DROP

Napoleon zwart-wit kogels

2012-01-30T11:49:00.007+01:00

Dat is best wel een grote zak snoepjes; statistisch gezien neemt daarmee de kans dus toe om je in zo'n "echte zwart-witkogel" van Napoleon te verslikken. Pas op: eten met beleid. Wat de persoon Napoleon te maken heeft met snoepballen blijft waarschijnlijk tot zoiets als het 'keizerlijke karakter ervan' beperkt (geen citaat van de maker), maar de naam associeert nu met 'lempur' of deze sal- miakkogels en doet (kinder)mondjes wateren.
Elke kogel is individueel verpakt in doorzichtige plasticfolie met de kenmerkende oranje en zwartje blokjes aan de uiteinden (die ook op de verpakking zelf zijn terug te vinden). Het betreft harde suikerbollen, waar het goed op sabbelen is. Het buitenste laagje van de bal laat zich met enige moeite in scherven afbijten, maar veel beter is het geduldig de kern van zout salmiakpoeder beetje bij beetje door de barsten in het snoep uit de kogel weg te zuigen. Vleugen van het pittig zout vormen de perfecte afwisseling met sabbelzoet. Opvallend lang blijft er salmiak naar buiten sijpelen (niet voor watjes). Uiteindelijk krijgt zelfs de meest carieuze kies vat op de zwart-witkogel en breekt het ding doormidden. Dan is het snoep snel genoeg weggekauwd (tandenplakfactor: 8), maar het midden blijkt nog steeds zout en die lekkere smaak blijft nog wel even hangen.
Eindoordeel: 8,5.

RedBand zebra

2012-01-28T17:00:00.005+01:00

In deze reclame van RedBand uit 1981 kun je meedoen aan een wedstrijd om de nieuwe mascotte, een roodgestreepte zebra, een leuke naam te geven. Voortaan staat de zebra op alle zakken met rupsen, smiles, sleutels en kabeldrop (waarvan de meeste bijna dertig jaar later helaas niet meer in productie). En van die zebra, naam onbekend, ook geen spoor meer..

Luchtige leeuwen

2012-01-24T20:38:00.010+01:00

De drop met fruit trend raast door Nederland en doet helaas ook Neerlandsch' Eenige Echte aan. Uit de Klene fabriek rollen zakjes suikervrije drop met óók banaansmaak, voor de gelegenheid in leeuwvorm. Het zijn duidelijk gedetailleerd gemaakte duodropjes, maar op de gele achtergrond kan de brullende leeuw heel simpel voor een boos schaap worden aangezien. Mèèh.
De dropjes blijken stevig kauwbaar, waarbij het dropgedeelte een te merkbaar andere consistentie heeft als het banaan'schuim'. De smaak is aanvankelijk wat ondefinieerbaar en zet op beide vlakken niet echt door. Het is geen drop en het is geen fruit. Het smaakt eigenlijk meer als een snoepje. Of nee, wacht, daar is een hint van zoethout, nee, toch net niet... en dan smaakt het zuur. Een beetje een dropje met een gespleten persoonlijkheid. Zéker dus niet de kóning van de dropjesjungle waar je op hoopt als dropminnende consument. En helemáál naar is het einde, waarin de tandenplak- factor van 7 opeens naar 9 schiet; heb je het dropje weggekauwd en doorgeslikt, blijkt opeens de helft nog ellendig aan je kiezen vast te zitten.
Eindoordeel: 7,0.

Vluchtwagens

2012-01-23T08:28:00.009+01:00

Niet alleen autodrop is "zo lekker, het zou verboden moeten wor- den" maar ook Italiano grijpt in op een dergelijk thema en noemt zijn dropjes "gevaarlijk lekker". Niet dat op hun website melding wordt gemaakt van deze nieuwe vluchtwagens, maar ze liggen wél in de winkel (€1,39 AH XL). En eigenlijk zijn het ook wel een soort autodropjes, toch?
De 'bentley's' hebben een achterhelft van matzwarte drop die zowel lekker plakkerig als prettig stevig kauwt en smaakt naar salmiak- zout (tandenplakfactor: 6). Die lekkere dropsmaak eindigt prettig in subtiel zoethout, maar dan komt een meer fruitig iets opzetten in de smaakpapillen. De voorkant van deze duodropjes is namelijk gemaakt van fruitschuim, in fuchsiaroze, violetpaars en neongeel. En hoewel je misschien dènkt dat de verschillende kleuren ook verschillend smaken (die gele is toch echt iets zuurder); de ingre- diëntenlijst spreekt dit tegen. Een karaktervol dropje.
Eindoordeel: 8,0.

Boekendrop

2012-01-23T08:25:00.008+01:00

In de boekhandel liggen tegenwoordig zakjes drop bij de kassa te koop (150g €1,25), waar met grote letters op staat dat de drop is "geproduceerd voor www.boekwinkeltjes.nl te Assen" (site waar 5,6 miljoen tweedehands boeken worden verkocht: link). Dit lijkt dus bijna wel een particulier initiatief; wat leuk. Prachtig ontwerp ook. Het dropje is letterlijk een open boek, met volgekrabbelde bladzijden in glimmend bruinzwart.
In de mond komt de structuur enigszins korrelig over en stukjes drop blijven aan de kiezen plakken (tandenplakfactor: 8). De eerste indruk is die van zgn. 'stevig zoete drop' maar gelukkig is dit geen duizend in een dozijn, want het dropje leeft eenmaal op in de mond met een felle uitbarsting van een glibberige zoethoutdropsmaak. En terwijl die smaak van de tong ebt, dienen de restjes drop uit fissuren en diastemen te worden weggepeuterd.
Eindoordeel: 7,5.

Het is lekker als er RedBand op staat

2012-01-16T08:22:00.001+01:00

Johannes Coenradus Klene: Beter dan best

2012-01-16T08:18:00.004+01:00

Dit filmpje met de perfectionistische Johannes Coenradus Klene wordt als reclame voor de nieuwe suikervrije drop hergebruikt.

Jackpot

2012-01-15T13:43:00.011+01:00

Een kleurrijke, uit de kluiten gewassen (22x30cm) verpakking van Klene met ongeveer 14 uitdeelzakjes drop-en fruitmunten, wordt onder de naam 'Jackpot' in de winkel verkocht. Daarmee breidt "Neerlandsch Eenige Echte" zijn geldthema voor drop verder uit, naast onder andere deze steekpenningen en spaarpotjes. Dat is zeer creatief van de dropmaker en daarbij ook volkomen terecht, aangezien de klassieke muntdrop van Klene is.
Deze dropmunten verschillen daarvan in bijna alle opzichten. De zwarte jackpotmunten zijn zacht, erg (maar dan ook héél erg!) elastisch en geven slechts een lichte smaak af. Ergens in de verte wordt iets geproefd wat vermoedelijk zoethout is, maar dat was het dan ook. En dat terwijl de kiezen blijven terugveren uit een dropje: veel moeite, klein plezier. Niet bepaald 'jackpot' dus met deze muntjes. Waarschijnlijk vinden zelfs buitenlanders deze drop lekker...
Eindoordeel: 6,5.

Finnish sweet licorice

2012-01-15T13:42:00.009+01:00

In de snoephoek van de Deense winkelketen tiger.dk liggen (op vier plaatsen in Nederland) ook dropjes. Nou ja, dropjes; droppen meer. Zoals deze "Finse zoete licorice" van het hier onbekende merk Halva. De maker noemt het licorice maar de ingrediëntenlijst vermeldt geen melasse.
Uit de verpakking rolt een platte reep glanzendzwarte drop die in de lengte rondom is voorzien van reliëfribbels. De drop is zacht, trekbaar en laat zich het beste met de tanden afscheuren (hé, van binnen blijkt de reep hol). Tandenplakfactor: 7. De smaak is iets zoetbitter; met een net wat minder overheersend bittertje dan de meeste licorice. Overig weinig bijzonderheden; niet persé een drop om voor naar de winkel af te reizen.
Eindoordeel: 6,5.

Trekdrop banaan

2012-01-12T21:02:00.011+01:00

Hé, de trekdrop van Haribo zit in een nieuwere verpakking, met meer geel. Of nee. Het is een hele nieuwe trekdrop! In de nieuwe zwartgele zak zit zwartgele trekdrop duo met banaansmaak. Iek. Dat is apart. En eigenlijk heel gewaagd van Haribo.
Qua uiterlijk zijn de platte dropstaven gelijk aan de 'gouwe ouwe' trekdroppen: ongeveer even lang, gelijk van vorm en net zo glim- mend. Ze zijn alleen half geel. En hebben een typische geur (die inderdaad nog het meest aan banaan doet denken). Ook de textuur is hetzelfde als we van trekdrop kennen: vooral zéér elastisch (een beetje alsof je op dik elastiek zit te kauwen). De lekkere salmiak- smaak komt eerst opzetten. Maar vermengt zich gaandeweg met iets anders, iets nieuws, iets misschien wel fruitigs. En dat is een beetje jammer, want nu zet die typische smaak van trekdrop niet echt door. En dat andere smaakje kan dit niet compenseren. Wel leuk om eens te proberen (vooral voor Vitesse en Roda fans), maar had verder niet gehoeven.
Eindoordeel: 7,5.

Dropstaafjes (Gijs)

2012-01-12T21:01:00.008+01:00

Aanvankelijk komen de erg donkere kleuren van dit ambachtelijk bereide snoep wat somber over, maar als je er over gaat nadenken zijn donkerbruin en matzwart natuurlijk dé kleuren voor drop en dropachtigen. Suikerbakker "Johan van Mol uit Oosterhout" maakt de dropstaafjes voor Gijs, die (o.a. voor supermarktketen Plus) de lekkerste Nederlandse streekproducten selecteert.
Het zijn harde staafjes met een beige kern vol luchtbellen. Ook met de vingers is het staafje niet in kleinere stukken te breken, maar met de kiezen blijkt het snoepje zacht bijtbaar te zijn en smelt het suikergoed luchtig op de tong weg. Dat is alvast één punt voor de schijnbaar perfectionistische meneer van Mol. De smaak komt vertraagd op gang en loopt dan via subtiele zoethout naar verfijnd zoetpittige salmiak. Onmiskenbaar drop, alleen had de dropsmaak nóg iets meer uitgesproken mogen zijn om van dit suikerwerk ook echt dróp te maken. Maar goede kwaliteit!
Eindoordeel: 8,5.

Pepe - choco

2012-01-10T20:32:00.009+01:00

Op vier plaatsen in Nederland (Almere, Utrecht, Arnhem en Nij- megen) zijn filialen te vinden van de Deense keten Tiger.dk en zij hebben Scandinavische dropjes in het assortiment opgenomen (en drophagelslag!). Nou brengt het merk Panda in de Benelux ook op eigen kracht dropjes op de markt, maar deze 'Pepe Choco' licorice met chocoladevulling is nieuw. De bloemvorm van de dropstaaf is gelijk aan andere Panda dropjes (zoals deze), maar deze Pepe heeft qua lengte wat meer. Het idee van melassedrop met chocovulling doet gruwelen, maar al direct blijkt dat de smaak van chocolade totaal overheerst. Nauwelijks drop te bekennen. Bij bijten breken de chocoladestaafjes hoorbaar kapot; de zachte drop komt makke- lijk mee. Tandenplakfactor: 6. Eigenlijk is die (melk)chocola best van goede kwaliteit en pas na doorslikken gloort héél in de verte de typische smaak van bitterzoete licoricedrop. Vreemd. Voor 'een dropje' zeker.
Eindoordeel: 6,5.

Salmiakballen (suikervrij)

2012-01-07T08:21:00.009+01:00

Klene heeft, als gerenommeerd dropfabrikant die inmiddels óók naam maakt met suikervrije dropvarianten, een uniek snoepje op de markt gezet. In het assortiment is recentelijk een salmiakbal gevuld met salmiakpoeder opgenomen. Daar is helemaal niets nieuws aan, sterker nog, dergelijke salmiakdrop met poederkern kon al veel eerder van vele verschillende merken worden gekocht. Maar Klene heeft zijn salmiakbal gemaakt zonder gebruik te maken van suiker, glucose of iets dergelijks. Deze bal is suikervrij. En dàt is uniek.
De salmiakbal is van knikkergrootte en zal daarmee minder snel in het verkeerde keelgat schieten als de beruchte kogel van Napo- leon. De plastic wikkel zonder opdruk herbergt een glanzend hard snoepje in een transparant roodbruine kleur. Dit is een sabbelaar. De eerste smaak is zoet met een hint van zoethout, maar zodra er een barstje ontstaan is in de harde buitenlaag sijpelt salmiakzout in vlagen de kern uit. Eenmaal hol is de bal rap doorgebeten; zijn laatste pittige salmiak prijsgevend waarna ook het snoep zelf snel is doorgeslikt. Salmiaknasmaak die nog lang weerklinkt. Al met al een volwaardig alternatief.
Eindoordeel: 8,5.

