Wereldmunten

Alles draait om geld, zelfs in dropland. Er zijn ontelbare geldstuk- ken gemaakt met salmiak en zoethout en daar voegt CandyPoint (de zoetwaren groothandel uit Enschede) deze wereldmunten aan toe. Platte drop in verschillende geometrische vormen, elk met een opstaand randje en reliëfopdruk van letters en een getal. Maar daar waar de meeste, echte geldstukken worden opgesmukt met allerhande tooi en versiering, ontberen deze dropmunten ieder decorum. Waarschijnlijk neemt daardoor de zielige connotatie van derdewereldlandengeld nog extra toe. Want bij goed lezen, blijken alle munten uit Afrikaanse landen afkomstig. Dat doet echter niks af aan de smaak. Want dit is een stevig (tandenplakfactor: 8) zoet dropje met een rubberige afbeet, dan een vlaag van een frisje en een prettige zoethout nasmaak. Samengesteld uit slechts enkele ingrediënten, als we de verpakking mogen geloven.

Eindoordeel: 8,0.

Hoeden & Petten (gesuikerd)

Het blijft raar dat snoep zo wijdverbreid is. Zelfs in het tuincen- trum, waar toch genoeg planten en (fruit)bomen te vinden zijn, is het makkelijker een puntzak drop te kopen dan een appel. Hoewel deze dropjes toch de aandacht trekken, omdat ze een gesuikerde versie zijn van Look-o-Look's Hoeden & Petten drop. Het zijn in ieder geval precíes dezelfde vormpjes.

De dropjes blijken taaie rakkers! De illusie van zacht dropschuim wordt vanaf de eerste beet ontkracht door het stevige kauwwerk wat hier aan te pas moet komen (tandenplakfactor: 4). En omdat met al dat kauwen de suikerkorrels van de buitenkant zich overal tussen verspreiden, is de smaak natuurlijk die van suikerzoet. Pas helemaal op het einde wordt dropzoet-heellichtbitter ontwaard, maar die is moeilijk verder definieerbaar. Als de halve smaak van trekdrop? Of lijkt dat maar zo omdat dit dropje zo elastisch is?

Eindoordeel: 7,0.

Gekleurde schoolkrijt

De schoolkrijtjes van Venco zijn creatief bedacht, erg herkenbaar en vol van smaak. Dus ging RedBand met het idee aan de haal en bracht (inderdaad, 'bracht' als in verleden tijd..) stoepkrijt in het schap. Bij een quasi willekeurig tuincentrum waar zoals te doen gebruikelijk in de buurt van de kassa's de nodige suikerwaren te koop  liggen, hangen puntzakken van CandyPoint te bungelen. En daartussen vallen deze 'gekleurde schoolkrijtjes', in hun overdadig bonte kleurschakeringen, direct op als schijnbaar logisch vervolg op de louter matwitte, originele krijtdropjes cq. dropkrijtjes. Tus- sen de ingrediënten staat, opvallend, water vermeld. Dát werd nog niet eerder bij dropjes gezien. Verder aroma's (drop, menthol en eucalyptus) en vier verschillende, E-genummerde kleurstoffen. En dát klopt dan weer met de kleuren: blauw, oranje, rood, geel (en wit, maar dat is geen kleur).

Verder verschillen deze felle-kleuren-krijtjes niet zoveel van die andere: zoete suikercoating die tussen de kiezen kapot kraakt en zich tot griebeltjes laat verbijten; licorice laagje om de kruimige anijsvulling met frisse nasmaak. De verschillende kleuren hebben dezelfde smaak. Nou is CandyPoint een groothandel, dus blijft de feitelijke fabrikant van de kleurenkrijt voorlopig in het ongewisse, maar dat zou natuurlijk zomaar ook Venco kunnen zijn. Of stiekem toch RedBand, in een stiekeme revanche?

Eindoordeel: 7,5.

Milottes

Opeens lijkt het wel alsof de puntzakken van CandyPoint overal hangen, zoals nu ook al in het tuincentrum. Daarbij is het wel zo dat CandyPoint als groothandel voor "circa 85 snoepsoorten van uitsluitend A-merk fabrikanten" fungeert. CP is dus feitelijk niet het merk, maar bepaalde dropvariaties, zoals deze 'milottes', zijn voor de reguliere consument bijna niet van de originele fabrikant te bekomen.

De dropdopjes doen qua uiterlijk sterk aan kokindjes denken maar dan met een 'M' in plaats van een 'K' bovenop. De consistentie van deze milottes blijkt echter ook anders; het dropje is steviger en minder zacht, niet uittrek-en kneedbaar. Tussen de kiezen valt de drop onprettig in stukken uit elkaar (tandenplakfactor: 8), maar de smaak is goed: zoet in een kruidige balans tussen zoethout en anijs, met een vleugje salmiakpit en zonder melasse. Nou, wie zou de eigenlijke maker zijn?

Eindoordeel: 7,5.

Griotspinnen

Griotspinnen, absoluut niet te verwarren met grotspinnen... Van CandyPoint, de zoetwaren groothandel uit Enschede (nóóit van gehoord, maar daar hangen hun puntzakken dan - à €1,49 - in de Attent Supermarkt). Voor arachnafobici zijn deze dropjes mogelijk wat te levensecht; is dat echt wel suiker of zijn het misschien toch haartjes? En is die spin ècht maar een dropje of is 'tie misschien toch een stukje verschoven?!

Bij eerste beproeving natuurlijk zóet! En TAAI: je kiezen krijg je er niet in (tandenplakfactor: niet te bepalen)! En terwijl het dropje uitnodigt tot verdere pogingen het door te bijten (wat niet goed zal lukken), onderwijl de suikerkorrels eraf sabbelend, komt er meer en meer salmiakpit door de zoete smaak heen. Tot doorbijten niet meer nodig is omdat de drop al is weggesmolten. De spin neemt afscheid met een laatste salmiakstoot, die niet in de nasmaak blijft hangen.

Eindoordeel: 8,5.