Suikervrije Duo's Dropfruit (Jumbo)

Het grote succes van RedBand's DFD's heeft vele andere (huis)merken geïnspireerd tot schaamteloos jatwerk en soms ook tot eigen creaties. Het origineel wordt vaak gekopieerd op zo'n manier dat het net geen plagiaat is. En dat geldt dan zowel voor verpakking als product zelf. Maar in dit geval is het toch een punt voor Jumbo, omdat dit de eerste suikervrije versie van het bekende duosnoep is.

De verpakking oogt wat druk met een onbekende blauwe mascotte die iets over dit snoep te zeggen heeft (en op de achterkant nog een keer terugkomt). En bovenaan staat een dansend drop en fruit poppetjesduo overbodig te wezen. De dropjes zien er uit als dichtgegroeide achtjes, maar niet één dropje is echt mooi uit de vorm gekomen. De drop fruit verdeling per snoepje is ook niet één op één. De fruitgom is plakkerig (tandenplakfactor: 8) met weinig smaakvol 'fruit', hoofdsmaak: zuur. De drop zelf is op zich goed: stevig maar toch zacht, volzoet en met een prettige textuur (tandenplakfactor: 7). Er is wel een speciale techniek voor nodig om dit snoepje goed te kunnen eten: wát een plakdrop dit! Maar het heeft dezelfde verslavende werking als het origineel (als je daar een liefhebber van hebt tenminste). Dus moeten de effecten van het jezelfvoordegekhoudende 'suikervrij' met een korreltje zout worden genomen. Want "geen toegevoegde suikers" is niet suikervríj. En als je écht suikervrij wil, koop dan een wortel.

Eindoordeel: 7,0.

Vicks Vapoplus Ademvrij dropsmaak

"Ervaar een diepe ademhalingssensatie". Zo hé. Dat is me nogal een tekst. En het staat maar liefst drie keer vermeld op dit zakje Vicks Ademvrij. 'Een diepe ademhalingssensatie'; wat ís dat überhaupt? Alsof je tot een nieuw soort ademen zult komen; anders dan je van jezelf al kunt. En wat heeft een paarse ijsbeer met halo daar mee te maken? "Haal diep adem en voel pure menthol in je luchtwegen". Is dat eigenlijk wel een goed ding, want het klinkt een beetje eng? En geldt dat dan voor iedereen? Ook mensen met astma, cara, copd? Dit is toch gewoon een dropje met eucalyptus en menthol?! Een hulpmiddel, geen tovermiddel. Sowieso wel bijzonder dat Vicks zich op de snoepmarkt begeeft, want het merk is vooral bekend van de mentholzalf die je op je borstkas moet smeren (of waarmee je kunt stomen; VapoRub). 

De individueel verpakte pastilles hebben een wat langgerekt ovale vorm en zijn glasbruin van kleur. Met op de plastic wikkel slechts een gestileerde afdruk van het Vicks logo. Massieve (suikervrije) 'snoepjes' waar je op kunt zuigen of met je kiezen harde schilfers af kunt bijten. Ze bevatten 96 gram polyolen (tandenplakfactor: 8). De smaak is zoet fris menthol (maar dat kan ook bijna niet anders). En toegegeven; de pastilles doen wat je verwacht. Al sabbelend worden de luchtwegen via neus en keel 'geopend'. Wat echt wel fijn is als je goed verkouden bent, maar wanneer je stiekem je adem soort van inhoudt, ervaar je echt geen ademhalings'sensatie' ;)

Eindoordeel: 7,5.

Drops Exotisch Fruit (zoet)

Naast de variant met Krachtige Salmiak (zout), zijn deze nieuwe suikervrije 'Drops' van Venco ook te vinden in een 'exotisch fruit (zoet)' versie. Verpakt in eenzelfde (afsluitbaar) kartonnen doosje met ogenschijnlijk dezelfde ronde pastilles. Met eveneens dat erg prachtige stippenreliëf bovenop. Deze fruitdrops hebben dezelfde consistentie als de eerdergenoemde; alleen de smaak is compleet anders. Minder salmiakzout (maar wel degelijk salmiak), met daar doorheen een soort fris menthol fruit iets. Dit proeft eigenlijk nog het meest als een 'allesdoorelkaardropje'. Zonder dat het echt een dropje is. En wanneer de smaak niet helemaal klopt, zoals nu, dan blijkt de polyolen-met-Arabische-gom-textuur stiekem toch ook een beetje storend. Het is niet echt vies. Maar het is gewoon geen fijn snoepje.

