€urolakritz

Duitse muntdrop. Sterker nog, Duitse muntdrop die níet in drop- land bij uitstek - Nederland - te koop is. Van Katja. Of 'Katjes', zoals het merk in Duitsland heet. En hoewel er welgeteld acht vlaggen op de felblauwe verpakking staan, zijn er op de dropjes zelf slechts van vijf landen 'landmarks' afgebeeld: Frankrijk - de Eiffeltoren; Italië - het Colosseum; Nederland - een molen (het zal eens niet); België - het Atomium; Duitsland - Brandenburger Tor. Maar deze dropjes zien er wel práchtig uit. De meest zijn luchtbelloos uit de vorm gekomen en er is duidelijk veel aandacht besteed aan het ontwerp. Mooi gedaan.
De smaak laat zich dan raden? Nee! De €urolakritz smaakt níet naar (harde) muntdrop. In de eerste plaats zijn de dropjes al niet met gelatine of Arabische gom gemaakt, maar bevatten ze agar-agar. Daarmee zijn ze vegetarisch en halal, want zuiver plantaardig. De structuur is meer die van kokindjes; lekker zacht en kauwbaar, maar wél met beet. Tandenplakfactor: 6. Ook de smaak doet enigs- zins aan dit klassieke dropnopje denken, maar heeft een veel scherpere zoethoutklank in de nasmaak (en mist gelukkig dat onprettige lauriereffect). Zachtzoete héérlijke drop, dus. Bijna kruidig. Zouden de Nederlandse supermarkten eens moeten gaan importeren!
Eindoordeel: 8,5.

Muntdrop (Klene)

Stijlvol vormgegeven zakje van Klene (uit de zgn. geldlijn), vol met de bekende muntdropjes. Het is zelfs een feit dat deze muntdrop door dropminnend Nederland is uitgekozen als populairste drop- je, waarna fabrikant Klene blij prijzengeld weggaf.
De dropjes zijn dun, plat en hard. De nostalgische reliëfopdruk à la de oude centen, stuivers, dubbeltjes en kwartjes doet de naam eer aan (alleen stond 'Klene' er vroeger bij de echte munten natuurlijk niet op)! Tussen de tanden kraken de dropjes de eerste seconden (tandenplakfactor: 8), waarna ze behoren te worden weggesab- beld. Behalve de dropjes hoor je bij stevig kauwen namelijk ook je eigen kaakgewricht kraken. De mildzoete dropsmaak heeft niks bitters en is ook niet tè suikerig. Met een tikkeltje Arabische gom en een hele lading traditionele smaak.
Eindoordeel: 8,5.

Blue Jeans

Blue Jeans. Niet van Dr. Hook ("Baby makes her blue jeans, yes she makes her blue jeans talk") maar van Toms Pingvin (ook bekend van Heksehyl). Het zakje werd gekocht in Kopenhagen en het zijn (dunne!) dropmunten met de reliëfopdruk 'blue jeans'. Maar zelfs met een heel internet aan vertaalmogelijkheden, blijft volledig in het midden waar die naam vandaan komt. Of wat 'Tom' ermee wil zeggen. We weten dat het "skon og mild saltlakrids" (mild zoute drop) is. En dat Pingvin "Deense kwaliteit maakt sinds 1902". En dat het zakje met 140 gram in de supermarkt bijna drie euro heeft gekost. Dure dropjes; of zijn dat Scandinavische prijzen?! 

De textuur is in ieder geval precies zoals je zou verwachten van muntdrop: hard, stevig, een beetje plakkerig (tandenplakfactor: 8). Dit is een dropje dat ondanks verwoed kauwen, heel blijft. Ook de smaak lijkt veel op die van muntdrop behalve dat er misschien een heel klein mentholfrisje kan worden ontwaard. Alleen; hóe is dit zoute drop? Dit smaakt namelijk niet eens míld zout; dit smaakt gewoon volzoet. Of is dat een cultuurverschil?

