weinig kleur; het ontwerp ontbeert alle poespas en oogt daardoor, tja, droog. Wel is het product ín het zakje van alles: suikervrij, tandvriendelijk, 30% minder calorieën, kleurvrij, lactosevrij, melkvrij, notenvrij, pindavrij (het mag nogal dubbelop, schijnbaar) én natriumvrij (is het dan misschien ook zoutloos?!) De muntdroppen zijn wat vettig, maar wel erg geinig vormgegeven als '1K', '1£', '1F', '1DM', '1G' en '1$'. Verder is deze muntdrop taai, zeer stevig kauwbaar (het duurt even voordat de kiezen vat op het bijna harde drop krijgen - tandenplakfactor: 8); wat precies de consistentie is waar muntdrop bekend om staat. Dat is dus góed voor een suikervrije variant. En de smaak is ook goed: plakkerig zoet met een fijn droparoma. Jammer alleen, van dat zakje.

Eindoordeel: 7,5.

Lakritzmünzen

Maar liefst een halve kilo dropmunten van een gerenommeerd merk voor €1,89; zo'n aankoop doe je zonder problemen in een Duitse supermarkt ('Real', bv te Rees,D, zo'n 30 minuten vanaf Arnhem). De zwarte Lakritzmünzen hebben een Duitse naam maar geven hun waarde in guldens en centen. Daarbij staat "original holländische Qualität" op de verpakking gedrukt, maar de dropjes zijn dan ook door RedBand in Oosterhout, NL, gemaakt.

Deze dropmunten zijn van het type 'onweerstaanbaar', met een stevige bite en een lekkere zoete dropsmaak. Bij de pogingen om één zo'n dropje aan gort te kauwen (tandenplakfactor: 8), komt automatisch een hele guts speeksel vrij zodat de hele mond zich vult met dropsmaak. Dit is vooral een prettige zoethoutsmaak. En dat klopt dan weer volgens de ingrediëntenlijst, want er is geen salmiakzout aan de drop toegevoegd (zoals bij bijna alle andere dropjes wél) waardoor de smaak net even anders is.

Eindoordeel: 8,5.

Dropmuntjes

 

In een plastic potje met dito drukdeksel komt dropmaker Kraepe- lien&Holm met dropmuntjes. Het zijn matzwarte dropmunten met allemaal dezelfde letters '10G 1898' rond een wapen met leeuw in reliëfopdruk. De stevige dropjes laten zich met moeite krakend kapotbijten (tandenplakfactor: 7), maar gaandeweg wordt de drop meer en meer met speeksel vermengd waarbij de lekkere smaak van zoethoutdrop vrijkomt. De hoeveelheid salmiak hierin is goed: de dropjes zijn een tikkie pittig zonder overheersend naar salmiak te smaken. Een heel goed alternatief voor de klassieke muntdrop van Klene.

Eindoordeel: 8,0.

Jackpot

Een kleurrijke, uit de kluiten gewassen (22x30cm) verpakking van Klene met ongeveer 14 uitdeelzakjes drop-en fruitmunten, wordt onder de naam 'Jackpot' in de winkel verkocht. Daarmee breidt "Neerlandsch Eenige Echte" zijn geldthema voor drop verder uit, naast onder andere deze steekpenningen en spaarpotjes. Dat is zeer creatief van de dropmaker en daarbij ook volkomen terecht, aangezien de klassieke muntdrop van Klene is.
Deze dropmunten verschillen daarvan in bijna alle opzichten. De zwarte jackpotmunten zijn zacht, erg (maar dan ook héél erg!) elastisch en geven slechts een lichte smaak af. Ergens in de verte wordt iets geproefd wat vermoedelijk zoethout is, maar dat was het dan ook. En dat terwijl de kiezen blijven terugveren uit een dropje: veel moeite, klein plezier. Niet bepaald 'jackpot' dus met deze muntjes. Waarschijnlijk vinden zelfs buitenlanders deze drop lekker...
Eindoordeel: 6,5.

Tiger - muntendrop

Drop uit Deventer gemaakt voor de Engelstalige markt onder de paraplu van een Italiaans bedrijf (Senzora BV) met een exotische naam (Tiger); voor heel weinig (€0,55) bij de Xenos. En dat laatste is Grieks voor vreemd. Vreemd, inderdaad. De verpakking geeft weinig feitelijke informatie, maar ziet er met de opdruk van rood lakmoeszegel kwalitatief goed uit. De muntdropjes erin hebben een reliëfopdruk van verschillende euro's (2, 5, 10, 20, 50), rondom een opstaande rand en verder enkel een afbeelding van een tak met bladeren.
Harde muntdrop die pas na enkele pogingen tussen de kiezen ka- pot breekt (tandenplakfactor: 6). Vermenging met het speeksel ge- beurt stapsgewijs, waardoor de mildzoete smaak even op zich laat wachten. Die smaak blijkt daarna die van goede volle muntdrop; niks mis mee.
Eindoordeel: 8,0.