Hartjes (Swing)

2012-01-07T08:10:00.006+01:00

Deze suikervrije hartjes van het onbekende merk 'Swing' liggen in een roze-zwarte verpakking die niet bijster aantrekkelijk oogt, als tijdelijk product te koop bij discountketen Aldi. Welke fabrikant zet de streepjescode nou op de voorkant? Wel; bij nadere inspectie blijken de streepjes naar de achterkant door te lopen om daar over te gaan in het logo van de snoepjesmaker. De echte streepjescode staat inderdaad ook achterop. Het grapje is niet echt grappig en ook echt niet mooi. Wat wel echt zou zijn is de dropsmaak van deze zoute hartjes. We zijn benieuwd.
De hartjes glanzen tot op het vettige af en zijn inderdaad 'hard'. De kiezen veren danig terug bij pogingen het dropje door te bijten. Tandenplakfactor: 6. Sabbelen is dus het devies en daarbij komt een verrassend lekkere salmiakzoutsmaak in de mond, met een enigszins pittige nasmaak. I heart hartjes.
Eindoordeel: 8,0.

Macaron réglisse

2012-01-04T08:40:00.009+01:00

Zeer ingenieuze patissier uit Parijs verovert stilaan de wereld met exclusieve taartjes en formidabele macarons. Voor wie (nog) niet gehoord heeft van die laatste lekker- nij: het betreft twee kleine ronde amandelkoekjes, knapperig van buiten, zacht en lekker goowey van binnen, bij elkaar gehouden door een smeuïge rijke vulling van ganache of crème. De macaron stamt uit het begin van de 20e eeuw en is een creatie van diezelfde ingenieuze patissier: Ladurée.
De macarons van Ladurée mogen er zijn, zowel qua aantal (meer dan vijftien smaken: van vanille tot rozen, van gezouten karamel via kokos naar kastanjepeer), als qua creativiteit (in 'het Ladurée laboratorium wordt elk seizoen een nieuwe, vaak tijdelijke, smaak ontwikkeld), qua uiterlijk (perfect gelijke, ronde koekjes precair verpakt in rijkelijk versierde doosjes) en niet in de laatste plaats wat betreft de prijs (€7,90 per 100 gram). De macarons vormen dan ook een pretentieuze verwennerij maar dan wel één die de smaakpapillen vervoerd.
En de koningin onder deze royale familie is de 'macaron réglisse'; twee gitzwarte luchtige amandelkoekjes met daartussenin een plakkerige verrukkelijke zoethoutkaramel. Zodra de voortanden door de krokante buitenlaag van het koekje hebben gebeten, zak- ken ze weg in de luchtigheid van gebakken eiwitschuim. Amandel geeft net dat beetje meer en zorgt bovendien voor een kruimige textuur. Dan komt de explosieve smaak van afwisselen suiker, amandel, zoethout, drop en meer (magie?) op de tong, waarna er weinig anders te doen valt dan teleurgesteld 'dat 'ie op is' met de tong restjes macaron tussen kiezen uit peuteren (of gelukzalig nog een hapje nemen). Gemaakt volgens geheim recept en nergens anders geëvenaard, deze dropmacaron van Ladurée. Het is niet echt een dropje natuurlijk, maar los daarvan toch bijna het beste dropje ooit.
Eindoordeel: 9,5.

Wybert salmiak

2012-01-04T08:38:00.006+01:00

Naast de bekende (blauwe) Wybert original en de (gele) Wybert honing, heeft de maker van wybertjes (inmiddels is dat Klene) om het drieluik compleet te maken ook deze Wybert salmiak in het assortiment. In natuurlijk zo'n zelfde plastic 'blikje' met bruinbeige metalen schuifdeksel. Op de verpakking geen productinformatie; die is geprint op de extra cellofaanwikkel.
De salmiakwybertjes lijken wat meer aan elkaar te plakken dan de andere twee. Maar ze ruiken lekker naar het soort van zoete sal- miak als in zoete beertjes. De kleine ruitjes lijken hard maar zijn indrukbaar als klei. En blijken heerlijk zacht kauwbaar in de mond. Tandenplakfactor: 7. Kruimelig smelten de snoepjes op de tong weg met een hele prettige smaak van zoet salmiakzout, doorspekt met een zeer licht melassebittertje. Qua drop duidelijk de lekkerste van het trio.
Eindoordeel: 8,0.

Dan hebben ze drop en winegum in één snoepje..

2012-01-03T11:18:00.000+01:00

Dropsoldaat

2012-01-03T11:03:00.005+01:00

Een zogenaamde 'dropsoldaat' (je hebt ze ook als stroopsoldaten) is een nostalgisch, Oudhollands snoepje. Het bestaat uit harde zwartglimmende dropsuikerkaramel, gegoten (en dus gewikkeld) in een wit vetvrij papiertje. Omdat dit suikergoed stamt uit de tijd dat er nog geen plastic verpakkingen waren. Te koop bij sommige snoepwinkeltjes, soms de Jamin, enkele reformzaken en kruiden- keten De Tuinen.
De dropsoldaat is bedoeld als likstok. Kwestie van papiertje er stap voor stap afscheuren en je al likkend/happend een weg banen naar het onderste puntje. Deze drop is een echte tandenbreker zo hard (tandenplakfactor: 8), maar het snoep smaakt van lekker zoet tot mierzoet, heeft een lichte hint van menthol en een stevige dosis kaneel en smaakt in het algemeen vooral naar 'kermisdrop'. De soldaat plakt aan het papiertje en bij het afwikkelen daarvan dus ook aan de vingers, maar dat hoort bij een dergelijk likfestijn.
Eindoordeel: 8,0.

Liquorice Allsorts (Bassett's)

2012-01-03T10:40:00.009+01:00

Als je het over Engelse drop hebt, dan heb je het dus feitelijk over Bassett's, de snoepfabrikant die in 1899 de kleurrijke dropmix van drop en snoep uitvond. En hoewel men dit soort dropjes "Engelse drop" noemt, noemen ze het in Engeland (GB) "liquorice allsorts" (=drop alle soorten). De Xenos heeft tijdelijk doosjes van 400g van de originele Bassett's staan (€1,99) en de verpakking oogt in ieder geval al net zo kleurrijk als de snoepmix zelf.
De kartonnen doos bevat een onbedrukte transparante plastic zak waarin veertien verschillende snoepjes. De dropgedeeltes hiervan zijn van dezelfde melassedrop gemaakt als de matzwarte staafjes die zo kenmerkend zijn voor Engelse drop: behoorlijk stevige beet (tandenplakfactor: 6) met kruimige afbeet (waarbij de zwarte drop bruin kleurt). De drop heeft een hartige zoetheid die snel en dan volledig overstemd wordt door lichtzoet-veelbitter. Een beetje de smaak van verbrande suiker; je moet er van houden (en veel doen dat niet). Eindoordeel drop: 6,0.
De snoepgedeeltes zijn op basis van suiker en veel kokos, waarbij elke kleur een (toegevoegde) smaak heeft: wit - citroen; oranje - zoete citrus ; roze - aardbei; bruin - cacao; geel - banaan? Dit soort chemische smaakjes zorgen weliswaar voor variëteit, maar voegen weinig anders toe, en zijn slechts vèrre familie van de werkelijke fruitsmaken. Vreemde eend in de bijtmix vormen de stevige gums met roze of blauwe musketspikkels. Geen melassedrop èn geen kokos, maar prettig zoete spikkeltjes om een friszure gum. Alle andere snoepjes zijn een mengeling van kokos, zoet en bitter; meer of minder al naar gelang de verhouding. Eindoordeel: 7,0.
En dan zit er, alleen bij Bassett's, ook nog een zogenaamde Bertie in de zak. Bertie is de mascotte van Bassett's (zie verpakking) en is als snoepje gemaakt van stevige zachtzoete winegum.

Van Vliet the Candy Company

2012-01-03T10:19:00.009+01:00

Van Vliet is een onafhankelijk familiebedrijf wat nu al meer dan 35 jaar actief zegt te zijn binnen de zogenaamde 'zoetwarenmarkt'. Het bedrijf ontwikkelt, verkoopt en distribueert zoetwarenconcepten en private labels en heeft daartoe twee fabrieken in Nederland. Be- kende merken van Van Vliet zijn: Kindly's (geen eigen website), de Bron (summiere website) en Natuurlijk Meenk (geen eigen site).

Van Vliet The Candy Company BV
Postbus 178
2400 AD Alphen aan de Rijn
+31 (0) 172 - 42 42 00
info@debron.nl
finance@van-vliet.com

Voor vragen of klachten:
tel. 0172-424200
Of de aangebroken verpakking sturen naar:
VAN VLIET
The Candy Company
Antwoordnummer 10334
2400 WD Alphen aan den Rijn

Zó lekker, dat je er gek van wordt

2012-01-03T10:14:00.001+01:00

Take one? Ik take ze lekker allemaal!

2012-01-03T10:05:00.000+01:00

Onze trekdrop; lekker hoor!

2012-01-03T10:02:00.001+01:00

Koppie koppie!

2012-01-03T09:59:00.001+01:00

Zoete drop tegen blaasontsteking?

2012-01-03T09:55:00.001+01:00

Zou het werkelijk?

Droptoffee ijs

2012-01-03T09:34:00.004+01:00

Gelezen op: Mangerie?!

Het lekkerste ijs dat ik sinds lange tijd at is het dropijs dat ik zelf (!) maakte. Tot op de letter nauwkeurig vervaardigd aan de hand van een recept door Roberto (de maker van het opéénna lekkerste ijs dat ik sinds lange tijd at). Waarom? Omdat ik een onverklaarbaar verlangen had naar dropijs en het beu werd te wachten tot Mr.R dit in zijn ijssalon verkocht. Er stond me dus niets anders te doen dan het dan maar zelf maken.

Ik besloot mijn ijs te maken van droptoffees (van Melle), omdat deze lekker naar zoete drop smaken en van zichzelf al zeer zacht zijn (en dus makkelijker smelten dan bv. boerderijdrop). De hele bereiding was een ei(s)tje: droptoffees uitpakken en in een pannet- je met melk en wat water laten smelten (oh... dus zó maak je drop- saus!); slagroom stijfkloppen met suiker en dit door de afgekoelde droppap spatelen; en dit mengsel tenslotte in de diepvries laten bevriezen. De toffees smelten niet homogeen in de melk en dus is het ijs ook een beetje korrelig, maar dit zijn zéker geen kristallen. Bovendien is dit heerlijke ijs direct bij scheppen al smeuïg; wát een succesrecept. Bron: "LEKKER! IJs"

Droptoffee-ijs: mjam, mjam, MJAM! Écht súperlekker. Tip: koop er ijshoorntjes bij, voor 'het ecchie'.

(update 23-11-2009)
Karen van Bake my day heeft dit recept schaamteloos gekopieerd en er schijnbaar bij haar in huis de boel mee op stelten gezet (drie uitzinnige zonen).

Noordhollandse duinkonijnkeutels

2012-01-02T20:34:00.024+01:00

Wat een grappige dropjes liggen in dat (dure) snoepwinkeltje in Edam te koop. Haha, Noordhollandse duinkonijnkeutels; da's een goeie. Hoewel thuis op internet blijkt dat de slimme fabrikant er- van (Visser Zoetwaren) hetzelfde grapje voor praktisch elke streek en regio herhaald heeft, maar goed. Op zich blijft 'ie leuk.
De dropjes zitten in een stevig plastic, hersluitbaar (Ziploc) zakje. Het met salmiak bepoederde uiterlijk van de verse 'keutels' ver- schiet na verloop van tijd naar vochtiger donkerbruin plakkerig, hoewel de dropjes ook dan nog niet aan elkaar plakken. De eerste smaaksensatie is die van enigszins bitter. Niet-wetende proevers zouden zowaar kunnen denken dat ze met een heuse keutel van doen hebben. Gelukkig komt binnen enkele seconden de pittige, onmiskenbare smaak van salmiak naar boven en bij doorsabbelen (of doorbijten) stuit je uiteindelijk op het harde suikersnoepje met de kern van salmiakpoeder. Van dit soort harde salmiaksnoepjes (geënt op Scandinavische droptraditie) zijn er velen, maar extra punten in dit geval voor de uitvoering.
Eindoordeel: 8,5.