Eindoordeel: 7,5.

Tiger - muntendrop

Drop uit Deventer gemaakt voor de Engelstalige markt onder de paraplu van een Italiaans bedrijf (Senzora BV) met een exotische naam (Tiger); voor heel weinig (€0,55) bij de Xenos. En dat laatste is Grieks voor vreemd. Vreemd, inderdaad. De verpakking geeft weinig feitelijke informatie, maar ziet er met de opdruk van rood lakmoeszegel kwalitatief goed uit. De muntdropjes erin hebben een reliëfopdruk van verschillende euro's (2, 5, 10, 20, 50), rondom een opstaande rand en verder enkel een afbeelding van een tak met bladeren.
Harde muntdrop die pas na enkele pogingen tussen de kiezen ka- pot breekt (tandenplakfactor: 6). Vermenging met het speeksel ge- beurt stapsgewijs, waardoor de mildzoete smaak even op zich laat wachten. Die smaak blijkt daarna die van goede volle muntdrop; niks mis mee.
Eindoordeel: 8,0.

King Kong

De held uit de gelijknamige film anno 1976 (en 2005), siert in een Finse hypermarkt één van de CandyKing schepsnoepbakken met zijn woeste tronie. Waarmee de dropgorilla natuurlijk direct een plekje verovert in de beperkte bagage die in het vliegtuig terug is toegestaan.

De dropjes doen wat betreft de (geringe) hoogte en schijnbare hardheid direct aan muntdrop denken. Maar bij doorbijten blijkt KingKong een zacht, bijna schuimig dropje (tandenplakfactor: 7). En ook de smaak heeft niks van muntdrop: deze apenkop smaakt een beetje naar bitterzoet en véél naar anijs. Niet te vergelijken met wat voor dropje hier dan ook, dus moet je je voor iets als dit schijnbaar wagen in de jungle van Finland's dropwalhalla.

Eindoordeel: 7,5.

Muntendrop (Venco)

Munt(en)drop komt in vele vormen en maten (bijvoorbeeld), want de zichzelf respecterende dropmaker kan het zich feitelijk niet ver- oorloven een klassieker als deze níet in het assortiment te hebben. Waar wij als consumenten dankbaar van profiteren. Ookal moeten we dan in het midden laten wie er ooit met dropmunten begonnen is. In ieder geval geldt voor het meerendeel van de Nederlanders muntdrop als populairste dropje. Hoog tijd dus voor een recensie van Venco's versie:

Om te beginnen: goede prijs! (€1,20 voor een zakje met bijna een half pond 'rinkelende' munten). Grote concurrent Klene heeft het over 'muntdrop' zodat er minder verwarring kan ontstaan met de muntendrop van Venco. Strak ontwerp van de verpakking, in de hoofdkleuren rood en zwart. Merk op hoe het driepuntige kroontje boven de 'C' subtiel impliceert dat 't hier om koninklijke kwaliteit gaat. De munten zelf glanzen alsof ze net zijn opgepoetst! De letters 'VENCO' zijn wat minder geraffineerd in laurierkransen verwerkt als bij de munten van Klene, maar verder zijn de droppen strak uit de vorm gekomen met relatief weinig luchtbellen. "Stevig", zei Venco al en dat is inderdaad zo (en dat zònder Arabische gom..). Er is wel even het betere kauwwerk voor nodig (tandenplakfactor: 8) maar dan vult de mond zich ook met een licht kruidige, volle dropsmaak. Een lekker puur dropje!

Eindoordeel: 8,0.

