Droproomijs

De lokale supermarkt heeft van het huismerk 'Perfekt' nu ook drop roomijs in het assortiment. De bak diepvriesijs kost rond een euro en bevat 1 liter = ½ kg roomijs. Gemaakt van slagroom en magere (!) melk.. Met drie soorten suiker (glucose-fructosestroop, lactose en kristalsuiker). En zoethoutextract. De dropperige grijszwarte kleur komt van kleurstof (E153). 

Het ijs onder de deksel lijkt sprekend op het mooie plaatje van de verpakking: wittig roomijs met donkergrijze slierten (drop)ijs en kleine hoekige (drop)stukjes. Het is zacht romig ijs met een zweem van zoetedrop smaak. De weinige stukjes hebben een pittige salmi- akkick, maar zijn klein in getale. En daarom als dróp tegenvallend.

Eindoordeel: 6,5.

Liquorice Bon Bons

Soms heb je een unieke snoepwinkel nodig om interessante nieuwe dropjes te ontdekken en soms gebeuren die dingen zomaar. Want daar ligt opeens een rol met de weinig innovatieve naam 'liquorice bon bons', die voor €0,50 gekocht kan worden bij de Candyshop in Amersfoort. Oatfield is de fabrikant en dat bedrijf is gehuisvest in Donegal, Ierland. In de rol negen individueel verpakte schijven in een lavendelgrijze kleur, kriskras versierd met rode en gele slier- ten. De fabrikant noemt het "liquorice flavoured boiled sweets with a chewy toffee centre". Eigenlijk is het een soort harde droptoffee met een stevige suikerkaramelsmaak. De schijven zijn hard van buiten, korrelig van binnen en zijn inderdaad 'chewy'. Gemaakt met gecondenseerde zoete melk, vandaar misschien die prettig zoete boterbabbelaarsmaak. De dropsmaak komt van niet nader gespecificeerde 'droppasta' en is nog het meest te vergelijken met dropballen van de kermis. Wat een goed ding is!

Eindoordeel: 8,5.

DropFruit duo's (rol)

DropFruit Duo's waren er al en toen kondigde fabrikant RedBand aan dat ze ook aan de rol gaan. Dat betekent dezelfde duodropjes een slagje kleiner, individueel verpakt in wit plastic folie met z'n elven in een droprol. De ronde dropmedaillons (met bovenop 'RB' in reliëfopdruk) bestaan uit half drop en half (geel, oranje of rood) fruitgum. De snoepjes zijn behoorlijk elastisch (tandenplakfactor: 8) met een frisse zoetzure fruitsmaak. Het dropgedeelte voegt daar een lichte zoethoutsmaak aan toe. De combinatie is geslaagd.

Eindoordeel: 7,5.

Salmiakbeertjes

Zo'n plastic potje met snoepjes lijkt handig voor, bijvoorbeeld, in de auto (in een reclame zou men toevoegen: 'of in de caravan'), maar eigenlijk is het gemaakt van overdadig veel hard plastic. Het potje is hersluitbaar, maar de meeste consumenten zullen de inhoud legen in hun eigen droppot, of in hun maag. Wel leuk dat Kraepelien&Holm zichtbaarder is voor de individuele koper op deze manier, meestal lijkt de dropfabrikant te produceren voor andere (huis)merken. 

Dit potje is gevuld met lichtbruine salmiakbeertjes. Want dieren doen het altijd goed. De dropjes lijken bij de eerste kauw nog hard en ondoordringbaar (tandenplakfactor: 6), maar geven bij verder doorbijten hun inhoud prijs. Het dropje is daarna ook snel richting keelgat verdwenen. De smaak echter is prettig: die van een nog net subtiel te noemen, lichtpittig, tikkeltje zout, enigszins zoet salmiak. Niet meer, niet minder.

Eindoordeel: 7,5.