Holland mix (Meenk)

2011-12-28T13:18:00.006+01:00

Kijk nou, een zakje drop van Meenk (bij de tabaksspeciaalzaak); dat is nieuw! Er zijn vier stazakken uitgebracht met elk een mix van aparte authentieke dropsoorten. Meenk is onderdeel van Van Vliet the Candy Company en produceert meestal voor anderen of is te koop in groothandelsilo's. De grappige 'dropfiets' voor op de verpakking die mij tot de aankoop doet overgaan, is alleen niet in de zak terug te vinden. Wel zitten er dropgeveltjes, dropkronen en sneeuwstaven in:
De matzwarte kronen zijn gemaakt van weinigzeggende zoete drop die helaas wel een beetje muffig smaakt. Tandenplakfactor: 8. De eerste gedachte is: "leuk voor koninginnedag" maar na proeven verdwijnen de dropkronen in de droppot. Mwah. Eindoordeel: 6,5.
Ook de geveltjes zijn mooi vorm gegeven en komen in een donker- bruine kleur. Zachte, enigszins losmazige drop met een subtiele salmiaksmaak op basis van lichtzoete suikerstroop. De dropjes bevatten enkele korreltjes (kristallen?) die op zich wel grappig knisperen tussen de kiezen. Tandenplakfactor: 8. Niet verkeerd. Eindoordeel: 7,5.
Die witte staven, die nogal bol rond uitgevallen zijn, blijken bedekt met een dikke kruimelige suikerlaag. Zoet. Érg zoet. De kern lijkt de smaak van salmiak te hebben, maar eigenlijk is dat door al het zoet heen niet zo goed te proeven. Op zich een prima sabbelaar, maar voor de dropdoorbijters waarschijnlijk wat te veel van het goede? Eindoordeel: 7,0.

Salmiakkogels

2011-12-28T13:10:00.007+01:00

Een grappig plastic reepje verpakking met daarin vijf snoepballen, oftewel: salmiakkogels gevuld met salmiakpoeder. Typisch iets wat je in het zwembad koopt, maar dan niet gaan rennen met zo'n ding in je mond, hoor!
Elke gemêleerde bal (van 2cm) is bedekt met een zoet suikerlaagje en het is pas na enig sabbelen dat een zeer lichte salmiaksmaak op komt zetten. Maar zodra de harde buitenkant gebarsten is (of je je niet hebt kunnen bedwingen en er stevig de kiezen in hebt gezet - tandenplakfactor: 8) komt in vlagen het sterke zout salmiakpoeder naar buiten zetten. In combinatie met het zoet van het snoepgoed zelf is het allemaal prima te hebben. Best lekker wel.
Eindoordeel: 8,0.

Wybert honing

2011-12-28T13:08:00.008+01:00

De aloude bekende wybertjes (anno 1846), die inmiddels hun weg door de wereld banen onder de naam Wybert 'original' hebben een fijne afstammeling in de vorm van deze wybertjes met honing. Het doosje is van hetzelfde ontwerp, maar dan met een geeloranje me- talen schuifdeksel. En ook de wybertjes zelf ogen hetzelfde als de originele. De snoepjes zijn kleine, gesneden ruitjes met een matte donkerbruinzwarte kleur. De zoetige smaak van deze variant met honing wordt in tegenstelling tot het blauwe origineel niet zo erg overstemd door een onprettige nabitter, maar daadwerkelijk door een echo van honingsmaak. Geen menthol en dus ook niet zo'n heilzame verademing (hoewel ook hier "keelverzachter" op de verpakking staat). Minder nostalgisch vertrouwd maar duidelijk van dezelfde familie.
Eindoordeel: 7,0.

De kunst van het weglaten...

2011-12-28T13:06:00.000+01:00

Sint & Piet toffees

2011-12-05T09:17:00.011+01:00

Enkel vanaf begin september tot medio december (en die laatste dagen met tal van kortingsstickers) zijn Sinterklaas gerelateerde snoepwaren in de winkels verkrijgbaar. Sommige mensen vinden dat het snoep er te vroeg ligt, maar aan de andere kant is dat kwart jaar ook zó om en moeten we weer wachten (of zelf maken). En ook elk jaar worden noviteiten gelanceerd. Zo konden bij de Plus zelfs sint&piet toffees worden gevonden. "Zachte romige Sinttoffees met lekkere speculaassmaak" plus "Piettoffees met ouderwets lekkere dropsmaak" (de sinttoffees worden buiten beschouwing gelaten).
De brokken toffee zijn individueel verpakt in prachtig glanzende (plastic) wikkels met centrale opdruk van een pietenhoofd en de vermelding 'drop toffee'. De toffees zelf glanzen ook en lijken op het eerste gevoel nogal hard. Opvallend genoeg zakken de kiezen met lichte druk al in het suikerwerk (tandenplakfactor: 7) en blijkt de toffee smeltend zacht. De zoete smaak van de droptoffees begint met een fris mentholelement waarna een ondefinieerbare droppe- righeid de overhand krijgt om te eindigen in een minder prettig bittertje. Niet onaardig, maar als dit "ouderwets lekker" is zullen velen 'nieuwerwets lekker' prefereren. Of misschien is het met opzet gedaan en heeft de smaak te maken met de tweeledigheid van zwarte piet: koek vs gard.
Eindoordeel: 7,5.

Liquorice - classic salt

2011-12-05T09:00:00.009+01:00

Al 'ns eerder werd bij de Xenos een blikje drop gevonden uit de Oldtimers fabriek, bedoeld voor de buitenlandse markt. Bij een andere vestiging van de keten stonden ook twééde; stevig zoute dropjes in een grijsbruin blik. Ook deze exportdropjes ontberen een pakkende naam en werden met liquorice, classic salt afge- scheept.
De matzwarte dropmedaillons hebben een gedetailleerde reliëfop- druk binnen het thema 'old time sports' (Wimbledon tennisracket, de olympische vlam en Tour de France wielrenfiets). En met hun harde beet en stevige textuur blijkt ook het kauwen van dit dropje een sport op zich. Tandenplakfactor: 7. In eerste instantie is het dropje bijna zoet, maar na enig gesabbel openbaart zich een licht salmiakzout smaakje dat prettig in de mond blijft hangen. Doet sterk denken aan de Echte mildzoute Hindelooper Ruitjesdrop.
Eindoordeel: 8,0.

Honingvariantjes

2011-12-04T13:24:00.007+01:00

De dropmakers van Venco hebben zeker niet stil gezeten de laatste tijd, want niet alleen zijn er drie nieuwe droppen met de zogeheten "smaak van toen: dropglorie", er is ook een nieuwe lijn met bewust suikervrije dropjes. Deze komen alledrie (zoet, zout en honing) in een glimmend metallic zakje met een inhoud van 100 gram. Venco wil hiermee de bewuste dropliefhebber bereiken, die natuurlijk wel van een zuivere karakteristieke dropsmaak behoort te houden.
De lekkerste van de genoemde drie zijn deze honingvariantjes. Qua vorm (zie onder) spreekt daarvan vooral het schattige 'Winnie the Pooh' honingpotje tot de verbeelding. Die kenmerkende textuur - elastisch, stevig - heeft dit dropje te danken aan de toevoeging van Arabische gom; tandenplakfactor: 8. Maar de heerlijke smaak van honing echoot vanaf begin tot eind door de lekkere zoethoutsmaak heen. Én blijft lang nahangen. Bijzonder geslaagd.
Eindoordeel: 9,0.

Droptella maakt de tongen los

2011-12-04T13:17:00.003+01:00

Bovenstaande droptella uit de jaren '70 lijkt wel bijzonder veel op deze 'Lakritstoffee' uit Duitsland. Van dezelfde fabrikant in ieder geval (Perfetti van Melle).

Fruittella Drop&Fruit

2011-11-28T18:43:00.014+01:00

Drop "met fruitsap". Tja, als je het zó zegt klinkt het niet zo bijster appetijtelijk, maar de combinatie drop en fruit komt tegenwoordig in heel wat meer zakken voor, dan alleen in deze drop&fruit van Fruittella. Da's eigenlijk dus best wel slim, want Fruittella staat bekend om zijn fruitige smaken en hoefde dus alleen nog lekkere drop erbij te verzinnen (in plaats van dat dropfabrikanten fruit toevoegen aan hun drop). Elk dropje is dan ook per stuk verpakt en rijkelijk voorzien van teksten die de naam van de (trotse?) fa- brikant spellen.
De snoepjes hebben precies de bekende fruittella textuur: kauw- baar elastisch aanvankelijk stevig maar gaandeweg wegsmeltend fris zoetzuur. Tandenplakfactor: 7. Jammer dat de wikkels hier en daar hun plasticsporen op het snoepgoed achterlaten. Wél is het zo dat de opvallende fluorkleuren ervan (oranje, roze, geel) lekker clichématig de te verwachten smaken voorspellen (respectievelijk sinaasappel, aardbei en citroen). 'Sinaasappel' (oranje) blijkt een vrij zure doorbijter met zoete citrussmaak en een hint van zoet- houtdropperigheid. 'Aardbei' (roze) is zoeter en smaakt vooral naar fruit en wat minder naar drop. 'Citroen' (geel) bestaat uit drop met zuur. Eigenlijk smaken deze snoepjes wel zo ongeveer als je zou verwachten van fruittella met drop. Hou daarbij in het achter- hoofd dat er géén kunstmatige smaakstoffen zijn toegevoegd; enkel vruchtensappen. Voor wie van dergelijke duodrop houdt, niet zo slecht!
Eindoordeel: 8,0.

Dropmint

2011-11-28T18:35:00.005+01:00

Nieuw van fabrikant Fortuin (bekend van Wilhelmina pepermunt, ijsbonbons, vruchtenhartjes en deze zwartwit): "twee vertrouwde smaken in één verrassende combinatie". Met munt en zoethout. Ze lijken wel wat op deze..

Just natural (flavours and colours)

2011-11-28T18:33:00.000+01:00

TV pastilles

2011-11-20T20:25:00.006+01:00

Dit zijn van die typische snoepjes die al sinds jaar en dag verkocht worden en waarschijnlijk te boek staan als 'een klassiekertje', maar die niet anders dan als schepsnoep (bij drogist en snoepwinkel) te koop zijn. Maar kijk, De Tuinen heeft ze in een zakje gedaan (160g €1,69). Het kenmerkende uiterlijk van deze salmiaksabbelaars met gespleten persoonlijkheid doet twee smaken vermoeden (salmiak en misschien pepermunt?) maar dat blijkt niet te kloppen.
De pastilles zijn hard. Bij langer bewaren kan de beigebruine laag wat donkerder worden door de absorptie van vocht. Met de kiezen is een pastille, bijtend op de rand, in kleine griebels te bijten (tan- denplakfactor: 7). Waarna het geheel in de mond uiteen valt en snel weg smelt. Niet meteen vanaf het begin en ook niet helemaal tot het einde is de lekker pittige salmiakzoutsmaak te proeven van dit verder relatief zachtzoute dropje. Een tijdloos snoepje met een eigen stijl (en look).
Eindoordeel: 8,5.

Bentasil drop/liquorice

2011-10-31T08:00:00.005+01:00

De verpakkingen van Bentasil worden sinds jaar en dag voorzien van een cartooneske tekening: een matzwarte ronde pastille met groene sjaal. In het zakje 32 gram keelpastilles (niet individueel verpakt zoals deze), allemaal inderdaad matzwart aan de ene kant en hoogglanzend met opstaande rand aan de andere. De pastilles hebben een zachte textuur en zijn stevig elastisch (tandenplak- factor: 8). Meer sabbelbaar dan echt kauwbaar dus. De smaak van menthol en eucalyptus voert stérk de boventoon, maar er zit ook ergens iets van zoethout in dit suikervrije 'dropje'. Een weldaad voor de door virussen geteisterde medemens, maar voor alle gezonde anderen waarschijnlijk niet drop genoeg.
Eindoordeel: 7,0.