Muntdrop - suikervrij

Zo'n klein zakje drop (62,5g) werd niet eerder verkocht, maar het betreft dan ook suikervrije drop. Nou heeft dergelijke suikervrije drop niet zo'n best imago (smaakloos), maar daar lijkt tóp drop- merk Klene wat aan te willen doen. Zij zeggen met dezelfde passie en allerbeste ingrediënten deze drop te maken. Nou, vergeleken met Klene's reguliere muntdrop zit er alvast véél meer Arabische gom in.
Deze suikervrije dropmunten hebben overigens precíes dezelfde vorm als de gewone munten, met ook precíes dezelfde reliëfop- druk. Alleen de achterkant glimt wat meer en lijkt holler. De drop 'kraakt' niet, maar glibbert weg tussen de kiezen. Tandenplakfac- tor: 8. Die grote hoeveelheid Arabische gom wordt goed geproefd; niet onaangenaam. De smaak is die van heerlijk zoete drop. En tot groot genoegen van de eter zal het hele suikervrijconcept alleen worden opgemerkt op de verpakking; het dropje smaakt naar drop. Góed gedaan, Klene.
Eindoordeel: 8,0.

Muntendrop (deBron)

De zakjes (suikervrije) drop van 'de Bron' zien er weinig appetijte- lijk uit. Te veel grote letters, te weinig kleur; het ontwerp ontbeert alle poespas en oogt daardoor, tja, droog. Wel is het product ín het zakje van alles: suikervrij, tandvriendelijk, 30% minder calorieën, kleurvrij, lactosevrij, melkvrij, notenvrij, pindavrij (het mag nogal dubbelop, schijnbaar) én natriumvrij (is het dan misschien ook zoutloos?!) De muntdroppen zijn wat vettig, maar wel erg geinig vormgegeven als '1K', '1£', '1F', '1DM', '1G' en '1$'. Verder is deze muntdrop taai, zeer stevig kauwbaar (het duurt even voordat de kiezen vat op het bijna harde drop krijgen - tandenplakfactor: 8); wat precies de consistentie is waar muntdrop bekend om staat. Dat is dus góed voor een suikervrije variant. En de smaak is ook goed: plakkerig zoet met een fijn droparoma. Jammer alleen, van dat zakje.

Eindoordeel: 7,5.

Jackpot

Een kleurrijke, uit de kluiten gewassen (22x30cm) verpakking van Klene met ongeveer 14 uitdeelzakjes drop-en fruitmunten, wordt onder de naam 'Jackpot' in de winkel verkocht. Daarmee breidt "Neerlandsch Eenige Echte" zijn geldthema voor drop verder uit, naast onder andere deze steekpenningen en spaarpotjes. Dat is zeer creatief van de dropmaker en daarbij ook volkomen terecht, aangezien de klassieke muntdrop van Klene is.
Deze dropmunten verschillen daarvan in bijna alle opzichten. De zwarte jackpotmunten zijn zacht, erg (maar dan ook héél erg!) elastisch en geven slechts een lichte smaak af. Ergens in de verte wordt iets geproefd wat vermoedelijk zoethout is, maar dat was het dan ook. En dat terwijl de kiezen blijven terugveren uit een dropje: veel moeite, klein plezier. Niet bepaald 'jackpot' dus met deze muntjes. Waarschijnlijk vinden zelfs buitenlanders deze drop lekker...
Eindoordeel: 6,5.

Salmiakriksen (Klene)

Mooi vormgegeven lichtbruine muntdrop met een lichte (salmiak) zoutige, kruidige geur. De reliëfopdruk van 2,5 gulden doet in neoNederland met de euro, tijden van weleer herleven, toen muntstukken nog benoemd werden met hun straatnaam: dubbeltje, kwartje, piek, daalder, riks. De dropjes lijken hard, maar zijn dan tóch scheurbaar. De kapotbrekende bruine buitenkant verkleurt hierbij wit en dof. Met een elastische, gegeleerde zachtere binnenkant. Tandenplakfactor: 8. Deze drop is zout! Maar niet op een keukenzout achtige manier, maar met een duidelijke salmiákzout smaak. Geeft dorst en op den duur antigoesting. Maar lekker, met het verrukkelijke effect van salmiak dat zich met speeksel heeft vermengd tot een mondvullende salmiaksmaak. Écht ook een dropje om op te zuigen.
Eindoordeel: 8,5.