Thaise thorpedo's

Even lijkt het alsof in dit zakje van Kindly's ouderwetse heksenballen zitten; grote rode snoepkogels met een fijne kaneelsmaak eindigend in een hete chilikick. Maar dat is niet het geval. De doorzichtige verpakking is gevuld met thorpedo's, Thaise nog wel. Eten ze in Thailand drop dan? De grote, afgeronde dropstaven bestaan uit een korrelige beige kern omhuld door zwart drop met daaromheen een dikke, roodgekleurde suikerlaag. De staaf heeft een indrukwekkende doorsnede van bijna 1,5 centimeter en is hard. Maar boven alles is deze thorpedo's (vanwaar die extra 'h'?) ZOET. Door al het suikerzoet heen, komt nog net het bitterzoete smaakje van melassedrop naar boven, maar welke smaak de kern heeft blijft ondefinieerbaar. Want zoet, veel te zoet. Smaakt feitelijk naar niks anders dan suiker. Want het wil wat zeggen als zelfs de smaak van melasse een welkome afwisseling is.

Eindoordeel: 6,0.

Limburgse katjes

De rode stazakjes apothekersdrop van Nubilo lijken steeds minder vaak op de toonbanken van apotheken op te duiken. Anders dan anno 1890 staat drop dan ook niet (meer) vooral bekend om zijn medicinale eigenschappen en misschien is het niet van deze tijd om suikergoed in een medicijnenwinkel te verkopen. 

Deze Limburgse katjes worden gevonden in een Brabants dorpje (jawel, bij de apotheek). Deze dropjes zijn net een slagje groter dan andere katjesdrop (zoals deze van Katja) en blijken ook niet zo kei- hard als katjesdrop vaak is. De Limburgse katjes hebben weliswaar een bijna knapperige buitenlaag en zijn erg stevig, maar na een paar keer malen hebben de kiezen vrij spel (tandenplakfactor: 7). De smaak echter is apart. Het duurt überhaupt even voordat iets geproefd wordt en dan blijkt een meer en meer bittere dropsmaak de mond te vullen die net, maar dan ook nog maar nèt, zoet te noemen is. Het is onmiskenbaar een dropje, maar niet zo'n hele lekkere. Of geldt hier dan soms: 'bitter in de mond, maakt het hart gezond'?

Eindoordeel: 6,0.

Salmiak skûtsjes

Ook bij de Lidl worden nu authentiek ogende dropjes in een kar- tonnen doosje met hersluitbaar deksel verkocht. De binnenkant is bekleed met zilverfolie, waarmee de vergelijking met de Oldtimers' verpakkingen compleet is. Volgens het huismerk "smeren de sal- miak skûtsjes sinds mensenheugenis de keel van menig schipper", maar wie kan zich daadwerkelijk deze salmiak skûtsjes heugen?!? Schijnbaar kan een fabrikant van alles op een product zetten, waar of niet.

Waar de dropjes wél in uitblinken is hun erg originele uiterlijk. De bruintransparante dikke driehoeken met bovenop een zeilboot in reliëfopdruk hebben daarnaast een prettige textuur: niet te stevig, niet te zacht, licht korrelig. Zodra de drop doormidden is gebeten (tandenplakfactor: 8) komt de (prettig) overheersende smaak van salmiakzout vrij, die de speekselklieren even doet samentrekken. De smaak van salmiak blijft na doorslikken van het dropje nog even fijn hangen.

Eindoordeel: 8,0.

Hup Oranje!

 

Het is het weekend waarin het EK Voetbal begint en dus zijn alle mensen oranje, zijn hun huizen oranje en wordt er oranje gegeten (en in welke kleur dan ook gedronken). Elke zichzelf respecterende supermarkt brengt zijn waren dus in vaderlandslievende kleuren. M&M's? In rood-wit-blauw. Raketijsjes? Oranje. Waspeen? In de aanbieding ;) Bij de Aldi worden heuse voetbalbekers verkocht (€1,49) met voorop enkel de tekst 'Hup Oranje!' (dat zal dan wel de naam zijn) en achterop 'aanmoedigsnoep'. De oranje en zwarte snoepjes zitten in een apart plastic zakje in een plastic (oranje!) voetbalshirt. 