Fisherman's Friend 'Zoete Drop'

2011-10-30T16:13:00.006+01:00

De nieuwe lozenges van Fisherman's Friend met de smaak van zoete drop zitten in een stevig papieren zakje (van binnen met zilverfolie bekleed). Mét uiteraard de welbekende tekening van een vissersboot voorop, zoals die ook op de andere zakjes (zoals anijs en sterke salmiak) terug te vinden is. Omdat "uw mond, neus en keel er wel bij varen!" Buitenlandse fruitsmaken zoals 'citrus', 'mandarijn', 'zwarte bes' en 'appel kaneel' zijn hier niet terug te vinden, maar 'zoete drop' klinkt ons Nederlanders natuurlijk ook als muziek in de oren. Toch?
Daar ruiken deze harde, ovale, beige lozenges inderdaad naar, naar zoete drop. Maar de suikervrije, krachtige sabbelaar smaakt vooral naar menthol. Of nou ja, smaakt. Het is meer dat menthol alles overheerst. Het prikkelt op het gehemelte, trekt de neus open en verfrist de keel. En aangezien dat nou precies is wat van een Fisherman's Friend wordt verwacht, is het toegevoegde smaakje, in dit geval van zoete drop, bijzaak. Het smaakt alvast niet fruitig.
Eindoordeel: 8,0.

Dropvisjes

2011-10-23T15:08:00.005+02:00

Deze dropvisjes van Venco behoren net als de zoetmakertjes en honingraatjes tot de relatief nieuwe lijn dropglorie. "Dropjes met de smaak van toen!" De happende vissen bollen in het midden mooi op en het hele dropje is voorzien van een royale suikerlaag. Door al deze suiker heeft het visje een aanvankelijk zoete smaak, maar daaronder zit een meer ziltige salmiaksmaak verstopt. Een lekker zacht dropje.
Eindoordeel: 8,0.

Truly Salty

2011-10-08T08:10:00.010+02:00

Deze dropjes uit Scandinavië van het merk Malaco (qua logo gelijk aan dat van RedBand) liggen - waar ook anders - bij de Xenos in de uitverkoop; 150 gram voor €1. Op de achterkant van de wit plastic zak dan ook een lap Zweedse tekst met ingrediëntenvermelding in additioneel Noors en Deens, legaal overplakt met een Nederlands stickertje. Op de voorkant de toch opvallende opmerking "mixed winegums with liquorice root".
De vier geometrische vormen zijn gelijk aan Venco's briljanten. Maar déze gesuikerde droppen blijken stevig indrukbaar met een subtiel aroma waarna een stevige salmiaksmaak (tandenplakfac- tor: 7). In het contrast met de aanvankelijke suikerzoetheid komt het prettige zoute salmiak goed tot zijn recht. Prettig zoutig, dus, en waarschijnlijk een inspiratiebron voor alle dropmakers van 'Voornemaker en co'.
Eindoordeel: 8,0.

Zoete parels

2011-08-22T15:49:00.010+02:00

De dropmakers van Venco hebben zeker niet stil gezeten de laatste tijd, want niet alleen zijn er drie nieuwe droppen met de zogeheten "smaak van toen: dropglorie", er is ook een nieuwe lijn met bewust suikervrije dropjes. Deze komen alledrie (zoet, zout en honing) in een glimmend metallic zakje met een inhoud van 100 gram. Venco wil hiermee de bewuste dropliefhebber bereiken, die natuurlijk wel van een zuivere karakteristieke dropsmaak behoort te houden.
Deze zoete parels zijn scherp gevormd in een drietal verschillende geometrische vormen, met licht tapstoelopende zijdes en boven- op een opstaande reliëfrand. Slechts enkele luchtbellen ontsieren de strakke vormgeving. De dropjes zijn als gevolg van het hoge gehalte Arabische gom (37%) in combinatie met zoetstoffen vrij rubberig, ookal zegt Venco zelf dat ze "zoet hard" zijn. Deze consis- tentie blijkt nogmaals bij kauwen (tandenplakfactor: 8); het dropje is een stevige doorbijter. Maar wel één met een wel hele prettige zoethoutsmaak. Vooral fijn om op te sabbelen. Na doorslikken geeft het speeksel in de mond nog eenmaal een vlaag van zoethout af en dan is alles weg. Afgezien van de textuur is inderdaad niet te merken dat dit een suikervrij exemplaar betreft. Góed dropje!
Eindoordeel: 8,5.

Ontdek de kracht van Sallos

2011-08-22T15:45:00.002+02:00

Katja brengt in Nederland 'Sallos' op de markt, terwijl 'Sallos' in Duitsland een produkt van Villosa is.
Samenwerking of achterkamerpolitiek?

Spokendrop

2011-08-13T09:55:00.008+02:00

Ook alweer zo'n mooie zak, deze spokendrop uit de fabriek van Heksehyl. Het vreeswekkende spook op de voorkant voorspelt "ijzig lekkere" drop. De gevulde dropstaven van bijna 4cm lang hebben een kern van wit zacht mintsnoep met daaromheen een naadloze omhulling van melassedrop. Deze laag is er speels vanaf te peuteren, maar om de delen los van elkaar op te eten moet je wel van het typisch bitter-zoete van melassedrop houden (aka Engelse drop licorice). Samen echter overheerst het frisse mint van de vulling, waardoor deze zoete spokendrop (tandenplak- factor: 5) qua smaak niet te vergelijken is met de gevulde Engelse dropstaven die er zo op lijken.
Eindoordeel: 8,0.

Tiger - muntendrop

2011-08-13T09:53:00.006+02:00

Drop uit Deventer gemaakt voor de Engelstalige markt onder de paraplu van een Italiaans bedrijf (Senzora BV) met een exotische naam (Tiger); voor heel weinig (€0,55) bij de Xenos. En dat laatste is Grieks voor vreemd. Vreemd, inderdaad. De verpakking geeft weinig feitelijke informatie, maar ziet er met de opdruk van rood lakmoeszegel kwalitatief goed uit. De muntdropjes erin hebben een reliëfopdruk van verschillende euro's (2, 5, 10, 20, 50), rondom een opstaande rand en verder enkel een afbeelding van een tak met bladeren.
Harde muntdrop die pas na enkele pogingen tussen de kiezen ka- pot breekt (tandenplakfactor: 6). Vermenging met het speeksel ge- beurt stapsgewijs, waardoor de mildzoete smaak even op zich laat wachten. Die smaak blijkt daarna die van goede volle muntdrop; niks mis mee.
Eindoordeel: 8,0.

Dropwafels

2011-08-10T20:29:00.016+02:00

Een nogal sjiek uitziend "nostalgisch snoeppotje" van echt glas met metalen draaideksel erop, gevuld met tientallen stuks wafelvormig suikergoed, wordt in een delicatessenwinkel in Edam aangeprezen als "streekspecialiteit op natuurlijke basis met een vleugje anijs" en is vervolgens voor een aanstootgevende €4,75 te koop. Die prijs is volgens de makers schijnbaar gerechtvaardigd omdat het "hand- gemaakt snoep" betreft, jammer dat die makers van deze Edammer streekspecialiteit gehuisvest blijken in Nieuwegein...
Na verbreking van het papieren 'zegel', laten de dropwafels zich ge- willig uit de pot schudden. Het geruite wafelpatroon van de snoep- jes is gedetailleerd; dat moet gezegd. Maar dit snoep is gemaakt van suiker en nog eens suiker (glucosestroop) met de toevoeging van zoethoutextract en anijsolie. Meer niet. Maakt het dat dan tot een drópje? Feitelijk betreft het mooi vormgegeven stukjes harde suikerkaramel met een mat grijszwarte kleur, een dropassociatie middels zoethout en een doordringend puur anijsaroma (met dito geur en nasmaak). Het wafeltje mist wat salmiak voor de volledige dropervaring, maar is als anijssnoepje goed te pruimen.
Eindoordeel: 8,0.

Oudhollandse drop zout (Smikkelbeer)

2011-08-07T16:23:00.007+02:00

Als het huismerk van supermarkt Em-té brengt het zogeheten 'Smikkelbeer' zoute en (deze) zoete Oudhollandse dropjes op de markt; beide met een hoog gehalte Arabische gom en dus beide keihard; in een kartonnen doosje zonder binnenverpakking. De zoute dropjes hebben een divers bootthema gaande (zie foto), daar waar de zoete variant (blijkens uit de fabriek van Kraepelien &Holm) naar bekende sprookjes zijn gevormd.
Ook op deze zoute dropjes krijgen de kiezen niet zomaar vat. Fei- telijk is de kans groter dat het bootje vroegtijdig te groot wordt doorgeslikt, dan dat het ordentelijk gekauwd zal worden (tanden- plakfactor: 7). Tijdens het kauwwerk komt af en toe een vlaag drop in het speeksel, waardoor een prettig zoute, volle dropsmaak zich openbaart. Goede smaak, jammer dat de dropjes zo (te) stevig zijn: het is rustig sabbelen of spierpijn.
Eindoordeel: 7,5.

Verrukkelijk... maar gevaarlijk

2011-08-06T10:56:00.004+02:00

Vintage Wybert reclames uit respectievelijk "De Prins" (1930) en "De Weesper Courant" (1925).

Oceaandrop

2011-08-04T11:34:00.006+02:00

Dat is best een flinke zak (300g) die Katja aan oceaandrop levert. Een relatief nieuw dropje dat echter alweer uit de schappen lijkt te verdwijnen. Qua vormgeving is dat alvast zéér onterecht, want de dropjes zijn, afgezien van wat scheurtjes, vrijwel zonder al te veel fabrikagefouten (als luchtbellen en dergelijke) en daarbij met zulk diep reliëf dat met name de zeester bijna een echte lijkt (afgezien van het formaat). Brailledropjes, zeg maar!
De drop is stevig maar niet hard van buiten, en zacht scheurbaar van binnen. De feitelijk glanzendzwarte kleur wordt door een flinke laag bruin zwart/wit poeder gemaskeerd. In de mond komt al na enkele seconden een pittig zoute salmiaksmaak naar boven, die wonderwel past bij de prettige textuur van het dropje. Doordat deze oceaandropjes zich lekker laten wegsabbelen wordt achter- eenvolgens salmiak-zoet-(zee)zout-salmiak geproefd. Eigenlijk een blijvertje, zelfs voor wie niet (zo) van zoute drop houdt.
Eindoordeel: 9,0.

Zoute kristallen

2011-08-04T11:31:00.014+02:00

De dropmakers van Venco hebben zeker niet stil gezeten de laatste tijd, want niet alleen zijn er drie nieuwe droppen met de zogeheten "smaak van toen: dropglorie", er is ook een nieuwe lijn met bewust suikervrije dropjes. Deze komen alledrie (zoet, zout en honing) in een glimmend metallic zakje met een inhoud van 100 gram. Venco wil hiermee de bewuste dropliefhebber bereiken, die natuurlijk wel van een zuivere karakteristieke dropsmaak behoort te houden.
Deze zoute kristallen zijn scherp gevormd in een tweetal verschil- lende geometrische vormen, met licht tapstoelopende zijkanten en bovenop een opstaande reliëfrand. Slechts enkele luchtbellen ontsieren de strakke vormgeving. De dropjes zijn als gevolg van het hoge gehalte Arabische gom (37%) in combinatie met zoet- stoffen vrij rubberig, ookal zegt Venco zelf dat ze "zout hard" zijn. Deze consistentie blijkt nogmaals bij kauwen (tandenplakfactor: 8); het dropje is een stevige doorbijter. Doordat alle aandacht wordt gevangen door de textuur, valt de smaak wat minder op, maar die is goed: subtiel zout met een licht pittige 'afdronk' van salmiak.
Eindoordeel: 8,0.

Zoete beertjes

2011-07-30T12:00:00.011+02:00

Dit kleine gele plastic zakje (van 6 bij 11), wat al sinds jaar en dag bij snoepwinkels en in snoepautomaten verkrijgbaar is, doet met z'n grote gehalte jeugdsentiment menig hart sneller kloppen. Door de transparante tekening van een grote en een kleine beer heen is de kostelijke inhoud, het beige zwartwitpoeder, verleidelijk zicht- baar. Die likkebaardende grijns is marketingtechnisch helemaal niet nodig.
Door één punt van het zakje af te knippen, is het snoeppoeder op de palm van een hand te strooien (het resultaat is een matte plek), waarvan het met de tongpunt kan worden opgelikt (met als gevolg een plakkerige natte plek). Eenmaal uitgeschud zwartwitpoeder kan eigenlijk niet meer terug het zakje in en enig poedergeklieder is dan ook onvermijdbaar. Maar dat maakt niet uit. De lichte geur van zoete salmiak is al prettig, maar de pittige smaak van vooral salmiak met een vleugje zoethout doet helemaal wonderen. Puur troost'voedsel'. En te bekomen voor €0,25!
Eindoordeel: 9,5.