Eindoordeel: 6,5.

Sisu

Leaf (BV) is de grote speler achter merken als Läkerol, RedBand (en dus Malaco) en Venco. Plus nog een groot aantal merken op de internationale markt. Zoals ook deze gouden 'Gifu' die "suositellaan erityisesti laulajille puhujille ja tupakoitsijoille". Oftewel: speciaal wordt aanbevolen voor zangers, sprekers en rokers. De suikervrije (xylitol) salmiakpastilles zouden "een uitstekende, verfrissende en aangename smaak" hebben. Maar wie meer wil weten over Gifu en op internet gaat zoeken, zal weinig vinden. Anders dan de tekst op het gouden doosje, is de eigenlijke naam namelijk Sisu. Want daar staat geen 'Gifu' maar 'Sisu'. In het gotische 'Fraktur' lettertype. Dit logo is onveranderd sinds het begin van de pastille. Nou is sisu een Fins begrip dat zoveel als doorzettingsvermogen of volharding be- tekent. De pastille is sinds 1928 een klassieker in het Finse snoep- segment, die aanvankelijk werd bedacht om te concurreren met het Zweedse Läkerol (de ironie wil dus dat zowel Sisu als Läkerol tegenwoordig bij hetzelfde Leaf behoren). De snoepjes hebben een, bij benadering, eender uiterlijk: een ronde pastille (met een hoog gehalte Arabische gom), met bovenop de initiaal van het snoepje in reliëfopdruk omgeven door een krans van reliëfribbels. Deze Sisu lijkt grijs gepoederd, maar de witte waas is niet afwrijfbaar. De pastille is zacht buigbaar elastisch van textuur (tandenplakfactor: 7) en heeft een lekker sterke zoute salmiaksmaak. Met een evenzo sterk verfrissends iets daar doorheen. Vlak na doorslikken wordt vooral salmiakzout geproefd waarna een frisse vlaag van menthol naar de neus trekt. In Finland zijn meer varianten verkrijgbaar.

Eindoordeel: 7,5.

Mentos Pure Fresh: black mint

De ronde plastic pot in stemmig zwart is nou niet bepaald van het formaat dat in je binnenzak past. Verre van, zelfs. En deze "pure fresh" kauwgum van Mentos is qua prijs nou ook niet bepaald het soort van kauwgum dat je even snel koopt voor onderweg. Bijna vier euro kost zo'n pot met 50 'dragees'. Daar krijg je dan wel "met groene thee extract" voor, maar wat heb je dáár nou aan? Nou, volgens Mentos draagt dat extract bij aan "een zuiver frisse adem" en "een intense sensatie van frisheid in je mond". Daar moeten we de fabrikant dan maar op zijn woord voor geloven. Net zoals dat een schamele "0,1% groene thee extract" voor zoveel effect zou kunnen zorgen. En de smaak zou dan weer "drop mint" zijn, dankzij zoethoutwortelextract en aroma's. Verder bevat deze kauwgum elke zoetstof die je maar kunt verzinnen, met uitzondering van steviolglycosiden. Lekker dan. De kauwgum zelf ziet er ook niet uit als kauwgum, vandaar dat ze wellicht "dragees" genoemd worden. Het klinkt allemaal net iets te pretentieus om "pure" te zijn. Wel weer grappig is de gespikkelde coating, die de dragees het uiterlijk van misvormde kievitseieren geeft. Maar het moet gezegd worden, fris zijn ze absoluut! Langdurig ook. Lang lang na uitspugen van de kauwgum is die frisheid er nog. Dat effect geeft een glas groene thee nou nooit. Gek, hè. Als je het trouwens niet zou weten, zou je de zoethout nooit proeven. De oplettende kauwer zal soms een vlaag van drop denken te ontwaren, maar of dat nou daadwerkelijk zo is of een subtiel gevalletje 'hineinredenieren'?! In ieder geval zal diegene die blind in het potje reikt, zich een moment afvragen of dit kauwgum is of een doorslikmentos...

Eindoordeel (zeer goede kauwgum maar zeker niet drop): 8,0.