De gumbekers zijn zo feloranje dat ze bijna licht geven. En hebben een uitgesproken, zoetzure sinaasappelsmaak. De bekers van zwar- te drop blijken net zo rubber-elastisch van textuur te zijn als de fruitgummen (tandenplakfactor: 7). Deze dropjes smaken pittig naar zoete salmiak ookal vervliegt de smaak relatief snel. Zou dat laatste ook voor het Nederlands Elftal gaan gelden dan?

Eindoordeel: 8,0.

Dropfruit spenen

  

De dropfruit spenen die in dit zakje zitten, zien er aanvankelijk uit als (deur)sleutels, maar wanneer het lange uiteinde door de ronde opening wordt gestoken, ontstaat een fopspeen voor snoepende kinderen. Lang erop zuigen doe je echter niet omdat het dropje in deze vorm snel uit je mond dreigt te vallen.

De (geel, oranje en rood) gekleurde delen van de spenen hebben een frisse fruitige smaak. De zwarte dropdelen smaken naar een enigszins bittere zoete drop. Gecombineerd in één hap zijn de droppen het best te pruimen en eigenlijk best oké. In het genre 'drop met fruit' echter geen grote uitblinker.

Eindoordeel: 7,0.

Dropmuntjes

 

In een plastic potje met dito drukdeksel komt dropmaker Kraepe- lien&Holm met dropmuntjes. Het zijn matzwarte dropmunten met allemaal dezelfde letters '10G 1898' rond een wapen met leeuw in reliëfopdruk. De stevige dropjes laten zich met moeite krakend kapotbijten (tandenplakfactor: 7), maar gaandeweg wordt de drop meer en meer met speeksel vermengd waarbij de lekkere smaak van zoethoutdrop vrijkomt. De hoeveelheid salmiak hierin is goed: de dropjes zijn een tikkie pittig zonder overheersend naar salmiak te smaken. Een heel goed alternatief voor de klassieke muntdrop van Klene.

Eindoordeel: 8,0.

Zachte dropmix (Matthijs)

De Xenos is eigenlijk de enige plek waar je als consument drop van Matthijs kan kopen, maar dan betaal je ook maar een schijntje (€1- €1,50) al is het assortiment wisselend. De zak met 'zachte dropmix' is een doorzichtige cellofaanverpakking met drie gemengde drop: Brussels mannekes, zacht-zoete bielsjes en zwarte dropbeertjes. Die laatste lijken bijzonder sterk op deze Duitse Schwarze Bären, maar de smaak is nèt even anders. Deze beertjes zijn zachtzoet met meteen een prettige zoete salmiaksmaak, die eindigt in een licht pittige zoethouthint. Drop zoals we van Matthijs (her)kennen; erg lekker.

Eindoordeel: 8,5.

.

Wie blogt die heeft wat..

Dank u wel, DHL. Wat ben ik er mee in mijn sas!

DHL vliegtuig

Zeer tegen de gewoonte in, wordt er over een dropje geblogd waar werkelijk niks, NIKS van bekend is. Het matzwarte vliegtuigje van reliëfdrop lag als restant tussen twee felgele fruitgums (in de vorm van vrachtwagens met ook weer de letters 'DHL' erop) in een bakje voor klanten op de toonbank van een copyshop. Daardoor bestaat het vermoeden dat het promotiemateriaal betreft, maar de mede- werker van de winkel kon (wilde?) niets vertellen over het snoep. Ze waren in ieder geval niet te koop. Dus bij deze de oproep: "Wie, oh, wie, kan er meer vertellen over dit DHL dropvliegtuig?"
Het vliegtuigje is een dubbeldik dropje met strak uitgesneden out- line. Langs de vleugels een opstaand randje en bovenop de romp de letters 'DHL' in reliëfopdruk. Het dropje is stevig maar niet zo moeilijk kapot te trekken; en daarbij blijkt het te bestaan uit een omhulde, relatief zachtelastische vulling. De smaak is verrassend prettig. Een stevige dropsmaak (gelijkend op die van sommige zoutere Matthijs droppen) met een lekker salmiakzout karakter. Tandenplakfactor: 8. Na doorslikken vervliegt de smaak redelijk snel, maar wie weet hoe lang het vliegtuigje op die toonbank heeft gelegen...
Eindoordeel: 8,0.