Doodskøpjes

2011-07-30T11:25:00.010+02:00

Een hard plastic doosje van Kindly's (met over de gehele zijkant Kindly's logo in kleurendruk op een achtergrond van uitvergrote traanplaat; en op de onderkant nauwelijks andere tekst dan de ingrediëntenlijst) met bovenop in witte printletters 'doodskøpjes extra zout'. En inderdaad zijn door het deksel dropschedels zicht- baar. Deze dropjes zijn van hard suikergoed gemaakt en met een stevige laag salmiakpoeder bepoederd.
Vanaf het eerste contact met de tong is een pittig salmiakzout te proeven dat direct volledig de overhand heeft. Al sabbelend komt daarna de smaak van het suikerzoete dropje zelf vrij, maar bij het afbijten van snoepschilfers (tandenplakfactor: 8) openbaart zich nog de kern van salmiakpoeder. In elk opzicht een pittig dropje.
Eindoordeel: 8,5.

Sali-Kritz

2011-07-30T11:23:00.008+02:00

In de Duitse supermarkt liggen logischerwijs veel meer zakken uit de fabriek van (het Duitse) Haribo dan hier in Nederland. Deze fel- gekleurde dropruiten, genaamd Salikritz ('Lakritz' is Duits voor drop en 'sali' zal wel op salmiak slaan) komen er ook vandaan. De suikercoating heeft vooral de smaak van fruitkauwgom. De zeven verschillende topkleuren lijken elk een net iets andere chemische zoete smaak te geven, maar of dit ook echt zo is is niet interessant. Wél boeiend wordt het vanaf het moment dat de kiezen door de buitenlaag heen in de dropkern wegzakken (tandenplakfactor: 7). Het overmatig zoete valt bijna niet te negeren, maar dan komt er tenminste ook een lekker zoethoutsmaakje bij. En blijkt het tòch wel een intrigerend dropje.
Eindoordeel: 7,5.

DropFruit Duo's gaan aan de rol!

2011-07-30T11:19:00.000+02:00

Russische briketten

2011-07-28T21:15:00.007+02:00

Dergelijke harde salmiakdrop als deze, met (vaak) een kern van salmiakpoeder heeft meestal een Scandinavische naam ('Dansk peber' bijvoorbeeld), maar door De Tuinen worden ze 'Russische briketten' genoemd. Ach ja, als het maar flink buitenlands klinkt; toch?! Indien enige tijd geleden gekocht, plakken de briketten in het zakje met hun licht gesmolten buitenlaag aan elkaar, maar verder zijn de suikerstaven kéihard. Om je kiezen op stuk te bijten in ieder geval (waarbij het suikergruis tot diep in de groeven wordt gebeten; tandenplakfactor: 8). Aan de schilfers drop zou je daarbij bijna je tong opensnijden. De smaak van zoete salmiakdrop wordt explosief doorkliefd door een uiterst pittig salmiakzout van de poedervulling. Deze blijft na doorslikken bijna heet op de tong nabranden. Goed!
Eindoordeel: 8,5.

Sallos - Weichlakritz

2011-07-28T21:03:00.011+02:00

Het Duitse merk Sallos (uit Emmerich) verpakt zijn suikerwerk steevast in zwart/witte verpakkingen. Dat geldt ook weer voor de- ze zak kruidigzachte 'Weichlakritz', slechts opgesierd met enkele rode balken en letters. De dropjes zelf zijn matzwarte, strakke, taps toelopende, blokken met in haarscherpe letters 'SALLOS' er op in reliëfprint. Erg zacht bij afbijten, maar toch ook met een zekere rubberige consistentie (tandenplakfactor: 7). Aanvankelijk is de smaak louter die van zoete drop, maar dan komt er menthol vrij dat zich achter in de mond richting keel nestelt, terwijl achter op de tong pittige salmiak wordt geproefd. Bovendien is er nog een zeker kruidig accent. Wonderlijk genoeg levert deze eclectische mix van smaken geen schizofreen geheel op, maar een prettig spannend dropje. Alleen die frisse nasmaak is een beetje vreemd (maar wel lekker).
Eindoordeel: 8,0.

Liquorice - original sweet

2011-07-27T18:06:00.017+02:00

Dat Oldtimers ook drop op de buitenlandse markt uitbrengt, was al bekend door bepaalde reclames. Maar om daadwerkelijk zo'n blik- je te zien (Xenos; waar anders), is toch wel soort van onwerkelijk. Als een bijzondere vondst. Op de zijkant van het retrogroene blikje korte anekdotes over de vlinderstrik, de cloche en het oude zwem- pak met pijpen. Deze exportdropjes ontberen een pakkende naam; de dropmedaillons met reliëfopdruk binnen het thema 'old-time fashion' zijn simpelweg getiteld: liquorice, original sweet.
De smaak van de dropjes doet sterk denken aan die van de Echte volzoete Scheepsknopen drop: stevige volzoete dropsmaak met een klein bittertje in de nasmaak en een lichte hint van zoethout. Wat dan zou betekenen dat dubbel zoveel geld is betaald voor deze Oldtimers die enkel qua vorm verschillen van hun Nederlandse variant. Desalniettemin lekker hoor!
Eindoordeel: 8,5.

Tiger - zacht zoete drop

2011-07-26T21:07:00.008+02:00

Bij de Xenos kun je nog terecht voor een zakje héle goedkope drop (150g €0,55). Deze, van het onbekende merk Tiger (gefabriceerd voor Senzora BV, Deventer), bevat zachte zoete drop. En zo heten de dropjes ook: "zachte zoete drop". Hoewel de (zes) verschillende vormen anders doen vermoeden, smaken ze allemaal hetzelfde. Een dropje heeft een stevige beet (tandenplakfactor: 7) maar laat zich gemakkelijk tot zachte pulp kauwen. De smaak is onmiskenba- re 'zoete drop'smaak met een heel klein melassebittertje. Helaas een beetje een duizend-in-een-dozijn smaak maar dan wel uit de top twintig van die duizend. Het meest opmerkelijk van deze drop zijn nog de vormpjes: een kikker en een kat die niet zoals verwacht naar boerderijdrop smaken en ook niet hard stevig zijn; een gaper die daar qua thema helemaal niet bij past; dan een soort Romeinse munt en tenslotte twee dropjes (op de foto onder de lucifer) waar je hoe je ze ook draait nog niet van weet of het nou de voorkant van een volkswagen of de kop van een slang moet voorstellen.
Eindoordeel: 7,0.

Zoetmakertjes

2011-07-25T19:23:00.010+02:00

De zoetmakertjes ("blijf bij je leest"?) van Venco, behoren net als de honingraatjes tot de nieuwe lijn dropglorie. "Dropjes met de smaak van toen!" Deze zwarte platte reliëfdropjes lijken in ieder geval gevormd met een artisanale apotheek 'van toen' in het achterhoofd. De dropjes zijn prettig zacht en verspreiden een aangename zoete smaak in de mond. Met enkele ferme happen (tandenplakfactor: 6) is het hele dropje richting maag verdwenen, de eter vertwijfeld achterlatend over waar dit nou precies naar smaakt. Feitelijk gewoon naar zachtzoete drop, met een hele lichte hint van zoethout.
Eindoordeel: 7,5.

Hoesttabletten

2011-07-25T19:21:00.014+02:00

De Tuinen verkoopt van het huismerk dit doorzichtige zakje hoest- tabletten. Het betreft ovale pastilles met een vale grijsbeige kleur die aan de ene kant een reliëfopdruk hebben van de letters 'HOEST PASTILLE' en aan de andere kant, hóe opmerkelijk (!) het logo van Meenk. Deze laatste is als fabrikant onder andere verantwoordelijk voor zakken drogistendrop en komt sinds kort ook met een eigen lijn drop (onder de paraplu van Van Vliet the Candy Company). Maar alsof het gedrukt staat, is de link met De Tuinen dus onmis- kenbaar. Dit wordt op verpakking of website van genoemd huis- merk niet nader gespecificeerd. Opvallend.
Genoemde hoesttabletten zijn in eerste instantie vrij hard, ookal laten ze zich relatief gemakkelijk met de vingers doormidden bre- ken. De dropjes zijn wit bepoederd (talk). In de mond vermengt een tablet zich in geen tijd met het speeksel en smelt daarbij op de tong weg. Enige druk van de kiezen (tandenplakfactor: 8) doet het snoepje in gruis uiteenvallen. De prettige smaak van anijs komt daarbij in flarden door het 'zanderige' zoet heen en om heel eerlijk te zijn, doet de hoestpastille onmiddellijk denken aan de textuur (niet de smaak) van stophoest. Wat feitelijk een veel betere naam is voor een antihoestmiddel dan 'hoesttablet'..
Eindoordeel: 8,0.

Alle zoetheid op een stokje

2011-07-25T19:19:00.000+02:00

Aldi Dropsticks €1,59

Lakritztoffee

2011-07-19T18:03:00.004+02:00

Tien beigebruine, per stuk verpakte vierkanten droptoffee in één wikkel, met niet meer dan de naam 'Lakritztoffee'. Drie rollen zijn samen verpakt te koop bij de Duitse supermarkt Kaufland (€1,39); waar drop overigens goedkoop is. De fabrikant blijkt Perfetti van Melle, die ook in ons land verantwoordelijk is voor het brengen van droptoffee op de markt.
De toffee is lekker stevig en wordt door erop te kauwen zeer snel zachter (tandenplakfactor: 6); net dropklei. Maar dan met een fijn pittige salmiaksmaak die prettig zoet is. Erg aangenaam om op te eten (zo'n rol..).
Eindoordeel: 8,5.

Zoete sprookjes

2011-07-18T20:48:00.011+02:00

Aha! Dus deze harde zoete dropjes van huismerk Smikkelbeer (Em- té) blijken uit de fabriek van Kraepelien&Holm te komen... Wie zag dat aankomen? Alleen zijn ze dit keer voor Trekpleister verpakt als zogenaamde 'zoete sprookjes' met ook een andere verpakking (een plastic mini-emmertje in plaats van een kartonnen doosje). Zelfde ingrediënten, zelfde smaak. Alleen deze van de drogistketen lijken iets minder (kei)hard en iets elastischer. Maar dat kan ook hinein- redenieren zijn.
Eindoordeel: 8,0.

Finse drøp stammetjes

2011-07-17T09:21:00.009+02:00

Welk een opvallend doosje drop; met die geelblauwe print van wat haast wel een Scandinavisch breiwerkje moet zijn. En van Kindly's nog wel, de dropmaker die normaal alleen met transparante zakjes komt met dan slechts summiere opdruk. Kindly's laat deze Finse drøp in Helsinki produceren (staat op de achterkant), met een hele verhandeling (op diezelfde achterkant) dat Nederlanders niet het alleenrecht op drop hebben (ookal heten deze stammetjes 'drøp' en blijkt de letter 'ø' überhaupt niet in het Fins voor te komen...).
In de kartonnen doos een doorzichtig zakje met daarin zwarte, fel glimmende, massieve dropstaven. Op de onderkant van elke staaf nog de reliëfindruk van het oppervlak waarop ze hebben liggen drogen. De dropjes zijn stevigzacht, laten zich elastisch afbijten (tandenplakfactor: 7) en blijken een opvallend stevig zoute smaak te hebben. Dit is niet het zilte zout van andere dropjes, maar een hartig, best prettig zout met flarden melassebitter en dropzoet er doorheen. Deze stammetjes zijn in ieder geval níet te vergelijken met de gelijk uitziende (licorice) Engelse dropstaven. Moeilijk te omschrijven maar verrassend lekker.
Eindoordeel: 8,0.

Potter's original

2011-07-17T09:17:00.025+02:00

Potter's zijn op internet moeilijk te vinden, maar op de achterkant van het metalen blikje (met de slimme opening) staat "H.ten Herkel B.V. - Zeewolde". Uit nader onderzoek blijkt het om een in de Flevo polder gevestigde handelsmaatschappij te gaan; een familiebedrijf dat zich sinds 1915 toelegt op de productie van pharmaceutische toedieningsvormen en daarnaast diverse voedingssupplementen en verzorgende cosmetica fabriceert. Met geen woord wordt ech- ter gerept over de "verrassend verfrissende" zogenaamde potter- tjes die "ongekend geconcentreerd" zouden zijn.
De minipastilles komen tevoorschijn uit de ronde opening als mat- zwarte kussentjes, bij schudden van het blikje. Het zijn inderdaad héle kleine snoepjes, gemaakt van drop (niet nader gespecificeerd maar waarschijnlijk wordt dropblok bedoeld), suiker, bloem, men- thol, E153 en capsanthine. Eén pottertje is na doorbijten binnen 5 seconden verdwenen (tandenplakfactor: 8) en laat een fris aroma in neus en keel met een bittere smaak op de tong achter. De harde dropjes kunnen ook weggesabbeld worden, waarbij de tong door de inwerking van menthol kan tintelen en er überhaupt meer fris- heid vrijkomt.
Eindoordeel: 7,0.