Drops Krachtige Salmiak (zout)

Er is iets nieuws van Venco: een suikervrij dropje. Die toepasselijk 'drops' heet. Er zijn twee varianten (ook nog exotisch fruit) wat bij lange niet het arsenaal suikervrije drop van Klene benadert (maar liefst 15 verschillende). De ronde drops zitten in een hersluitbaar, langgerekt kartonnen doosje. En de pastilles, gezoet met stevia (en maltitol en sorbitol en steviolglycosiden; maar daar hebben ze het verder niet over), hebben een prachtig reliëfpatroon dat sterk aan een authentiek Zeeuws knopje doet denken. De drops zijn rubberig en een beetje stevig (tandenplakfactor: 8). En ze hebben een lekke- re zoute salmiaksmaak die meer naar drop smaakt dan je wellicht zou verwachten. Dus daarom heten ze ook drops..

Eindoordeel: 8,0.

Läkerol kumquat licorice

Wie de wereld bereist, ontdekt nog eens een ander dropje. Zo blijkt Finland de vindplaats van kumquatdropjes. Met een ehh, zullen we zeggen, toepasselijke (?) foto van olifanten op de voorkant... 

Deze suikervrije droppastilles van Läkerol zitten in het bekende, hersluitbare, fliptop kartonnen doosje. En de snoepjes hebben ook het bekende uiterlijk: ronde pastilles met de reliëfopdruk van een 'A', door stralen omgeven.  En ook weer met die bekende elastische textuur, zoals alleen een hoog aandeel Arabische gom kan geven. Deze variant met kumquat heeft vanaf het begin een prettig fruitig smaakje dat alleen niet echt (echt niet) als 'kumquat' te herkennen is. En overigens smaakt een echte kumquat onmiskenbaar bitter en dàt geldt in ieder geval niet voor deze Läkerol pastilles. Deze smaken zoetig fruitig met zo naar het einde toe een in intensiteit toenemende dropsmaak die eindigt met een heel licht menthol frisje. Lijkt wel wat op Läkerol licorice persimon.

Eindoordeel: 7,5.

Sportlife - Dropmint

Het blijft een beetje onduidelijk waar die opmerking 'Glow in the dark' precies op slaat: de deksel? het potje? de inhoud? Of dat witte kruis op de voorkant, zodat je het potje in de disco snel terug kunt vinden?! Maar 100 gram Sportlife Dropmint; dat zijn bijna zestig kauwgompjes ("ca. 60 big gums") en dat betekent lekker veel voor €1,99. De gebruikelijke suikervrije gombasis (van xylitol, isomalt, maltitol, acesulfaam-K, steviolglycosiden en Arabische gom) is verrijkt met salmiak en zoethout. Glansmiddeltje (carnaubawas) eroverheen, wat kleurstoffen (E171, E153) en voilà.

Elke kauwgom is een opbollend vierkant 'kussentje' met een grijze coating die prettig kapot knispert tussen de kiezen. De gom van binnen is beigebruin van kleur. De eerste smaak is onmiskenbaar menthol; schijnbaar moet kauwgom fris zijn, want daar wordt het voor gekauwd. Binnen tien seconden vervaagt de sterkte van al die frisheid naar 'gewoon fris' en komt een lekker dropaccent door dat relatief nog lang aanwezig blijft. Drop op de tong, fris in de keel (en neus). Misschien geeft de kauwer zelf wel licht in het donker na het eten van deze 'sportlevens' ;)

Eindoordeel: 7,5.

Anijsbloempjes

Er zijn nu 15 suikervrije Klene dropjes en deze anijsbloempjes zijn nieuw. Gezoet met stevia (want dat is de trend). De dropjes roepen met hun bloemige uiterlijk associaties met honing op, maar daar smaken ze niet naar. Ze smaken namelijk naar eng gladde rubber. Tenminste, in het begin, als geprobeerd wordt zo'n bloempje door- midden te bijten (tandenplakfactor: 8). De polyolen in combinatie met Arabische gom zorgen voor een textuur die er niet om liegt. Maar na de eerste schrik, wordt er inderdaad een "heerlijke anijs- smaak" geproefd die richting nasmaak meer en meer naar voren komt. Lekker.

Eindoordeel: 8,0.

Tyrkisk Peber Original Chewing Gum

In dezelfde prachtig koningsblauwe verpakking als het origineel, verkoopt Fazer eveneens 'Turkse peper' kauwgom. In Finland in ieder geval, en voor de gelukkige toevalstreffers ook wel eens als tijdelijk discountproduct in een snoepwinkel (CandyShop, Lange Tiendeweg 63) te Gouda. Deze "100% xylitol suikervrije kauwgom" is zwart als geblakerde kolen, wat de associatie met 'vurig' alleen maar meer aanwakkert. De eerste seconden geeft het kauwgompje een hele sterke en erg lekkere salmiakdropsmaak af, die de mond smakelijk vult. Maar net als je je opmaakt voor het pittige peperpit (dat enigszins weerklinkt in de nasmaak), vervaagt de smaak naar feitelijk niks meer. Een taai smaakloos stukje kauwgom resteert dat net zo lief uitgespuugd wordt. Op de tong prikkelt het wat van het scherpe peper, maar dat was het dan ook wel qua smaakbeleving.