Taler Lakritz

Drop uit Grou (NL) in de Duitse Aldi. Talerlakritz vertaalt letterlijk naar muntdrop, maar op de één of andere manier roept het uitge- sproken 'Lakritz' toch een heel ander gevoel op dan 'drop'. Drop rijmt op 'prop' en dat is meestal ook precies wat er met het zwarte suikerwerk gebeurt; die worden netjes achter elkaar naar binnen gepropt. Lakritz, dat lijkt sjieker; als snoepjes op een kristallen schaaltje waar je er af en toe één van mag nemen. Bijna overbodig staat er dan ook nog op de verpakking "Erwachsenenlakritz; kein Kinderlakritz" (zoals op bijna alle Duitse zakken drop, trouwens); nee, dûh, met je tengels ervan af blijven natuurlijk, kindertjes. Ookal kost de zak net geen euro.
De neus flink in de open verpakking gestoken, komt door die atypi- sche zoetedropgeur, de associatie met budgetdrop omhoog. Deze dropjes zijn ook geen doorsnee muntdropjes: ze zijn véél zachter, véél dikker, er zijn 'maar' drie varianten (€0,20 €0,50 en €1,00) én ze smaken ook heel anders. Deze Taler smelten weg in de mond en laten een zoete maar in de verte toch hartige dropsmaak ach- ter, die een beetje aan kokindjes doet denken maar minder bitter is. Alleen ben je na een stuk of wat dropjes wel misselijk, dus mis- schien toch maar terug naar af en toe ééntje?!
Eindoordeel: 7,5.

Salmiakeuro's

Drop bij de Aldi kost ook werkelijk geen fluit en deze salmiakeuro's zijn voor €0,90 per 300g wel héél erg hun geld waard. Want voor dat geld koop je een grote zak vol poepiebruine muntdroppen, met een natuurgetrouwe reliëfopdruk. De omringende groef maakt de verhevenheden voélbaar! De munten zijn hard tot taai van buiten en hebben een gegeleerde bijna stoperige kern (tandenplakfactor: 7). Het tintelende salmiakzout prikkelt de tong vanaf de allereerste aanraking (óók bij nog niet doorgebeten exemplaren) en blijft fijn in de mond hangen. De zoetzoute dropmassa die daarna van de e- ne naar de andere kant gekauwd kan worden, is bijna té lekker om door te slikken. Waarmee deze salmiakeuro's een heel waardig al- ternatief van andere salmiakdroppen zijn.
Eindoordeel: 8,0.

Zilte centen

Nieuwe dropjes van Klene: prachtig gestileerde 'duiten' in een zes- tal verschillende uitvoeringen. Ondanks de ogenschijnlijk drukke reliëfopdruk, zijn er weinig luchtbellen te bespeuren. Práchtige dropjes, dus, die verrassend zacht tussen de kiezen wegsmelten naar een héérlijke salmiakzoutsmaak. Tandenplakfactor: 6. De toevoeging 'zilt' zal Klene gekozen hebben omdat het zo lekker met 'centen' allitereert, maar ziltzout zijn deze dropjes eigenlijk niet. Ze zijn veel subtieler dan dat.
Eindoordeel: 7,5.

€urolakritz

Duitse muntdrop. Sterker nog, Duitse muntdrop die níet in drop- land bij uitstek - Nederland - te koop is. Van Katja. Of 'Katjes', zoals het merk in Duitsland heet. En hoewel er welgeteld acht vlaggen op de felblauwe verpakking staan, zijn er op de dropjes zelf slechts van vijf landen 'landmarks' afgebeeld: Frankrijk - de Eiffeltoren; Italië - het Colosseum; Nederland - een molen (het zal eens niet); België - het Atomium; Duitsland - Brandenburger Tor. Maar deze dropjes zien er wel práchtig uit. De meest zijn luchtbelloos uit de vorm gekomen en er is duidelijk veel aandacht besteed aan het ontwerp. Mooi gedaan.
De smaak laat zich dan raden? Nee! De €urolakritz smaakt níet naar (harde) muntdrop. In de eerste plaats zijn de dropjes al niet met gelatine of Arabische gom gemaakt, maar bevatten ze agar-agar. Daarmee zijn ze vegetarisch en halal, want zuiver plantaardig. De structuur is meer die van kokindjes; lekker zacht en kauwbaar, maar wél met beet. Tandenplakfactor: 6. Ook de smaak doet enigs- zins aan dit klassieke dropnopje denken, maar heeft een veel scherpere zoethoutklank in de nasmaak (en mist gelukkig dat onprettige lauriereffect). Zachtzoete héérlijke drop, dus. Bijna kruidig. Zouden de Nederlandse supermarkten eens moeten gaan importeren!
Eindoordeel: 8,5.