Frisse parels (De Tuinen)

2011-07-16T21:04:00.009+02:00

Hoewel de site van De Tuinen de aanwezigheid van zwarte, witte én groene "erwtjes met frisse smaak" voorspelt (zie foto hierboven), ontbeert het zakje frisse parels uit de lijfelijke winkel de groene. En blijkt het snoepje dus slechts in twee kleuren te komen. De parels zijn perfect eender gevormde bruine dropkogeltjes met een harde suikercoating in, dus, twee kleuren. Geinig wel, hoe het snoepje in de mond olijk tegen de kiezen klettert, maar onvermijdelijk is zijn lot om tussen de gebitselementen gekraakt te worden. Wat met een ferme krak gebeurt, waarna niets dan gruis resteert. De smaak is onmiskenbaar níet die van drop, zelfs niet in de verte. Menthol is al wat geproefd wordt. Fris, inderdaad.
Eindoordeel: 7,5.

Kruidendrop (De Tuinen)

2011-07-16T20:57:00.006+02:00

Toch wel erg opvallend dat deze kruidendrop van winkelketen De Tuinen precies, maar dan ook precíes zo smaakt als de soms tijde- lijk verkrijgbare kruidendrop van de Aldi, die dan als 'hoesttopper' door het leven gaat. Bij de eerste is de dropfabriek niet vermeldt waar het snoepje uit vandaan komt, maar de overlap met leveran- cier Meenk lijkt evident.
Eindoordeel: 7,0.

Anta Flu, heerlijk fris voor adem en keel

2011-07-16T20:55:00.000+02:00

Pickers

2011-07-15T19:42:00.014+02:00

In de doorsnee Belgische supermarkt valt niet veel aan drop te bekomen, maar deze zogenaamde 'Pickers' van het onbekende merk 'Roodthooft' liggen er wel (€1,19). De doorzichtige zak van dun plastic is simpelweg met helblauwe balken en rode en witte letters bedrukt; het zou om "die echte Pickers" gaan, "les véritables toffées". Elke toffee is individueel verpakt in nog dunner plasticfo- lie met in wit de naam van de fabrikant. Bijna elk dropje is van een schemerigwitte horizontale streep voorzien en de toffees zijn hárd. Bij aanvang van sabbelen komt een lekkere zoete dropsmaak vrij, die al na een paar seconden wordt overstemd door menthol. Met de kiezen kunnen dunne flinters van het snoepje worden gebeten (tandenplakfactor: 9), maar beter is het op de toffee te zuigen om- dat zelfs na stevig kauwen niets meer met de suikermassa gebeurt dan dat het plakkerig wordt (en toch hard blijft). Mentholsmaak blijft de boventoon voeren, maar vervaagt op den duur wat naar de achtergrond. En daarna blijkt de toffee vooral zoet, zonder daadwerkelijke smaak van drop.
Eindoordeel: 7,0.

Trolli - Lakritz Schnüre

2011-07-15T19:36:00.008+02:00

Lakritzschnüre, oftewel dropsnoeren (dropveters), zijn als één kluwen zwarte spaghetti weggestopt in dit zakje snoep (wat voor een magere €0,90 in de Duitse supermarkt kan worden gekocht). Eén dropstreng is een dikke 50 cm lang en leent zich daarmee uitstekend voor speeldoeleinden. De snoeren zijn matzwart met een zekere rode gloed en hebben een bittere (melasse)smaak. Zoet is relatief ver te zoeken. Ook de nasmaak is die van bittere drop; niet persé de lekkerste dropveter aller tijden.
Eindoordeel: 7,0.

Piramides (De Tuinen)

2011-07-14T21:19:00.011+02:00

In het steevast nietszeggende zakje van 'De Tuinen' (150 g) zitten gesuikerde donkerbruine dropjes die bijna op de vingers van één hand te tellen zijn (en dat tegen de niet geringe prijs van €1,99). De dropjes hebben een onregelmatige piramidevorm en zijn 1,9 cm hoog. De aromatische geur van salmiak baant bij openen van de verpakking zijn weg naar de neus; dát is alvast een pluspunt. De piramides zijn zacht, gelatineus en bij de eerste hap nogal aan de zoete kant met die volledige suikerbedekking. Maar terwijl de kie- zen zich door het zoet heen happen (tandenplakfactor: 7), blijkt een stevig salmiak in het dropje verstopt te zitten en deze vult de mond met zijn pittige zoutige (na)smaak. Zoet, zacht, zout: pret- tige verrassing.
Eindoordeel: 8,0.

Pearlico

2011-07-10T07:06:00.010+02:00

Haribo kan soms uit de hoek komen met opvallend snoepgoed en, zoals vaker, blijkt ook nu het assortiment van de van oorsprong Duitse fabrikant groter dan gedacht. Bij discountsupermarkt Aldi ligt voor bijna geen geld (€0,99) een zak 'Pearlico' te koop en deze vrolijke zak met een sportieve tekening van de Haribo-mascotte (zou die niet een naam hebben?) is gevuld met een heleboel drop- noppen. Elke nop is volledig bedekt met musketspikkels in diverse kleuren (op de foto hieronder ontbreekt de in andere zakjes wel aanwezige groen-zwarte).
De dropjes voelen aan als grind en ruiken nergens naar. Indruk- baar zijn ze wel en tussen de kiezen blijken deze pearlico bijzonder zacht (tandenplakfactor: 5). De suikerzoete spikkels worden snel tot gruis gekauwd en daar doorheen openbaart zich de gelatineuze kern van prettig salmiakzout, die bij doorslikken opeens nog een stoot zoetzout afgeeft. Deze blijft als nasmaak hangen, terwijl de laatste musketspikkels met de tong overal en nergens vandaan ge- toverd kunnen worden.
Eindoordeel: 7,5.

Lakrisal

2011-07-10T06:47:00.009+02:00

Een grote bekende bij de (meestal) kassadisplay is de droprol van Lakrisal in rood-wit-zwart. In de papieren wikkel met metaalfolie aan de binnenzijde, zitten zo'n 16 harde, platte salmiaksnoepjes. Die rijkelijk de geur van salmiakzout verspreiden na openen van de verpakking. De snoepjes hebben de vorm van platte schijven met concave (holle) zijkanten, ze zijn erg glad en lijken wel van samengeperst poeder gemaakt. Eén pastille doet het goed op het puntje van de tong, aangezien deze perfect blijkt te passen in zo'n holle zijkant. De pastille is vooral bedoeld om op te sabbelen, bij kauwen valt 'ie in gruis uiteen (tandenplakfactor: 7). De smaak is die van salmiakzout; niets meer, niets minder.
Eindoordeel: 8,0.

Fisherman's Friend 'Anijs'

2011-07-09T15:34:00.009+02:00

De zakjes 'lozenges' van Fisherman's Friend hebben allemaal zo ongeveer dezelfde afmeting en dezelfde styling; alleen de kleur verschilt. Deze met anijssmaak zitten in een oranjegeel zakje (vergelijk: sterke salmiak) en zijn níet suikervrij. De verpakking bestaat uit een soort geplastificeerd papier en ontbeert de soms aanwezige metaalfolie.
De pastilles zelf zijn hard, plat, rond, beigebruin en hebben een zanderig uiterlijk vol barstjes. In de mond blijkt de pastille een heuse sabbelaar, met een héél sterk mentholaroma dat richting keel en neus trekt (tandenplakfactor: n.v.t.) Bijna een kwartier geeft de lozenge een verfrissende enigszins zoete smaak af, die weldoet bij een beginnende verkoudheid. Hoewel tevergeefs gezocht wordt naar het anijsaspect.
Eindoordeel: 7,5.

Zoethoutjes (De Tuinen)

2011-07-03T08:29:00.022+02:00

Winkelketen De Tuinen heeft vele verschillende dropsoorten in de winkel liggen, waarvan de meeste onder het huismerk verpakt zijn in transparante zakjes van 150-160 gram. Slechts één sticker op de voorkant geeft summiere informatie over dropnaam, ingrediënten en wat er allemaal níet inzit. Wie de dropjes heeft gemaakt en waar ze vandaan komen blijft in het ongewisse. Maar verder gelden deze zoethoutjes als een ware klassieker.
De kleine harde tonvormige dropjes met convexe (bolle) boven-en onderkant lijken gemaakt van samengeperst poeder en hebben een beigebruine kleur. Bij sabbelen komt een zachte zoethoutsmaak in vlagen vrij. Wie kan echter de verleiding weerstaan het snoepje in één keer door te bijten, waarbij een explosie van fijn salmiakzout de mond vult en het snoepje in gruis uiteen valt?! Door het zuigen voelen tong en gehemelte na een aantal zoethoutjes wat ruw, maar die lekkere smaak blijft gelukkig nog even echoën.
Eindoordeel: 8,5.

Oudhollandse drop zoet (Smikkelbeer)

2011-07-03T08:15:00.009+02:00

Smikkelbeer is het huismerk van supermarkt Em-té. In dit doosje, zonder binnenverpakking, zitten glanzende zwarte dropjes met blijkbaar sprookjesthema. De dropjes zijn keihard en tikken tegen elkaar als steentjes. Er zijn vier uitvoeringen: Roodkapje met haar mandje; een heks met muts zonder punt (!), op een bezemsteel; Klein Duimpje in zevenmijlslaarzen en iets wat, gezien het thema, niets anders kan zijn dan een juichende dwerg.
De kiezen krijgen niet zomaar vat op dit dropje -het is keíhard! - dit lukt pas na vele malen inbijten (tandenplakfactor: 7). En daarbij kan het best gebeuren dat het dropje zowaar breekt.. Het speeksel wat zich met de drop vermengt, smaakt bijzonder prettig naar een hartig soort van zoet. Stevige volle zoete dropsmaak met een hoog gehalte aan Arabische gom kenmerken. En daardoor niet persé 'n goed dropje voor kinderen.
Eindoordeel: 8,0.

Dit blijken dezelfde dropjes als de zoete sprookjes (Trekpleister).

Zoute rijen

2011-07-02T21:42:00.014+02:00

De zakken van Haribo vertonen veelal een treffende gelijkenis in formaat en uitvoering. En hoewel ook deze verpakking de maker in grote letters boven het transparante venster heeft staan, en de naam van het snoep eronder; de zak zelf is bijna twee keer zo groot als normaal. Bij openen verspreidt zich een fijne salmiakgeur en uit de zak komen de geinigste dropjes tevoorschijn. Deze 'zoute rijen' zien er uit zoals je op de kleuterschool slingers uit dubbelge- vouwen papier knipt. Bruin, groen, bruin geel, bruin, roze; met om en om mannetje vrouwtje. Zacht, trekbaar, bijna luchtig snoep met een prettige salmiaksmaak (die helaas alleen iets te snel is vervlogen na doorslikken). Tandenplakfactor: 6. De drop is een beetje elastisch bij kauwen, smaakt lichtzout en is lekker (zonder duidelijk verschil in smaak tussen de bruine salmiakmannetjes en de kleurenvrouwtjes; hoewel het dus wel weer de vrouwen zijn die kleur aan het geheel geven).
Eindoordeel: 8,5.

Droptoppers van Venco. Handig voor op vakantie.

2011-07-02T21:41:00.003+02:00

Zakje Venco. Wereldberoemd in heel Nederland.

2011-07-02T21:38:00.002+02:00

Platte salmiakjes

2011-07-02T19:34:00.010+02:00

Kijk nou; Kindly's doet aan styling. Daar waar de verpakkingen van hun snoepgoed normaliter aan hun eigen eenvoud ten onder gaan, met nog nèt de vermelding van fabrikant en ingrediëntenlijst op 'n anderszins doorzichtig zakje; is dit exemplaar 'platte salmiakjes' niet aleen voorzien van (meer) tekst, maar ook van kleur. En zelfs een tekeningetje. Van een tulp. In roodwitblauw. Want het betreft "Oud Hollandsch Snoep" en dat mag schijnbaar opvallen. Wat het dus ook doet en dat is géén slecht ding.
Het uiterlijk van de dropjes ín het stazakje doet inderdaad nostal- gie boven borrelen. Van snoepwinkeltjes bij school, zwemlessen (lees: de snoepautomaat richting kleedkamers) en Ot&Sien vertel- lingen. De salmiakjes hebben door hoofdingrediënt tarwebloem de textuur van duimdrop en zijn vreemd hard maar toch zacht; het dropje klettert bij vallen, maar is ombuigbaar en scheurt pas bij 'bijna dubbel'. In de mond is het een hap-slik-weg-je maar wel met een prettig zout smaakje. Níet op bijten want dat betekent peuteren: tandenplakfactor: 8. Dat er zoveel (salmiak)smaak uit één zo'n klein plat ruitje kan komen..
Eindoordeel: 8,0.