Eindoordeel: 6,5.

Liquirizia Radice (zoethoutstokjes)

'Zoethout' is de aanduiding voor korte stukjes van de wortelstok van Glycyrrhiza glabra. Deze bevat glycyrrhizinezuur, een zoet- stof die 30 tot 50 keer zo sterk is als suiker (maar niet schadelijk voor het gebit). Er moet flink op de stukjes gekauwd en gezogen worden om de zoetstof te proeven. Toch werd zoethout in vroeger tijden (vooral door kinderen) gewaardeerd, voordat de moderne snoepindustrie deze markt overnam met veel makkelijker te consumeren producten. Overigens is het glycyrrhizinezuur (in zoethout en drop) dat de bloeddruk verhoogt (en niet zout). In 1731 lukte het de Italiaan Giorgio Amarelli als eerste om het sap uit de zoethoutwortelstok te verwerken als grondstof (blokdrop) voor drop.

De zoethoutstokjes lijken wel miniatuur boomstronkjes. En in het begin is het dan ook net alsof je op een droge tak zit te kauwen. Bij aanhoudend kracht zetten zal een zoethoutstokje op die plek gaan splijten. En vervolgens door inwerking van het speeksel tot een vezelig nat takje verweken. Er komen dan wel wàt flinters vanaf, maar het stokje blijft grotendeels aan elkaar zitten. Tijdens dit proces komt bij vlagen de smaak van zacht, bitterzoet zoethout vrij, met een (geassocieerd) houterige ondertoon. Na een paar minuten is het uitgekauwde stukje smaakloos. De textuur in de mond is gek, zeker voor hen die dit niet gewend zijn. Mensen die willen stoppen met roken, of geen polyolen (en dus geen suiker- vrije kauwgom) willen nuttigen, gebruiken stukjes zoethout. Het kapot kauwen van de stokjes is dan ook zeker een bezigheid. En de smaak is een beetje vreemd, maar op zich wel lekker.

Eindoordeel: 7,5.

Drop Menthol Ballen

Klene timmert lekker aan de weg met een (steeds) uitgebreid(er) assortiment suikervrije drop. Nieuwe variant in dit gamma zijn deze 'Drop Menthol Ballen', die geheel volgens de heersende trend vervaardigd zijn "met zoetstoffen uit stevia". In één zakje zit nog geen ons snoep-goed, maar de zeventig gram die je koopt bestaat wel uit veel ballen. Omdat het feitelijk dropmenthol balletjes zijn, met een geringe afmeting. Elk balletje is individueel verpakt in een doorzichtig folie waarin de kleurschakeringen uit de verpakking terug komen.

Het zijn harde snoepjes van schijnbare karamel. Maar dat kan niet, want er zit geen suiker in. Polyolenkaramel dan, met een vulstof van polydextrose. Deze 'karamel', die fijn tussen de kiezen kapot schilfert (tandenplakfactor: 8) is qua smaak niet te onderscheiden van een suikerwél versie. Deze bal is er eigenlijk echt één om op te sabbelen, maar wel bij de les blijven want één verkeerde beweging en het kleine ding schiet in het verkeerde keelgat. De mentholgeur die bij het openen van de verpakking al ruimschoots vrijkwam, zet zich na de mond al snel vast in neus en keel. En na doorbijten van de DropMentholBal blijkt de kern nog veel meer explosieve fris- heid te bevatten, waarmee het evenwicht definitief doorslaat van drop in de richting van menthol. "Adembenemend lekker" noemt Klene dat, maar het is eerder ademteruggevend. Mocht deze ver- stopt zijn.

Eindoordeel: 7,5.