(update 16.09.2012)
Het vliegtuigje blijkt onderdeel uit te maken van deze DHL mix.

Heksehyl - zout

Het mooie blauwe zakje (vroeger met kijkvenster, nu voorzien van stijlvol geanimeerde heks) waarin 'ze' de zoute Heksehyl stoppen zit werkelijk tjokvol gesuikerde dropstaafjes met een lichtbruine kern. Het ruikt een beetje naar licorice en een beetje naar salmiak, maar het ziet er vooral véél uit (300 gram). En dat voor nog geen euro.
De staafjes zijn best stevig (tandenplakfactor: 7) en best zoet voor een zout dropje. De eerste smaak is die van kristalsuiker, waarna een stevigzoet Engelse-drop-achtig zwart laagje moet worden weggebeten. De zachtere vulling is pittig zoutig en eindigt in de onmiskenbare nasmaak van salmiakzout. Omdat de verschillende smaken zo naadloos in elkaar overlopen, is dit dropje in al zijn eclectiek tóch een geheel. Verrassend lekker, dit 'weghappertje'.
Eindoordeel: 7,5.

Karaoke

Zo'n aquarium, is dat nou duur?

Jo-Jo's

De jo-jo's van Haribo worden ook verkocht in een groter zakje (in supermarkt) maar dit is een kleine verpakking (80 gram) uit het snackrek van zomaar een winkel. De fiets met dropwielen op de voorkant, bereden door de vaste Haribo mascotte, spreekt alvast enorm tot de verbeelding waarmee de gedachten afdwalen naar de ongetwijfeld vele andere toepassingen voor deze dropjo-jo's..
De jo-jo's zijn twee naast elkaar liggende, aan elkaar vast zittende, dropstrengen van bijna 56cm lang. Deze dubbelstreng is strak tot cirkel opgerold. Natuurlijk kun je hier gewoon een hap uit nemen, maar de meesten zullen automatisch gaan zitten peuteren aan het uiteinde, om vervolgens de jo-jo (deels) af te wikkelen. Met de jo- jo is niet ècht te jo-jo'en. Wel kan de resterende cirkel aan zijn streng worden rondgeslingerd, maar na een aantal omwentelingen breekt het dropstrengetje af en vliegt je jo-jo weg. De lange drop- strengen kunnen na afwikkeling van elkaar gescheiden worden, maar niet zonder slag of stoot want de streng breekt makkelijk.
De smaak is niet overdonderend lekker. Een beetje bloemig met een klein zoetje en een net niet vervelend bittertje. In de nasmaak zit een hint van salmiak die helaas niet echt opvalt. Als speelgoed zéér geslaagd, als dropper geen topper.
Eindoordeel: 7.0.

Wat is in een naam?

Waar het Nederlandse woord 'drop' vandaan komt is eigenlijk een mysterie. De Engelsen zeggen licorice, de Italianen hebben het over liquiritia en de Duitsers spreken van Lakritz(e); allemaal woorden die zijn afgeleid van de Latijnse verbastering liquiritia van de Griekse naam glycyrrhiza(van glukus=zoet, en riza=wortel). Met een beetje fantasie kan ook het Franse woord réglisse tot dezelfde oorsprong worden herleid, al hebben de Fransen - misschien door met de mond vol drop te spreken - de l en de r van plaats verwisseld. In het overige buitenland is drop een vrijwel onbekend fenomeen, tenzij ingevoerd naar de voormalige overzeese gebiedsdelen (Australië, Zuid-Afrika, Antillen, VS). Maar hoe dan ook; ons woord drop lijkt op geen van de andere woorden voor drop.

Etymologiebank.nl heeft er het volgende over te zeggen:
(2003-2009) drop znw. oorspr. hetzelfde woord als drop/druppel/klein bolletje, maar dan in de specifieke betekenis 'een drop zoet- houtwortelextract' dat het basisbestanddeel is van drop. Ook drop znw. het zijn de gestolde droppels van een stroperige vloeistof

Wel opvallend dan dat drop in het Engels niet drop(s) heet..