Weerwolvendrop

2011-07-02T19:15:00.015+02:00

Tom's Heksehyl (voorheen Pingvin) brengt een aantal spannende dropjes op de markt en de tekeningen op de stijlvolle, kleurrijke verpakkingen komen overeen met de animaties op de website. Het overkoepelende thema van heksen en sprookjesfiguren komt weer prachtig terug in de pakkende namen als bijvoorbeeld weerwol- vendrop. Dit zijn gevulde dropstaven met een kern van lichtbruin zacht karamelsnoep en een naadloze omhulling van een dun laagje melassedrop. Dat laagje is er speels vanaf te peuteren, maar om de delen los van elkaar op te eten moet je wel van het typisch bitter- zoete van melassedrop houden (aka Engelse drop licorice)! Voor fans is dit een kwaliteitsdropje met de prettige nasmaak van zoete toffee; voor tegenstanders blijkt het doorbijten, aangezien niet te ontkomen is aan de bitterheid van melasse (tandenplakfactor: 6).
Eindoordeel: 6,5.

Zoete Hollandse Meesters

2011-06-29T17:57:00.016+02:00

Indrukwekkende mooie dropjes (met opvallend weinig luchtbellen en gietimperfecties) volgens ook nog eens een weldoordacht over- koepeld thema. Overigens, net als de drop van Oldtimers (volgens de verpakking steeds bedacht door dhr. J. Douwenga), worden ook de authentieke droppen van Klene naar buiten gebracht als zijnde het werk van één (fictieve) dropbedenker, dropmaker, dropmees- ter. En deze Johannes Coenradus Klene, is volgens de verpakking een dropkúnstenaar, "net zoals de oude grootmeesters op zoek naar perfectie". De "stevige zoete drop voor kenners" is nieuw en zou mooi aansluiten bij de verschillende soorten drop uit Klene's pionierslijn, ware het niet dat deze laatste steeds minder in de con- sumentenverkoop terug te vinden zijn. Dat is geen toeval waar- schijnlijk, want iedereen weet dat nieuw verkoopt.
Maar zeer móóie dropjes zijn het. Je zou zelfs kunnen stellen: 'net schilderijtjes' (!) Stevige drop ook, met bijna een kwart Arabische gom, die vanaf de eerste beet tegen elke wet der zwaartekracht in plakkerig aan de kiezen vast blijft zitten. Tandenplakfactor: 8. Een volle dropsmaak, die eigenlijk alleen zoet is omdat het in elk geval niet zout is. Eerder dan nog hàrtige volle drop met een niet eens vervelend bittertje in de wegsliksabbel. Inderdaad in vele opzich- ten een kunstwerkje.
Eindoordeel: 8,5.

Schuimkabouters

2011-06-27T10:20:00.012+02:00

Klene is niet voor een kleintje vervaard en brengt kabouterdrop op de markt. De dropfabrikant produceert dus niet alleen èchte authentieke drop, maar wil ook geinige dropjes maken. Nou lijken deze schuimkabouters inderdaad erg geinig te zijn: een grote grijns op het gezicht, olijke bolle wangen en felgekleurde puntmutsjes in neongeel, neonroze en neonoranje. Het is nog bijna een wonder dat de mutsen geen licht geven in het donker. Klein zijn de schuim- kabouters echter bepaald niet, want ze zijn meer dan 4cm lang. En gezien de vorm van de mutsen zou je eerder zeggen dat het bruine dropsmurfen betreft, of neonsmurfen eigenlijk. De dropjes zijn ook nog rijkelijk besuikerd, dus het zal wel zoete drop zijn.
De kabouters zijn zeer zacht en hebben een luchtige consistente textuur. De drop zelf is inderdaad vooral zoet met misschien een hele lichte salmiaksmaak. Tandenplakfactor: 6. De gele mutsen smaken naar zoetzure banaan, de roze zoet naar (chemische) aard- bei en de oranje hebben een zurige citrus(sinaasappel)smaak. In combinatie overheerst vooral dat zoetzure, maar vreemd genoeg geeft het opeten van één kabouter in z'n geheel de nasmaak van zoethout. Geinig wel, maar ondanks het fruitige zurige, zoals ver- wacht vooral te zoet.
Eindoordeel: 7,5.

Boterolie

2011-06-26T21:40:00.027+02:00

Boterolie is een concentraat van bijna 100% melkvet en bevat dus vrijwel geen vocht meer. Door de IDF wordt onderscheid gemaakt in: watervrij melkvet (gemaakt van verse boter of room zonder 't gebruik van toevoegingen en met minimaal 99,8% melkvet), wa- tervrije boterolie (vergelijkbaar met watervrij melkvet, maar van boter of room van latere leeftijd en met eventuele toevoegingen om de vrije vetzuren te neutraliseren) en boterolie (vergelijkbaar met watervrije boterolie, maar met een melkvetgehalte van mini- maal 99,3%).
Traditioneel wordt melkvet in de vorm van boter bewaard. Puur melkvet is echter veel langer te bewaren en neemt ook minder ruimte in, wanneer het water eruit is verwijderd. Bovendien kan men door raffinage van het watervrije melkvet bepaalde eigen- schappen verkrijgen die weer gunstig zijn voor toepassing in verschillende producten. Het melkvet bestaat namelijk uit een complexe mix van triglyceriden. Watervrij melkvet is vloeibaar bij temperaturen boven 36°C en daardoor eenvoudig te mengen met andere producten of oliën.

Watervrij melkvet kan worden gemaakt van zowel boter als room. De kwaliteit van watervrij melkvet wordt bepaald door de kwaliteit van de grondstof (goede verse melk dus, waarin geen sporen van koper aanwezig zijn), niet door de gebruikte methode.
Uit boter: Meestal gebruikt men ongezouten boter als grondstof, maar gezouten boter kan ook worden gebruikt. Omdat een emulsie van verse boter moeilijker te scheiden is en de verkregen olie dan lichte troebelingen bevat, wordt bij voorkeur gebruikgemaakt van boter die al minimaal 2 weken is bewaard. De boter wordt m.b.v. een warmtewisselaar gesmolten en verhit tot 60°C. Na een wacht- tijd om al het melkvet te smelten en eiwitten te laten aggregeren, wordt met behulp van een centrifuge de waterfase afgescheiden. Het geconcentreerde melkvet bevat na het centrifugeren nog 0,5% water. Daarna wordt het melkvet opgewarmd tot 90 à 95°C met behulp van een platen- of buizenwarmtewisselaar en door een vacuümverdamper geleid. Op deze manier wordt een vochtgehalte van maximaal 0,1% verkregen en neemt het zuurstofgehalte in het melkvet sterk af. Ten slotte wordt het melkvet teruggekoeld tot de verpakkingstemperatuur van ongeveer 40°C.
Uit room: Er wordt altijd uitgegaan van gepasteuriseerde room met een vetgehalte tussen 35 en 40% vet. De room wordt met een platenwarmtewisselaar opgewarmd tot circa 60°. Vervolgens wordt de room met een centrifuge voorgeconcentreerd tot een vetgehalte van ongeveer 75% om daarna gehomogeniseerd te worden. Door het ho- mogeniseren worden de vetbollen uiteen gespleten, waardoor het vet vrij komt. Deze fasenomkeer verloopt vaak beter als men de room van tevoren wast. Na genoemde fasenomkeer wordt de gehomogeniseerde room nogmaals gecentrifugeerd, zodat er nog slechts 0,5% water in het melkvet achterblijft. Het melkvet wordt tot slot met behulp van een platenwarmtewisselaar opgewarmd tot 95 à 98°C en naar een vacuüm verdamper geleid. Op deze manier wordt een vochtgehalte van maximaal 0,1% verkregen en neemt het zuurstofgehalte in het melkvet sterk af. Vervolgens wordt het melkvet teruggeleid naar de platenwisselaar, waar het wordt gekoeld tot de verpakkingstemperatuur van ongeveer 40°C.

Om bepaalde eigenschappen te verkrijgen, kan de boterolie geraf- fineerd worden. Dit kan op verschillende manieren plaatsvinden: polijsten (na de laatste centrifuge wordt 20 tot 30% van het pro- duct aan water toegevoegd met dezelfde temperatuur - na 'n korte tijd wordt het geheel weer gecentrifugeerd om het water met de daarin aanwezige wateroplosbare onzuiverheden af te scheiden), fractioneren (wanneer men melkvet of boterolie wil scheiden in fracties met verschillende smeltpunten, wordt het vet eerst gepo -lijst en daarna langzaam gekoeld tot een bepaalde temperatuur; de gewenste fractie kristalliseert hierdoor uit en kan met een filter of met een centrifuge worden afgescheiden van de nog vloeibare fractie) of neutraliseren (aangezien een hoog gehalte aan vrije vetzuren meer kans geeft op off-flavours, wordt bij de productie van watervrij boterolie en boterolie vaak gebruikgemaakt van natronloog om dit gehalte te verlagen - na de laatste centrifuge wordt dan een natronloogoplossing van 8 tot 10% met dezelfde temperatuur als het melkvet toegevoegd - dit geheel wordt goed, maar met beleid gemengd en gedurende 10 seconden met rust gelaten - vervolgens wordt 20 tot 30% van de productstroom aan heet water toegevoegd en worden de verzeepte vrije vetzuren met behulp van een centrifuge met de waterfase afgescheiden).

Boterolie, met een smeltpunt van 30-32°C, wordt gebruikt in de voedingsindustrie voor roomijs, chocolade, drop en ook door de industriële (banket)bakkerij.
Gefractioneerde boterolie is er met smeltpunten tussen 5 en 45°C en is met lagere smeltpunten (5-10°C) bijzonder geliefd omwille van de geprononceerde botersmaak en zijn vloeibaarheid bij lage omgevingstemperaturen. Wordt gebruikt bij de productie van koelkastsmeerbare boters, kant-en-klare maaltijden, botersauzen en aardappelgerechten (kroketten, puree). De gefractioneerde boterolie met hogere smeltpunten (36-38°C of 40-41°C) is dankzij zijn specifiek smelttraject en uitstekende plasticiteit en textuur zeer geschikt voor gelamineerde degen (croissants, viennoiserie, millefeuille).
Geraffineerde boterolie is neutraal zowel in kleur (=wit) als smaak en geur en wordt gebruikt voor witte kazen.

Boterolie kan licht-en luchtdicht verpakt, bij een temperatuur van 4°C gedurende meerdere maanden worden bewaard. In India en Pakistan wordt eveneens een botervet gebruikt dat nauwelijks nog vocht bevat; genaamd 'ghee'.

BenBits - drop/salmiak

2011-06-26T12:57:00.007+02:00

BenBits? De fabrikant die in de jaren '80 als eerste met suikervrije kauwgom kwam en uiteindelijk (in 2000) ten onder ging aan zijn eigen succes, is tòch weer terug. De bekende reclames (zoals deze!) verkondigden destijds dat Benbits "de hele dag door smaakte" en "suikervrij was, natuurlijk". En nu werkt de fabrikant -met succes- in op ons sentiment en herinnert ons letterlijk "aan die goede oude tijd"; BenBits is "uit diezelfde goede oude tijd, maar nu met een ex- tra zachte textuur".
Niet meer als per stuk verpakt kauwgompje zoals toen (in zo'n half geplastificeerde wikkel die feitelijk niet goed sloot), maar nu als bolrond kussen in doordrukstrip. De kauwgom heeft uitstekende hoeken, zodat het witte kauwgompje qua uiterlijk bijna aan een klein hondenbotje doet denken. Goed knapperig buitenlaagje, dat even fris is bij doorbijten (tandenplakfactor: 5). Meteen daarna, terwijl de kauwgom tot zachte massa wordt stukgekauwd, komt een lekkere salmiaksmaak aanzetten. Niet echt zoet, niet echt zout, nee; deze salmiak smaakt vooral mintfris en de beide smaken wisselen elkaar steeds af. Én, héél belangrijk, blijven best lang hangen. Wat heel knap is voor kauwgom. Leuk ook dat de kleur (stiekem even uit de mond nemen en spieken:) retrolichtbruin is.
Eindoordeel: 8,0.