Jenkki - Salmiac

Drop en kauwgom zijn los van elkaar zó immens populair, dat bij tijd en wijlen door fabrikanten een variant op de markt wordt ge- bracht die de beide verenigt. Deze 'xylitolkauwgom met salmiak' is door Jenkki in Finland gemaakt, onder de paraplu van grootheid Leaf BV. In een pakje zitten tien kauwgompjes, die elk zowel van buiten als binnen sneeuwwit zijn. De kauwgom heeft een dunne coating die in textuur nauwelijks verschilt van de onderliggende gombasis; twee, drie keer kraken en het hele ding is elastisch (tan- denplakfactor: 6). Kauwgom wordt tegenwoordig genuttigd om de mond te verfrissen en dus moet kauwgom wel fris zijn. Dat geldt dus ook voor deze. De smaak is vooral best wel sterk pepermunt. Na een kleine tien seconden komt daar een zeer mild salmiak- smaakje doorheen, maar ruim voordat dit echt lekker wordt, is de dropperige effect alweer verdwenen (binnen een halve minuut). De kauwgom blijft nog een minuutje fris afgeven en smaakt dan eigenlijk nergens meer naar. Wat resteert is zo'n desintegrerend smaakloos propje gom, waar met nu duidelijk reden al te veel stoeptegels mee geplaveid zijn.

Eindoordeel: 6,5.

Suikervrije Katjesdrop (AH)

In navolging van het succesvolle assortiment suikervrije drop van Klene, komen de grotere ketens (Kruidvat, AH) natuurlijk ook met soortgelijk snoep-goed van hun respectievelijk huismerk. Albert Heijn maakt onder andere een suikervrije variant op de klassieke katjesdrop. De katten zonder suiker hebben een andere vorm dan de originelen, zoals bijvoorbeeld een veel grotere kop. Een flinke hoeveelheid Arabische gom en polyolen maken de textuur tot die van taaie kauwgom (tandenplakfactor: 7). En hoewel "de lekkere volle smaak van drop" beloofd wordt, zijn deze kittige dropjes glad en enigszins raar menthol van smaak. De afwezigheid van salmiak- zout maakt het tot een wat flauw geheel, dat niet zoveel met echte volle drop te maken heeft. Maar dit is dan ook geen echte drop. Niet voor de poes; of eigenlijk juist wél voor de poes.

Eindoordeel: 7,0.

Läkerol licorice persimon

In hetzelfde, handige (want hersluitbare) fliptop kartonnen doosje zitten nieuwe dropjes van Läkerol. Suikervrij, natuurlijk, met het bekende uiterlijk: ronde pastilles met de reliëfopdruk van een 'A', door stralen omgeven.  En ook weer met de bekende elastische textuur zoals alleen een hoog aandeel Arabische gom kan geven. Deze variant 'licorice persimon' (drop kaki') heeft inderdaad een opmerkelijke duodropsmaak, die van zoethout via bitterfris naar zachtfruitig gaat. Dat fruitaccent is subtiel en aangenaam (maar niet als zijnde kaki herkenbaar). Het fruitige is zeker niet zo nep en overheersend als andere dropfruit combinaties, ookal komt deze persimonsmaak net zo hard uit een aromapotje.

Eindoordeel: 7,5.

Stevi Drop

Stevia, de nieuwe plantaardige zoetstof, wordt steeds vaker door fabrikanten aan hun producten toegevoegd. Het levert namelijk geen calorieën maar heeft wel een sterke zoete werking (die anders is dan die van de bekende monosacchariden). Haribo maakt zelfs een soort dropaubade aan de plantaardige zoeter (lees: de slimme dropfabrikant speelt commercieel in op een heersende trend) en brengt aldus Stevi Drop in het supermarktschap. "Stevi Drop wordt gezoet met Steviolglycosiden uit het blad van de plant Stevia re- baudiana Bertoni". Kilocalorieën per 100 gram van deze drop: 185 (wat dus ligt in de orde van grootte van suikervrije drop). Dat is volgens de maker "40% minder dan een gewoon dropje".

De dropjes hebben de vorm van een (stevia?)blad. De roodbruin transparante kleur en een kenmerkende elastische textuur zijn de eerste dingen die opvallen. Het dropje lijkt wel van elastiek, maar springt na uittrekken niet in zijn oorspronkelijke vorm terug. In de mond gaat het dropje zelfs met het betere maalwerk eigenlijk niet echt kapot (tandenplakfactor: 8) en wordt het uiteindelijk veelal nog grotendeels in zijn geheel doorgeslikt. De smaak, tja, is die van polyolen: een wat glibberige snoepsmaak die niet zoet en niet drop is, maar wel een gek mentholfrisje heeft. Gevalletje 'geen suiker geen smaak'. Dropminnende lijners zijn beter af met enkele hele lekkere échte dropjes, dan een zakje van dit.

Eindoordeel: 6,5.