Ärrä Pussi

Op het treinstation van Helsinki wordt bij één van de kiosken een zakje gemengde drop gevonden met de intrigerende naam "ärrä pussi", wat dat ook moge betekenen. Er zitten gesuikerde nopjes in, die alle andere dropjes in het zakje onwenselijk maar logischerwijs ook van suiker voorzien. De nopjes hebben de textuur van stevige gelei en smaken, anders dan soortgelijke dropjes van hier, lekker zout naar salmiak.

De meeste suikerkorrels blijven in de schubben van de dropvisjes hangen. Deze visjes zijn véél zachter dan je zou verwachten en ze smaken ook weer zouter dan verwacht. Deze beide dropjes lopen weg met een dikke 8,5.

De Engelse drop staafjes zijn gevuld met pittig salmiakkruim dat volledig maar dan ook vollédig de mogelijk bittere smaak van het omhullende melassedroplaagje overstemd. Verrassend: 8,0.

Die 'tikkels' kennen we wel. Alleen hebben deze de onprettige tex- tuur van korrelige membrillo. De dropknopen zijn hard en kraken als muntdrop. Maar dan met een bitterzoete smaak die eerder bittermuf dan zoet is. Beide: 7,0.

Maar de ware blikvanger in deze mix is de lichtgrijze schedel van dropschuim. Die smaakt overigens aanvankelijk eigenlijk helemaal nergens naar en vult de mond alleen met luchtig schuimsnoep dat langzaam wegsmelt. Na enkele seconden en in de nasmaak zit meer zoet dat bijna dropperig kan worden genoemd. Wat de blik vangt is nog niet de smaakmaker: 6,5.

Zakkenrollers

Klene heeft met zijn creatieve geldlijn echt iets heel bijzonders op de markt gezet. En dat gaat véél verder dan 'muntdrop'. Kwamen de associërende dropmakers voorheen al met noviteiten als grof geld en pinpassen, ook tot de verbeelding (en smaak) sprekende droppen als steekpenningen en zakkenrollers verschenen in het schap. Die laatste is een mengsel van gesuikerde, licht zoute en salmiakdrop. In de vorm van een (antracietgrijs) horloge, sleutel, rekenmachine en een (bruine) wat-is-dat-eigenlijk rond-iets-met- uitsteeksels?

De grijze dropjes zijn in beginsel zoet. Hun textuur is stevig en toch lekker kauwbaar (tandenplakfactor: 7). Na het wegsabbelen van de suikerkorrels, blijkt de smaak hartig, bijna bitter (maar nèt niet) en inderdaad (zeer) licht zout. De bruine droppen smaken natuurlijk net zo zoet bij eerste aanraking met de tong (textuur idem, tandenplakfactor: 6), hoewel er al snel een stevige hint salmiakzout in geproefd wordt (die na doorslikken nog wat in de mond natintelt). De uitspraak "pas op voor zakkenrollers" wordt waargemaakt.

Eindoordeel: 8,0.

Een nieuwe vondst

Ter gelegenheid ende ere van de abdicatie van Koningin Beatrix en de inhuldiging van Koning Willem-Alexander op 30.04.2013 heeft Klene hun muntdrop in een echt koninklijk jasje gestoken. In een speciale beperkte oplage, met twee unieke dropmunten. Bril-jánt!