Faam droprol

2011-06-26T09:32:00.009+02:00

In Nederlands is Faam van oudsher een bekend merk. Het rolletje drop van Faam, niet anders getiteld dan 'Faam drop', kent menig- een dan ook uit zijn jeugd. De geschiedenis van Faam gaat terug tot 1838 als banketbakker en winkelier Henricus Bont in Breda begint met de ontwikkeling van zoetwaren. Het bedrijf groeit onder zijn leiding uit tot een flinke suikerwerkfabriek tot die op de dag van vandaag blijft produceren, zij het nu onder de vlag van Astra BV. Het rolletje drop kent aldus zo'n sterke reputatie dat verdere pro- paganda (op de verpakking) niet nodig is.
In een rol zitten elf matzwarte dropschijven met elk een opstaande rand bovenlangs en een centrale letter F in relïefopdruk. De drop doet qua uiterlijk aan die andere klassieker (Topdrop) denken, hoe- wel beiden ongetwijfeld grote concurrenten zijn geweest.
De Faamdrop is behoorlijk stevig en nog net indrukbaar (tanden- plakfactor: 7). De kenmerkende smaak is die van zoete, misschien zelfs bijna zoute, volle drop. Deze smaak vult de mond van tong tot gehemelte en blijft na doorslikken nog best lang hangen.
Eindoordeel: 7,5.

Ook zo'n zin in de smaak van vroeger?

2011-06-26T09:29:00.000+02:00

Nieuw van Venco, Dropglorie.

De lekkerste oppepper waar je ook bent!

2011-06-26T09:26:00.001+02:00

Lakritzbatzen

2011-06-25T19:48:00.010+02:00

Een Batzen is een munt die tot 1850 in Bern geslagen werd en zijn naam ontleende aan de beer (Bätz) in het kantonwapen. Maar de Batzen in de paarse zak van Duitse dropfabrikant Katjes (Katja) lijken weinig te maken te hebben met genoemde platte munt. De maker doet geen verdere verklaring uit de doeken dan "Ein ganzer Batzen Genuß" en heeft de dropjes 'dropbatzen' genoemd. Einde verhaal.
De afgeplatte dropnoppen zijn volledig met kleine suikerkorrels bedekt en zijn zacht indrukbaar. De drop geeft elastisch bij bijten mee (bijna zoals gum), terwijl de suiker tussen de kiezen kapot knispert (tandenplakfactor: 6). Een heerlijk zoet, vol droparoma komt vrij; ondanks de suikercoating niet eens míerzoet. Nee, de smaak heeft zelfs iets extra's; iets kruidigs. Totaal ondefinieerbaar wat precies (in de ingrediëntenlijst wordt venkelolie genoemd), maar in ieder geval een meerwaarde.
Eindoordeel: 8,0.

Briljanten

2011-06-25T19:46:00.008+02:00

Een viertal verschillende geometrische figuren (driehoek, cirkel, ster, balk) werden door Venco in zachte zoete drop uitgevoerd en voor de extrá zoet van een laag suikerkorrels voorzien. De ongeïn- spireerde beetje meewarige tekst op de verpakking (zie tabel hier onder) doet de fonkelende naam nauwelijks eer aan.
De dropjes zijn zacht indrukbaar, hoewel iets steviger dan bijvoor- beeld de Lakritzbatzen. Het kost wat kracht om de kiezen er door- heen te krijgen (tandenplakfactor: 8) en daarna wat gepeuter met de tong om ze weer dropvrij te maken. Dus valt de subtiele smaak eerst niet zo op. Beter opgelet bij een tweede dropje, wordt een licht anijsaroma opgemerkt. En hoewel deze helaas een beetje wegvalt in de overdaad aan suikerkorrels die eerst moet worden weggesabbeld, het maakt de fijne drop tot net iets meer.
Eindoordeel: 8,0.

Heksehyl

2011-06-25T18:40:00.005+02:00

Lemar is importeur en distributeur van levensmiddelen voor de gehele Nederlandse markt en vertegenwoordigt o.a de merken Eat Natural en Heksehyl drop. Heksehyl drop komt uit Denemarken en betekent letterlijk vertaald: de schreeuw van de heks.

"Schrik niet als je de schreeuw van de heks hoort. Wees blij, want dan zijn er dus weer nieuwe Heksehyl dropjes gemaakt. Met haar unieke recepten en duistere ingrediënten maakt de heks de meest onweerstaanbare dropjes. Maar pas op! Heb je eenmaal geproefd, ben je niet meer te stoppen."

Gefabriceerd door Toms Confectionery Group, DK-2750 Ballerup, Denemarken. Exclusief voor:
Lemar B.V.
Nieuwegracht 13A
3763 LP Soest, Holland
telefoon: 035-6021699
fax: 035-6020753
e-mail: info@lemarbv.com
(www.lemarbv.com)

"Wil je meer weten over Heksehyl drop, dan horen wij dat graag"
(vul hier een contactformulier in)

Heksehyl dropsoorten

2011-06-25T18:22:00.009+02:00

Heksehyl is de merknaam voor verschillende dropsoorten die allemaal hun eigen specifieke smaak hebben. Aan iedere smaak is een sprookjesfiguur verbonden en voor alle soorten geldt dat ze griezelig lekker zijn. Heksehyl drop is te koop in zakken van 300 gram en ook als schepsnoep in winkels waar je zelf een eigen snoepmix kan samenstellen.

Heksendrop is een zacht dropstaafje met salmiakvulling en aan de buitenkant een suikerlaagje. Door de combinatie van zoet en zout is Heksendrop al jaren één van de favoriete dropjes in Nederland. Trollendrop is een zachte en zoete drop die garant staat voor een heerlijke smaakbeleving. Je bent gewaarschuwd want dit dropje is echt verslavend lekker! Weerwolvendrop is een zachte en zoete drop met een vleugje caramelsmaak; hierdoor is weerwolvendrop schreeuwend lekker. Spokendrop is een zacht dropstaafje met een verrassend lekkere mintsmaak. Pas op want spokendrop is angst- aanjagend lekker! Heksehyl Magic Sticks zijn over komen waaien uit Denemarken en worden in Nederland verkocht in vier smaken: aardbeismaak, zoete drop, kokossmaak en salmiak. Deze zachte snoepstaven zijn ideaal voor groot en klein, voor onderweg en thuis, om uit te delen of lekker zelf op te eten. Iedere staaf is apart verpakt dus ook nog eens heel hygiënisch.

Steekpenningen

2011-06-20T16:08:00.006+02:00

Drop om pittig mee om te kopen, uit de zogenaamde geldlijn van "Neerlandsch eenige echte" Klene. Steekpenningen dus, waarvoor met humor reclame is gemaakt. Met de mooiste suikerbieten, het beste salmiakzout en de krachtigste zoethoutwortel. De dropjes zijn vrij plat, in grappige vormpjes die bij het thema passen (dus de volgende keer dat iemand op zijn trouwkaart een envelop af- drukt, dan weet je wat je moet geven..). Ze zijn elastisch tot bijna hard, maar worden tussen de kiezen snel zachter (tandenplakfac- tor: 7). Tijdens het kauwen ontstaat een zekere verwarring over de smaak: is dit nou een zoet of een zout dropje? Het kan dan nog allebei de kanten opgaan. Of misschien wordt daar zelfs wel een bittertje ontwaart, een beetje? Maar hoe meer speeksel eraan te pas komt, hoe meer smaak de steekpenning afgeeft: zoet, zoeter, zoethout! Sabbelen erop tot de mond vol speeksel is en dan de hele buts doorslikken geeft het maximale effect; een verrukkelijke K.O. (knock out) door zoethout in één ferme slag (slik). Met de volle smaak van zoethoutthee en bijna ook dat warme gevoel. Als het aannemen van een steekpenning zó voelt, wie laat zich dan niet graag omkopen?! Jammer alleen dat het hele gehemelte rauw gesabbeld is, maar hoera voor de nasmaak (lees dus níet 'namaak')!
Eindoordeel: 8,5.

Hij spaarde zijn stem! Hij weet het nu beter!

2011-06-20T16:01:00.007+02:00

Reclame in stripvorm anno 1940, voor Wybert. Door Peter Lutz.

Katjes-Kinder

2011-06-19T14:18:00.005+02:00

Keiharde Duitse dropjes van Katjes (Katja) met dezelfde vorm. Het zijn net kleine steentjes, glanzend en zwart. En in zo'n zak van 300 gram zitten er een héleboel! Het gezichtje van de kat past er nog maar net op, zo klein zijn ze.
Tussen de kiezen gebeurt er aanvankelijk niet veel meer dan dat het stevige dropje platter wordt (tandenplakfactor: 8). In je oren hoor je het suizen, van hoe hard de kaakspieren aangespannen moeten worden. En daarbij valt de smaak dan eigenlijk niet eens op. Na enige tijd komt een vlaag dropzoet vrij, eindigend in een licht bittertje. En weg is het dropje opeens, want zelfs zonder kau- wen past het door het keelgat. Helaas een beetje nietszeggend.
Eindoordeel: 6,5.

Anta Flu - classic

2011-06-19T14:06:00.006+02:00

Over een klassieker gesproken, zeg. Dé ultieme hoestbonbon, in de eeuwenoude doorzichtig-oranje wikkel met witte letters. Het logo van AntaFlu op de voorkant zal een aesculaap moeten voorstellen, wat een medicinale indruk maakt. En hoewel de ingrediëntenlijst enkel melding maakt van glucosestroop, suiker, zoethoutwortel, salmiakzout, karamel en aroma, zal het dus die laatste zijn die als eerste opvalt als het snoepje in de mond wordt genomen: menthol. Het keiharde dropje heeft aan beide kanten een opstaand randje, waarmee je aanvankelijk je gehemelte kapot schuurt (zeker als je zo verkouden bent dat je op een dag meerdere AntaFlu's nuttigt), maar na enig sabbelen (kauwen op deze harde rakker is alleen voor waaghalzen) is dat weg. Menthol doet natuurlijk iets met neus en keel en opent luchtwegen. Maar los daarvan is de smaak eigenlijk ook wel oké; eerst en vooral wordt dus menthol geproefd, maar verder doet zoet en een zekere dropperigheid ook wat. Het is het soort van snoepje dat je soort van 'moet' eten bij verkoudheid, maar dat dan toch wel lekker blijkt. Alleen niet zo best voor de tanden...
Eindoordeel: 7,5.

Fritt Kaubonbon

2011-06-19T13:54:00.012+02:00

In een overwegend zwarte verpakking met enige opdruk in zilver en rood, zitten zes individueel verpakte 'strepen' droptoffee. Van Fritt, gemaakt in Duitsland en ook te koop in Duitsland (€0,55). Wat geinig, die strepen. Ze doen enorm denken aan kauwgomstrips uit de jaren '80 en nostalgisch zwembadsnoep. Elke droptoffee is viermaal ingesnoerd, zodat zo'n plak tot vijf afzonderlijke stukken te scheuren is.
De toffee glanst gretig en is middelbruin van kleur. Het is bijzonder zachte toffee, die wél zijn vorm behoudt maar eenvoudig te scheu- ren en te vouwen is. In de mond is het aanvankelijk net kauwgom, met precies dezelfde kauwtextuur (maar dan zonder de krokante coating die kauwgom wel heeft; tandenplakfactor: 7), maar zodra het speeksel zich met het snoep vermengt komt een heerlijke zoete zoethoutsmaak vrij, die in nasmaak eindigt in lichtpittig salmiak. Waarna de toffee opeens al weggesmolten blijkt en verdwenen is. Héle hele goed gelukte droptoffee en ook nog eens handig mee te nemen.
Eindoordeel: 9,0.

Dropgums

2011-06-19T13:37:00.011+02:00

Deze zak dropgums van Klene is de iets flinker uit de kluiten gewas- sen variant van de suikervrije dropgums van dezelfde dropmaker. Zelfde naam, zelfde vormpjes, zelfde drop/fruit combinaties. Maar een andere textuur. In tegenstelling tot de suikervrije gums name- lijk, in deze dropgums überhaupt geen Arabische gom. De dropjes zijn wel vrij elastisch, wat enig kranig doorbijten vergt (en alsof ze helemaal niet scherp zijn, veren de tanden zo terug van de gums). Tandenplakfactor: 6. De smaakcombinaties staan omschreven als 'aardbei-banaan' (mond?), 'cactus-limoen' (vlinder?) en 'chipolata' (hart?), allen in combinatie met de stevige pittigzoete zoethout- drop zoals Klene die kundig en ambachtelijk maakt. Niet dat daad- werkelijk aardbei, banaan of laat staan cactus geproefd worden.. maar fruitig zijn de dropgums wel. Dat zoete fruitige smelt samen met de drop weg in de mond tot één smaak, waarmee dit een héél goed duodropje is.
Eindoordeel: 8,0.