Taler Lakritz

Drop uit Grou (NL) in de Duitse Aldi. Talerlakritz vertaalt letterlijk naar muntdrop, maar op de één of andere manier roept het uitge- sproken 'Lakritz' toch een heel ander gevoel op dan 'drop'. Drop rijmt op 'prop' en dat is meestal ook precies wat er met het zwarte suikerwerk gebeurt; die worden netjes achter elkaar naar binnen gepropt. Lakritz, dat lijkt sjieker; als snoepjes op een kristallen schaaltje waar je er af en toe één van mag nemen. Bijna overbodig staat er dan ook nog op de verpakking "Erwachsenenlakritz; kein Kinderlakritz" (zoals op bijna alle Duitse zakken drop, trouwens); nee, dûh, met je tengels ervan af blijven natuurlijk, kindertjes. Ookal kost de zak net geen euro.
De neus flink in de open verpakking gestoken, komt door die atypi- sche zoetedropgeur, de associatie met budgetdrop omhoog. Deze dropjes zijn ook geen doorsnee muntdropjes: ze zijn véél zachter, véél dikker, er zijn 'maar' drie varianten (€0,20 €0,50 en €1,00) én ze smaken ook heel anders. Deze Taler smelten weg in de mond en laten een zoete maar in de verte toch hartige dropsmaak ach- ter, die een beetje aan kokindjes doet denken maar minder bitter is. Alleen ben je na een stuk of wat dropjes wel misselijk, dus mis- schien toch maar terug naar af en toe ééntje?!
Eindoordeel: 7,5.

Boerderijdrop (Venco)

Net zoals bij muntdrop, zegt de naam van boerderijdrop eigenlijk al genoeg. Onomstotelijk gaat het hier om (harde zoute) dropjes uitgevoerd in treffende vormen binnen het boerderijthema: een boer, een boerinnetje, een tractor en een huisje en verder veel dieren zoals een kip, eend, hond, koe, varken en net-iets-minder-boerderij-maar-toch-leuk-een-zwaan. Geen kat? Nee, geen kat.
De dropjes zijn inderdaad hard. Niet dat ze kraken, maar ze zijn wel steviger dan stevig. Tandenplakfactor: 7. Eerst lijkt het een zoet dropje te worden, maar na een meer pittige dropsmaak kickt het zoutere salmiak in en dat zout zet in toenemende mate tot het einde door. Met doorslikken is de smaak ook redelijk snel weer weg. Een echte klassieker!
Eindoordeel: 8,0.

Dropmunten (Eurimpex)

In een vergeten hoek van Nijmegen, in het Waterkwartier waar de Kanaalweg uit de Weurtseweg ontspruit, worden bij de buurtsuper Jan Linders diverse dropsilo's gevonden; en zo te zien rechtstreeks van de (Belgische) groothandel. Voor €2,95 per stuk kunnen deze plastic voordeelverpakkingen van Eurimpex mee naar huis wor- den genomen. Op de ene kleine sticker wordt niet meer vermeld dan het gewicht (550 gram), de ingrediënten (zie tabel hieronder) en de houdbaarheisdatum. De munten zijn wat dikker; allemaal met reliëfopdruk van '1€' en een ribbelrand rondom. Dat laatste wordt zelden bij muntdrop gezien en het maakt deze munten meer waarheidsgetrouw. De smaak begint zachtzoet (tandenplakfactor: 6), met de gladde textuur van (veel) gelatine, maar allengs komt een steeds sterker wordende salmiaksmaak door. Die ook de na- smaak overheerst.

Eindoordeel: 8,0.

Vegas Pokerdrop

Matthijs, bekend leverancier van divers schepsnoep, heeft een zestal dropvarianten onder de noemer 'Wereldsmaken' in een zak gestopt en één daarvan is deze nieuwe pokerdrop. Waarschijnlijk geënt op de trend van het thuis-pokeren, mét daarbij behorende pokerfiches. Matthijs doet niet aan overdadige reclameslogans en teksten op zijn verpakkingen en dit zakje is geen uitzondering.
De pokerdropjes zijn fikse matzwarte duiten die qua uiterlijk (niet wat smaak betreft!) sterk doen denken aan muntdrop. Direct door- bijten is onmogelijk; té elastisch. Tandenplakfactor: 8. De fiches zijn gemaakt van heerlijk zoetige drop (voor sommigen misschien te zoet) en hebben een verrukkelijke nasmaak van zoet zwartwit poeder - al is dit gek genoeg niet in de ingrediëntenlijst vermeld.
Eindoordeel: 8,5.